ΓΙΑΤΙ;..  

Γιατί μέσα στους κύκλους σου να υπάρχουμε Ανάγκη;
Γιατί μέσα στου σύμπαντος την άσκεφτη γιορτή
του λόγου του ανθρώπινου να σέρνονται τα ράκη-
γιατί ζωή μας έδωσες Ανάγκη εσύ-γιατί;

Γιατί κάθε μεγάλη σου έκρηξη ν’ ακλουθήσει
πρέπει τ’ ανθρώπου η έλευση πάνω σ’ αυτή τη γη;
γιατί αφού η που άναψες φωτιά θα ξανασβήσει
κάθε που η ύπαρξη γυρνά στην πρώτη της πηγή;

Ποιού θέλημα πληρώνοντας γοργά να προχωράμε
πρέπει, αιτία χωρίς καμιά να ξέρουμε ή σκοπό;
Σε ποιον τυφλά υπακούοντας ολοζωής πονάμε;
Για ποιόνε πάντοτε έχουμε το ματι μας νωπό;

Γιατί Ανάγκη στους πλατιούς ατελειωτούς σου κύκλους
πρέπει κι εμάς ατέλειωτα δέσμιους να μας κρατάς;
Γιατί και σ’ ό,τι σε ρωτώ σ’ αυτούς εδώ τους στίχους
να μην μπορώ ν' αφουγκραστώ αυτό που μ’ απαντάς;