ΣΠΑΩ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Σπάω την παράδοση ουρανέ.
Δε θα πεθάνω ζητιανεύοντας ελεημοσύνη
όταν γέρος
θ' αδυνατώ τα πόδια μου να σύρω.
Δε θα πεθάνω ζητιανεύοντας παρέα
όταν παρέα μου τη μονάξα θα 'χω.

Σπάω την παράδοση ουρανέ.
Θα σβήσω αβοήθητος και μόνος
και μ’ ένα χαμογέλιο χαιρετώντας
τη φύση την πλατιά και τη χαιρέκακη.

Σπάω την παράδοση ουρανέ.
Θα σβήσω δίχως την ψευτιά να μ’ αγκαλιάζει
των απεχθών των συγγενών
που αδιάφορα θα με κοιτούσαν
ηλίθια προσπαθώντας λύπης έκφραση
στα πρόσωπά τους να χαράξουν τα ψυχρά.
Θα φύγω δίχως των γιατρών τους ψίθυρους
ν' ακούω δίπλα μου
σαν κιόλας να 'μουνα νεκρός,
λες και δεν νιώθω τι -για ποιον μιλούνε.

Εδώ είμαι!
Κάτι αν ερθεί
μάσκα φορώντας πόνου
και κάτω από τη μάσκα του πόνο και πάλι θα 'χει
εδώ είμαι! και θα το δεχτώ της πάλης μου συντρόφι.

Εδώ είμαι! Κάτι αν ερθεί
απλώνοντας το χέρι
όχι να πάρει αντίτιμο γι αυτό που μου προσφέρει
μα για να δείξει πως ποθεί να μου δοθεί ακέριο
κι έτοιμο να χαθεί μαζί μ’ ό,τι μαζί μου πάει
εδώ είμαι- και θα το δεχτώ του μόχθου μου
σημαία.

Εδώ είμαι! και θα το δεχτώ
σα δω πως δίπλα μου το κέρδος όχι, πάρα
το χάσιμο, το δόσιμο, το πάθος κι η λαχτάρα του το σπρώχνει.

Σπάω την παράδοση ουρανέ!
Θα πεθάνω
κατάματα κοιτάζοντάς σε!