ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Ένα ψάρι τώρα πολύχρωμο,
μία λαμπρίτσα ύστερα,
ένα λουλούδι, απλά, γρήγορα και απαλά,
με μικρές, λεπτές κινήσεις
ζωγραφίζει.  

Να ζωγράφιζε κανείς έτσι
ένα νέον κόσμο
και να μη καμιά γραμμή αγωνίας χαράξει,
καμιά γωνία τρόμου να μην σχεδιάσει,
κανένα κενό του
με μοναξιά να μην πληρώσει.

Και έτσι να τον αφήσει ζωγραφιστόν.

Και άνθρωπο μέσα του
να μη κανέναν σχηματίσει.

Έτσι.  
Σαν μια αιώνια ομορφιά.