Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015
Κάθαρμα
Πέντε μήνες δεν έβγαινες να ενημερώσεις τον ελληνικό λαό για τις «διαπραγματεύσεις» σου, αφήνοντάς τον στο έλεος των εμφραγμάτων, της υπέρτασης και των ηρεμιστικών. Και τώρα βγήκες πολύ καταδεχτικός, πολύ προσηνής, πολύ ενδοτικός, για να πλασάρεις την άλλη μάσκα σου, των επόμενων εκλογών, του καλού και μετανοημένου.
Μπορεί να βρεθούν ηλίθιοι και να σε ξαναψηφίσουν.
Για να κυβερνήσεις τι;
Η Ελλάδα ψυχομαχάει από τα χτυπήματά σου καθοίκι (ή καθίκι, ή καθήκι, ή όπως διάολο γράφεται έτσι που κατάντησες μαζί με τους άλλους διακόσους ενενήντα εννιά και τη γλώσσα.)
Θέλεις να πεθάνει και στα χέρια σου;
Φτιάξε αμέσως μια κυβέρνηση να σώσει τη χώρα και παραιτήσου
Αύριο κιόλας.
Αλήτη.
Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015
Σ’ ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε, Μέγα Αρκουδιάρη, που χόρεψες τις Αγορές με τα νταούλια σου.(μόνο που το παράκανες: τις εξουθένωσες ω! Μέγα!)
Σ΄ ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που αμέσως όταν έγινες πρωθυπουργός κατάθεσες νομοσχέδια κατά της φοροδιαφυγής, μάζεψες χρήματα από τους πλούσιους και τα μοίρασες στους φτωχούς ω! Ρομπέν των Χαζών!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που επανίδρυσες την ΕΡΤ και αυτή μπορεί αντικειμενικά να σε λιβανίζει, ω! Πρωθυπουργέ όλων των Ελλήνων!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που αύξησες την κατώτερη σύνταξη στα 751 ευρώ.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που παράλληλα με τη σωτηρία της Ελλάδας φρόντισες να σώσεις- και έσωσες-και την Ευρώπη, το κοινό μας σπίτι-ω! που ο Δίας σε ευγνωμονεί.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που έκοψες όχι μόνο το φακελάκι αλλά και το μεροκάματο των μαιευτήρων-γυναικολόγων έστω για πέντε μήνες: Δεκέμβρη του 2015 και Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη και Απρίλη του 2016. Για την σημαντικότητα της πράξης σου αυτής και για το παράδειγμα που δίνει, σου συγχωρούμε πως πλούτισες τους νευρολόγους στους μήνες Μάρτη, Απρίλη, Μάη, Ιούνη και Ιούλη 2015.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που σε όλο το διάστημα της πεντάμηνης διακυβέρνησής σου ενημέρωνες το λαό για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης ώστε να μην αυτός αγωνιά.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που η συμπεριφορά σου σε όλες τις ομιλίες και δηλώσεις σου ήταν ανάλογες της σοβαρότητας της κατάστασης στην οποία βρέθηκε η χώρα, δείγμα της πλήρους κατανόησης και του πλήρους ενστερνισμού του κάθε Αριστερού: σοβαρότητα, όχι ανεύθυνες υποσχέσεις, όχι παιχνίδι εν ου παικτοίς, ντόμπρα εξήγηση, όχι φρούδες ελπίδες, όχι αταίριαστα γέλια ω! Μέγα Ταρτούφε!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που δεν άφηνες κανένα μέλος της κυβέρνησής σου να λέει ό,τι του κατέβει στο λαό.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας έμαθες ότι η ζητιανιά είναι αξιοπρέπεια και η ουρά στα ει τι εμ είναι περηφάνια.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας δίδαξες ότι όσοι μας ζητάνε πίσω τα δανεικά που μας δώσανε είναι εκβιαστές και το κάνουν γιατί θέλουν να μας ταπεινώσουν.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας έμαθες πως πριν από κάθε διαπραγμάτευση πρέπει να βρίζουμε και να ειρωνευόμαστε τους μέλλοντες διαπραγματευτές μας αν θέλουμε να φέρουμε ένα καλό αποτέλεσμα.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας έμαθες πως για να μας ψηφίσει ο λαός δεν πρέπει να τον κοροϊδεύουμε με ψέματα, αλλά να του λέμε την αλήθεια και να του υποσχόμαστε ό,τι μόνον είμαστε σίγουροι πως μπορούμε να του το παρέξουμε.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε γιατί «Έξι μήνες τώρα έχω πράξει ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν σε δύσκολες συνθήκες, πολλές φορές σε συνθήκες απειλών και εκβιασμών, όμως σε αυτές τις συνθήκες ανέλαβα ρίσκα, δεν το έβαλα κάτω, δεν λογάριασα το πολιτικό κόστος, δεν συμφιλιώθηκα με την ιδέα των εύκολων συμβιβασμών»,και πράττοντας έτσι έσωσες την Ελλάδα ω Σκεντέρμπεη!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε γιατί «Πολλοί θα πουν ότι έφτασα μέχρι εκεί που κάνεις δεν είχε φαντασθεί ότι θα φτάσει ένας πρωθυπουργός και όλα αυτά προσπαθώντας να μιλάω τη γλώσσα της αλήθειας και με μοναδική δύναμη την απλοχέρη στήριξη της πλειοψηφίας του ελληνικού λάου. Εδώ θα διαφωνήσω κάπως. Νομίζω ότι για το καλό του λαού θα μπορούσες να πάρεις ένα πιστόλι και να τους πεις εκεί, στην απολίτιστη Ευρώπη: «Καθάρματα, ή μου λύνετε όλα τα προβλήματά μου ή πεθαίνετε.» Αλλά δεν το έκανες. Και αυτό δείχνει τη μεγαλοψυχία σου-τους συγχώρησες που δεν τους δίνεις πίσω τα δανεικά ω! Μεγαλόψυχε!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που έσκισες τα μνημόνια την επόμενη της εκλογής σου. Αν αυτά είναι φτιαγμένα να ανασυντίθενται από τις στάχτες τους, δεν είναι δικό σου φταίξιμο ω! λαοπρόβλητε Ηγέτη.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που «Έξι μήνες τώρα μπήκαμε σε έναν πόλεμο, δώσαμε μάχες δύσκολες, με άνισες δυνάμεις. Είχαμε απώλειες, κερδίσαμε όμως έδαφος. Τώρα φτάσαμε στη διακεκαυμένη ζώνη. Από δω και μπρος υπάρχει ναρκοπέδιο. Ναι κάναμε λάθη. Ουδείς αλάθητος και πρώτος εγώ».
Ω! Μεγάλε! Τι θαυμάσια αυτοκριτική! Σύντομη αλλά όμορφη και σταθερή!
Όμως γιατί δεν τραβάς και μια συγνώμη όπως έκανε ο ισοϋψής σου Πάπας και όλα τα εγκλήματα των Σταυροφοριών πάπαλα;
Αμέ ο Κλίντον δε ζήτησε συγνώμη που έδωσε την Κύπρο στους τούρκους;
Πες και συ «συγνώμη που έσβησα την Ελλάδα από το χάρτη και κατάστρεψα τον ελληνικό λαό» και είσαι εντάξει. Ο ελληνικός λαός είναι ο λαός που σε επέλεξε-θα σε συγχωρήσει. Δε θα συγχωρήσει το αριστερό του;
«Είχαμε απώλειες»… καμία απώλεια αγαπητέ Αρχηγέ. Στο όνομα του λαού θα μπορούσες και να οπισθοχωρήσεις ακόμα-που λέει ο λόγος.
Θα σε μαλώσω όμως. Πόσες φορές σου έχω πει να μην αναφέρεις τα πασιφανή, όπως «Κάναμε λάθη»! Πες, αν υπάρχει κάτι τέτοιο, πού δεν «κάνατε» λάθη!
Και «Από δω και μπρος υπάρχει ναρκοπέδιο»! Χαρά στο πράγμα! Εσύ, ο ριζοσπάστης αριστερός θα έχεις νταούλια και για ναρκοπέδια.
(Απροπό, τώρα που γράφω αυτά, βλέπω στην τηλεόραση τον διαλεγμένο από σένα για να βαφτίσει στα νάματα της ανεξαρτησίας την ΕΡΤ, να υποδέχεται τον πρέσβη της Γουατεμάλας ο οποίος δήλωσε ότι μας συμπονάει. Ως και την Εξωτερική μας πολιτική πρόλαβες να αναπτερώσεις σε πέντε μόνο μήνε ω! Ταλεϋράνδε!)
«...Δεσμεύθηκα και προσωπικά να κάνω ότι περνά από το χέρι μου για να φέρω το συντομότερο δυνατό μια καλύτερη συμφωνία. Και δεν θα έρθω σήμερα να παριστάνω κάτι άλλο από αυτό που υποσχέθηκα. Αυτό που υποσχέθηκα πράττω».
«Αυτό που υποσχέθηκα πράττω» Πάλι τα ίδια. Ποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι δεν πράττεις αυτό που υποσχέθηκες ω! αστέρι της Αλήθειας μέσα στον ωκεανό του Ψεύδους! Και προσθέτεις και «σήμερα». Μα από τη μέρα που εκλέχτηκες πρωθυπουργό!- πράττεις αυτό που υποσχέθηκες.
«Εξέλαβα το "όχι" ως εντολή για μια καλύτερη λύση, για μία συμφωνία ως επιλογή αξιοπρέπειας…»
Αξιοπρέπεια! Από δω και πέρα όταν ακούμε τη λέξη «αξιοπρέπεια» εσένα θα φέρνουμε στο μυαλό και στα χείλη μας ω! Πηγή Αξιοπρέπειας!
Αλλά, ω! Παντοδύναμε!, τι θα πει όχι και τι ναι για σένα; Δυο λεξούλες που μπορείς να τις μεταχειρίζεσαι τη μία αντί της άλλης, γιατί για τη Μεγαλοσύνη σου αυτές αλλάζουν όπως οι ερωτευμένοι αλλάζουν πρόσωπα ολοένα μεταξύ τους έτσι που δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο καθένας τους.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας έμαθες ότι και αν σε λοιδορούν και γελάνε πίσω από την πλάτη σου οι εταίροι, οι Αγορές, ο Μεϊμαράκης, εσύ αρκεί να σφίγγεις πιο γερά το καλάμι σου.
Λένε Χαζοχαρούμενε ότι η Αριστερά είναι για τα δύσκολα. Στην περίπτωσή σου για να τα φέρνει.
Χαζοχαρούμενε, φύγε το γρηγορότερο από την πρωθυπουργία πριν σε μας φέρεις τα χειρότερα και πριν και σένα σε βρει κάτι κακό.
Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015
Αν ψηφιζόταν στην Ελλάδα ένας νόμος που να επιτρέπει σε δεκάχρονα να γίνονται πρωθυπουργοί, τότε μπορεί η κόρη μου να έβγαινε πρωθυπουργίνα.
Θα έβαζε Πρόεδρο Δημοκρατίας το γιο του Καραμανλή, θα έκανε καμιά δεκαπενταριά πουτανάκια σαν τα μούτρα της φιλενάδες της υπουργούς και θα έβριζε πατόκορφα τους ευρωπαίους. Θα μίλαγε για δημοκρατία που μόλις ήρθε στην Ελλάδα, θα ονόμαζε αξιοπρέπεια την πεολειχία στους ευρωπαίους για μερικά δισεκατομμύρια ευρώ, θα βάφτιζε περηφάνια την ντροπή και ύστερα θα πήγαινε να διαπραγματευτεί και θα γύριζε με ένα Μνημόνιο-καταστροφή.
Τότε για να μην έρθει η δραχμή στη χώρα θα τη στήριζαν όλα τα κόμματα και όλοι οι αρχηγοί κρατών της οικουμένης, ενώ αυτή θα καυχιόταν ότι έσωσε τη χώρα, ότι έκανε περήφανους τους έλληνες και γενικά θα έλεγε και θα έκανε ότι αυτοϊκανοποιητικά λέει και κάνει και ο σημερινός πρωθυπουργός. Και μπορεί στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση να ξαναεκλεγόταν με τις ψήψους παστρικών, οπαδών του θεάτρου του παράλογου, ευεργετηθέντων και ευεργετηθεισών από αυτήν, τύπων και τυπισών του «ποιαν άλλη να ψηφίσουμε», του «έκανε ό,τι μπορούσε», του «κουράστηκε δεκαεφτά ώρες».
Ρώτησα την κόρη μου πού της φαίνεται απίθανο το σενάριο και μου είπε «μα είναι δυνατό να γίνονται δεκάχρονοι πρωθυπουργοί;» Συμφώνησα μαζί της πως αυτό μόνον είναι το εξωπραγματικό στο σενάριο αυτό.
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015
Άγιος ο θεός άγιος ισχυρός άγιος αθάνατος ελέησον ημάς.
Άγιος ο θεός άγιος ισχυρός άγιος αθάνατος ελέησον ημάς.
Άγιος ο θεός άγιος ισχυρός άγιος αθάνατος ελέησον ημάς.
Μέγας ει Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου και ουδείς λόγος εξαρκέσει προς ύμνον των θαυμασίων σου.
Θαύμα! Ο Σαύλος έγινε Παύλος!
Εν μια νυκτί!
Μια λάμψη και ένας κεραυνός άρκεσαν. Και ήταν αυτά, τα λόγια που ο καλός θεός ψιθύρισε τόσο βροντερά στο ευήκοον στις θεϊκές εντολές ους του τέως Σλαύου και νυν Παύλου: «Κωλόπαιδο, άσε τις «δημοκρατίες», τις «αξιοπρέπειες» και τα νταούλια κατά μέρος και υπόγραψε απόψε κιόλας ότι σου πούνε, ή αλλιώς αύριο το πρωί έχεις φύγει και συ και οι αλήτες σου.»
Και από κείνη την ώρα, όπως τελείωσε ο Χριστιανισμός (γράφε: κουμουνισμός) και άρχισε ο Παυλιανισμός (γράφε: δικτατορία του χρήματος), έτσι τελείωσε και ο Τσιπρισμός (γράφε: αριστερή ηλιθιότητα) και άρχισε ο καπιταλισμός (γράφε: ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ).
Μεγάλη η χάρη σου θεέ μου!
ΑΔΥΝΑΜΙΑ
Κουράστηκα μ’ αυτή τη διαπραγμάτευση
Πάω ανυπέρθετα για μετανάστευση.
Αντί να έχω πάλι ένα μνημόνιο
Καλλίτερα να πιω ένα κιούπι κώνειο.
Αντί ν’ αρχίσουν πάλι για κουρέματα
Πιο ήρεμος θα είμαι μες στα ρέματα.
Και από το ν’ ακούω για φι πι α
Λέω στη χώρα μου πως φτάνει πια.
Ν’ ακούω δε θέλω όλο για ευρώ.
Άλλον πιο ελαφρύ θα βρω σταυρό.
Αντί τo «ναι» απ’ τη γριά δραχμή
μωρό ένα κάλλιο να μου λέει «αχ! μη!...»
Θα φύγω μακριά απ’ την κοινωνία
Να μη με φτάνει μείωση καμία
Σύνταξης ή μιστού ήδη μειωμένου
Ή όποια εθνικίλα του Καμένου.
Βαρέθηκα ν’ ακούω στο δημοψήφισμα
αν «ναι» ή «όχι» υπερτερεί στο ζύγισμα.
Εμπούχτισα ν’ ακούω για ανεργία.
Και το ει τι εμ μου φέρνει πια αλλεργία.
Γι αξιοπρέπεια και για περηφάνια
Που στην Ελλάδα αμφότερα είναι σπάνια
Βαρέθηκα ν’ ακούω πως αφθονούν
Ενώ γιατί μας λείπουν μας πονούν.
Πρωθυπουργούς λαούς που κοροϊδεύουν
Βαρέθηκα το νου μου να παιδεύουν.
ΥΠΟΙΚ που την Ευρώπη λοιδωρούν
Τα μάτια μου δεν θέλουν να θωρούν.
Πρωθυπουργό καβάλα σε καλάμι
Πρωθυπουργό ο θεός ας τονε κάμει.
Για μένα αίσχος είναι και ντροπή-
Αλλιώς δεν πάει η πένα να το πει.
Σουλάτσα στην Ευρώπη δε μ’ αρέσουν
Τάχα πως συμφωνία παν να δέσουν-
Ουσία κοροϊδεύουν το λαό τους
Και κάθε όσιο μιαίνουν κι ιερό τους.
Ν’ ακούω δεν μπορώ υποσχέσεις φρούδες
για Ισημερινό να ζουν αρκούδες
και ύστερα να παίρνουνε-το είδες!-
του Ισημερινού ως και τις καρύδες.
Κι αγανακτώ να βλέπω να επαιτούνε
Και να ισχυρίζονται πως απαιτούνε.
Περφάνια κι αξιοπρέπεια ένας ζητιάνος;
Ναι, όσο αέρα ο φουσκωτός ο διάνος.
Να κλέβουν τα λεφτά δεν το αντέχω
Κι ύστερα «δώστε-τα ’φαγα-δεν έχω»,
Και να μιλάνε γι αποζημιώσεις
Αυτοί που αγγίζοντάς τους θα λερώσεις.
Δεν το μπορώ η Ευρώπη να δανείζει
Και την Ευρώπη ο που χρωστάει να βρίζει.
Δεν το μπορώ για το άθλιο ριζικό μας
Να μην είναι αίτιο τίποτα δικό μας.
Δεν το μπορώ σαν χάχες να γελάνε
Την ώρα που τη χώρα τους χαλάνε.
Δεν το μπορώ για πέντε όλους μήνες
Με δάκρυ οι έλληνες να βρέχουν κλίνες.
Δεν το μπορώ ο λαός ν’ αποφασίζει
Κι όχι το φως μα σκότος να ψηφίζει.
Δεν το μπορώ το λαό οι λαοπλάνοι
Ανδράποδό τους να τον έχουν κάνει.
Οι αναξιοπρεπείς δεν το αντέχω
Και να θαρρούν πως διόλου δεν κατέχω,
Και να μου λεν πως είναι αξιοπρέπεια
Η ιταμότητα κι η δουλοπρέπεια.
Δεν το μπορώ να βλέπω στο ψητό
Να παίρνουν όλοι πρωθυπουργό
Και –ναι, πιστέψτε το, είναι αλήθεια!-
Εκείνος να γελάει μόνον ηλίθια.
Κυβέρνηση που όλη είν’ ένα τσίρκο
Και κυβερνάει τη χώρα μου με ρίσκο
Καταστροφή μόνον αυτή θα φέρει
Σε όποιον έβαλε λαό στο χέρι.
Δεν το αντέχω αναξιοπιστία
Να μας χρεώνουν απ’ την Εσπερία
Και πιότερο που αυτό αλήθεια είναι
Και δεν το λένε για το θεαθήναι.
Πρωθυπουργό που δεν ενημερώνει
Λαό, για κείνο που του ξημερώνει
Άλλο αδυνατώ να τον αντέξω.
Θα φύγω από δαύτονε. Θα τρέξω.
Οι ευρωπαίοι ενώ με τόσους τρόπους
Ζητούνε να μας κάνουνε ανθρώπους
Αρνούμαι με οδηγούς μεις αρχιζώα
Να μένουμε στα ζωώδη τα πατρώα.
Δεν το μπορώ ανθρώπους ν’ απειλούμε
Που απ’ αυτούς υπάρχουμε και ζούμε.
Αηδία νοιώθω κι εμετού έχω τάση
Που μερικοί εκεί μας έχουν φτάσει.
Δεν το μπορώ πρωθυπουργό να γλύφει
με σάλιο που ελλήνων είναι ψήφοι
εκεί που με το ίδιο πρώτα σάλιο
έφτυνε-εκατάβρεχε πες κάλλιο.
Δεν το μπορώ να βλέπω έναν χαμένο
Πρωθυπουργό, με ύφος τονισμένο
Να λέει η ήττα του πως είναι νίκη
Και στην παράταξή του αυτή ανήκει.
Δεν το μπορώ με στόμφο να μιλάει
Αντί σε μοναστήρι ένα να πάει
Και μέσα κει για πάντα να κλειστεί
Ενός λαού ελπίδων το ληστή.
Και δεν μπορώ πως είναι αριστερός
Να λέει δεξιόστροφος κοχλιός
Και την Αριστερά να δυσφημίζει
Πολιτική σε όποιον δε γνωρίζει.
Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015
Με την Άντζελα σήμερα.
Να μην πάμε σπίτι, μου λέει, γιατί έχω μόνο μισή ώρα ελεύθερη. Ώσπου να παρκάρουμε, να μαζέψουμε τα πράγματα…
Έχεις δίκιο, της λέω. Πάμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο μέχρι την Ζα….
Πάμε, λέει.
Στο δρόμο: είχα πάει μια φορά στην Ζα…., μου λέει, με… και σταματάει απότομα την κουβέντα της σαν ένοχη.
Ξέρω πότε και με ποιαν και γιατί είχε πάει. Για να έδινε στη φίλη της ένα δέμα από την πατρίδα. Όμως ξέρω ακόμα ότι αυτό το χαριτωμένα αδέξιο κόψιμο της κουβέντας, έγινε για να με κάνει να ζηλέψω.
Αρπάζω την ευκαιρία να ακούσω το κελαρυστό κρυστάλλινο γέλιο της και να λάμψει μπροστά μου με όλη της τη μεγαλόπρεπη απλότητα η λυτρωτική αθωότητα που ποτίζει κάθε ίνα, κάθε ιδέα, κάθε χτυποκάρδι αυτού του σπάνιου πλάσματος.
Πατάω απότομα φρένο, παίρνω θυμωμένη έκφραση και σκυθρωπός της λέω «με ποιον;»
Απόλαυσα ό,τι περίγραψα πιο πάνω.
Λίγος Παράδεισος μέσα στην Κόλαση των ημερών.
Θαυματουργός.
Ζωογόνος.
Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015
Ότι πάμε γραμμή για δραχμή, το έχει πια καταλάβει ο κάθε έλληνας.
Ο Χαζοχαρούμενος δεν ακούει κανέναν. Ούτε τους ευρωπαίους ηγέτες, ούτε τον Ομπάμα.
Το καλάμι που καβαλάει όλο και μεγαλώνει.
Ερώτημα: πού πατάει ο Χαζοχαρούμενος για να πηγαίνει για δραχμή;
Πολλές σκέψεις περνάνε από το μυαλό των ελλήνων.
Μήπως όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί συμφωνούν για το γκρέξιτ και δουλεύουν όλοι τον ελληνικό λαό; Πιθανόν. Αλλιώς γιατί δεν κάνουν κάτι;
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα φτάσει σε παραίτηση έγκαιρα;
Φαντάζομαι τον Χαζοχαρούμενο να διερωτάται θυμωμένος: «Πόσο θα αντισταθούν ακόμα; Ποτέ δε φανταζόμουν πως θα ήτανε τόσο δύσκολο να πάω στη δραχμή…»
Πάλι δεν θα μπορούσε να το κάνει αυτό πιο σοβαρά; Να μη γελάει χαζοχαρούμενα κάθε τόσο και με πρώτη ευκαιρία, τη στιγμή που η πατρίδα του χάνεται; Να υποκρινόταν έστω τον σοβαρό; Και όταν βγήκε από τη διάσκεψη όπου όλοι τον είχαν φτύσει να μη γελάει σαν να είχε πετύχει να διαγραφεί ολόκληρο το χρέος;
Ο Κύριος μωραίνει πράγματι όποιον θέλει να χάσει; Ή μήπως δεν ασχολείται με αλλοδαπούς;
Πού πατάει ο Χαζοχαρούμενος;
Το ερώτημα αναπάντητο.
Ερωτήματα άλλα:
Κρύβει κάποιον μεγάλο άσο στο μανίκι; Αν ναι πότε θα τον φανερώσει;
Ο Μεϊμαράκης θα δράσει ή μόνον θα φοβερίζει;
Στο μεταξύ έχουν κάνει τη φανερή παρουσία τους τα κομματόσκυλα του ΣΥΡΙΖΑ-σε Τράπεζες, σε εργοστάσια, σχολεία, σε υπουργεία.
Δεν μπορούσε ο Χαζοχαρούμενος να πει από την αρχή την επιθυμία του και να μη το προσπαθεί με τόσες περιστροφές, τόσες παλινδρομήσεις;
Όχι, επειδή αν το έκανε οι αντιδράσεις δε θα τον άφηναν να προχωρήσει στο δραχμικό του έργο.
Καλώς. Έπρεπε όμως να μην είναι τόσο προκλητικός, τόσο αδιάφορος για την αγωνία των ανθρώπων για των οποίων τη σίτιση φροντίζει.
Πού πατάει ο Χαζοχαρούμενος;
Όποιος ξέρει ας μας το πει.
Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015
24-6-15
Τσίπρας: «Η μη αποδοχή ισοδύναμων μέτρων δεν έχει ξαναγίνει. Ούτε στην Ιρλανδία ούτε στην Πορτογαλία. Πουθενά!
Αυτή η περίεργη στάση δύο ενδεχόμενα μπορεί να κρύβει. Είτε δεν θέλουν συμφωνία είτε εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα στην Ελλάδα».
Τσίπρα η Πορτογαλία και η Ιρλανδία είναι κράτη. Η Ελλάδα οίκος ανοχής.
Μην κάνεις πως δεν το ξέρεις.
Πώς, με την προϊστορία μας μπορεί να πιστέψουν οι εταίροι ότι θα κάνουμε ό,τι υποσχόμαστε; Εσύ ο ίδιος είσαι το παράδειγμα της ασυνέπειας για πράγματα που υποσχέθηκες και δεν έκανες για τον ίδιο το λαό σου.
Και το παράδειγμα είναι τωρινό, φρέσκο φρέσκο μπροστά στα μάτια τους.
Ο λόγος λοιπόν που ζητάνε όχι «ισοδύναμα» (γράφε: σίγουρα) μέτρα είναι αυτός.
Και αν τους πεις την αλήθεια ότι είσαι μισός αλβανός (μπέσα) και μισός βούλγαρος (αληθινή θέληση για πρόοδο) και πάλι δεν θα κάνεις τίποτα γιατί μπέσα και πρόοδος δεν βρίσκονται στο λεξιλόγιο του ελληνικού λαού.
*
«Ο Τσίπρας δεν κάνει μαγειρέματα πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού»
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΥΡΙΖΑ
Δίκιο έχει. Ο Τσίπρας τα κάνει μπροστά στα μάτια τους τα μαγειρέματα. Γι αυτό και τον αγαπάει ο λαός. Είναι θέμα αξιοπρέπειας και καλής εξήγησης. Ο έλληνας δε δέχεται να μιλάνε γι αυτόν χωρίς να είναι μπροστά αυτός. Τους λέει ο Τσίπρας: «έλληνες, θα σας λιώσω. Θα σας πατήσω κάτω σαν αποτσίγαρα. Θα μετανιώστε που με ψηφίσατε.»
Τα λέει στα ίσα.
Αυτό είναι λεβεντιά.
Λεβεντιά!
Άλλη μία λέξη που όπως το «φιλότιμο» δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα.
Λεβεντιά και φιλότιμο. Αυτά να μην τους πάρει κανείς και όλα τα άλλα οι έλληνες τα δέχονται χωρίς συζήτηση: ανεργία, λουκέτα στα μαγαζιά, διαφθορά, διαλοκή, εθνικές απώλειες, απαιδευσία, ανυπαρξία εκπαίδευσης, απραξία της κυβέρνησης.
Έλληνες.
ΛΕΣ;
Λες το παιδί αυτό
με μόνο το καθάριο βλέμμα του
να γυρίσει ανάποδα την οικουμένη;
Λες στην ηρεμία του
να απαγκιάζει τόση ακμαιότητα
που εμπόρων πάγκους να γκρεμίσει;
Λες η αποφασιστικότητά του
χωρίς δρεπάνι και σφυρί
λαιμούς να πάρει άκοπα
και είδωλα χρυσά να θρυμματίσει;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ;
Μ’ ένα πόδι δεξιό
κι ένα πόδι αριστερό
πώς μπορεί πάνω στη γη
μια πατρίς να περπατεί;
Μ’ έναν πρόεδρο δανδή
Και πρωθυπουργό παιδί
Τι χαϊρι να ιδεί
Η πατρίδα η καψερή;
Κι είναι πρόοδος μια τέτοια
Που μας μέλει περιπέτεια;
Τι ο πρωθυπουργός φοβάται
Και τα τέτοια μηχανάται;
Αλλά έτσι Τσίπρα έρμε
Είτε θέλουμε ή δε θέμε
Ούτε πίσω ούτε μπροστά
Η Ελλάς θα προχωρά,
Παρά ακίνητη θα μένει
Σαν να είναι πεθαμένη
Αφού λίγο αν κινηθεί
Σωριασμένη θα βρεθεί.
Κρίμα στην αριστερή
Που πρεσβεύεις τακτική.
Την πατρίδα θες τ’ ανέμου;
Άλλαξε όνομα κανέμου,
Και σε όλους φώναξέ το
Να σε λέμε από φέτο
Όχι όπως ήσουν: ΣΥΡΙΖΑ
Μα όπως θα ’χεις γίνει: ΣΥ-ΝΔ-ΡΙΖΑ.
Ο ΚΑΠΝΙΣΤΉΣ
(του έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει)
Για βρογχίτιδα ψοφώ!
Λαχταρώ καρκίνο!
Το τσιγάρο φίλοι μου
όχι-δεν το σβήνω!
Καθαρός αέρας στοπ!
Τέρμα η ευεξία!
Σύνθημά μου σταθερό:
Κάτω η υγεία!
Άγιο μου τσιγάρο εσύ!
Λατρευτέ μου Χάρε!
Έλα και καπνίζοντας
τη ζωή μου πάρε!
Κάλλιό ’χω δέκα χρόνια
ζωή καπνιστική
παρά σαράντα χρόνια
καθάρια αναπνοή!
ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ
Ένας λοχαγός μπήκε στο μαγειρείο ενώ δεν τον περίμενε κανείς και περισσότερο ο μάγειρος-ο Κνουτ. Οι στρατιώτες έξω περίμεναν το φαγητό. Ο λοχαγός έβγαλε ένα αστέρι από τον ώμο του και το έριξε στο καζάνι με το ρύζι που έβραζε. «Έτσι μαγειρεύουν», είπε, «η κρυφή μου ιδιότητα είναι μάγειρος». Οι στρατιώτες άρχισαν να μπαίνουν μέσα στο μαγειρείο ένας πίσω από τον άλλον. Καθώς πλησίαζαν στο καζάνι, μια κουτάλα σε σχήμα αστεριού έριχνε στην καραβάνα τους την ανάλογη σούπα. Ο Κνουτ βρήκε ευκαιρία και άναψε μια μπαλαντέζα φέρνοντάς την να φωτίζει το μάγουλό του. Ο λοχαγός τον ρώτησε: «Πονάει το δόντι σου; Έλα να με βρεις στο ιατρείο μου στις έξη. Είμαι και οδοντίατρος.» Ο Κνουτ βρέθηκε αμέσως στο οδοντιατρείο του λοχαγού. Ο λοχαγός κοίταξε το ρολόι του. «Ακριβώς στην ώρα σου. Αλλιώς δεν θα σου εγγυόμουν πλήρη θεραπεία.»
Έβαλε τον Κνουτ σε μια άδεια μπανιέρα, κάθισε ιππαστί πάνω της με το πρόσωπό του προς τον Κνουτ και φώναξε τη νοσοκόμα να του φέρει τα εργαλεία του. Η νοσοκόμα ερχόμενη ψιθύρισε στο αυτί του Κνουτ «Φύγε, θα σε σακατέψει» Τότε κατάλαβε ο Κνουτ πως αυτό το ήξερε πριν του το πει η νοσοκόμα, γιατί ο λοχαγός ούτε καλός στρατιωτικός ήτανε ούτε καλός μάγειρος. Και τώρα οι ενέργειές του σαν οδοντογιατρού του φαίνονταν πολύ παράξενες. Κα πρώτα η μπανιέρα. Πού ήταν η ωραία οδοντιατρική πολυθρόνα; Η καρέκλα του γιατρού που ανεβοκατεβαίνει; Το φως που εστιάζεται στα δόντια του άρρωστου; Και όλο το ιατρείο έμοιαζε σαν αποδυτήριο αθλητών στη χειρότερη ώρα του. Μα ούτε λόγος να φύγει γιατί ο λοχαγός θα τον τιμωρούσε όπου τον έβρισκε. Κάθε φορά που έβλεπε λοιπόν το λοχαγό να πλησιάζει, μέσα του έτρεμε. Να τώρα που ερχόταν πάλι κοντά του με ένα παράξενο εργαλείο στα χέρια του και ποιος ξέρει με ποιο σκοπό. «Είσαι τυχερός που ήρθες σε μένα. Δε θα σου σφραγίσω ούτε θα σου βγάλω κανένα δόντι. Θα αλλάξω τη θέση όλων σου των δοντιών ώστε να μην σε ξαναπονέσει ποτέ κανένα. Αυτό το μηχάνημα θα κάνει τα κάτω δόντια σου προς τα μέσα. Εν μέρει θα ακολουθήσουν και τα ούλα. Με το ίδιο μηχάνημα θα στρέψω τα πάνω δόντια σου προς τα έξω. Αυτό δεν θα σε δείχνει άσχημο γιατί κανείς δε θα καταλάβει τη διαφορά.» Και άρχισε να δουλεύει. Συχνά στεκόταν αναποφάσιστος για το τι έπρεπε να κάνει μετά. Γρήγορα όμως συνέχιζε λέγοντας : συγκαταβατικά «δεν πάει στο διάολο…»
Κάποια στιγμή άφησα τον εαυτό μου στον γιατρό και ένα άλλο μου είδωλο πήγε στην τουαλέτα. Η τουαλέτα του ιατρείου ήταν ασυνήθιστα καθαρή. Όταν γύρισα στη θέση μου, από την άλλη πόρτα έμπαινε ένα παιδί δέκα οχτώ χρόνων περίπου. Παραμέρισε το γιατρό και μου είπε με ένα ύφος που δεν ήταν σοβαρό αλλά ούτε και αστείο: «Προτίμησε εμένα. Δε θα αλλάξω τη θέση των δοντιών, μόνο στο πονεμένο δόντι σου θα χαράξω ένα σταυρό μπροστά και πίσω του στα ούλα. Όλα θα πάνε καλά εκτός αν σε λίγες μέρες το στόμα σου γεμίσει από ένα βάτραχο που ούτε να τον φτύσεις δεν θα μπορείς ούτε να τον καταπιείς». Ο Κνουτ μπήκε στο σώμα του, είπε ένα ευχαριστώ και σηκώθηκε από την μπανιέρα που τώρα ήταν γεμάτη με αίμα. Ο λοχαγός τον κοίταξε κουρασμένος από τη δουλειά που είχε κάνει και παρακλητικά του είπε: Μην πεις πουθενά ό,τι έγινε εδώ μέσα. Ο Κνουτ έγνεψε ναι με το κεφάλι και βγήκε. Πρώτη του δουλειά να ψάξει για τον οδοντίατρό του, να του διηγηθεί τι έγινε και να του ζητήσει να διορθώσει ό,τι στραβό είχε γίνει στα δόντια του.
Ο οδοντογιατρός πέρασε από μπρος του συνοδηγός σε ένα φορτηγό αυτοκίνητο που το οδηγούσε η γυναίκα του. Του φώναξε, του έκανε νοήματα. Ο οδοντογιατρός τέλος τον είδε και του είπε: «Πάω εκεί που ξέρεις.» Άλλο κι αυτό. Ο Κνουτ δεν ήξερε τίποτα. Ή δεν μπορούσε να θυμηθεί. Έβγαλε το τηλέφωνό του από την τσέπη να ρωτήσει αλλά αυτό ήτανε γεμάτο αίματα και δεν λειτουργούσε. Περπατούσε ανάμεσα στον κόσμο προσπαθώντας να θυμηθεί. Μια κοπέλα που πέρασε δίπλα του τού ψιθύρισε: «Πάει στο νησί». Η κοπέλα ήταν η κόρη του λοχαγού, παλιά φιλενάδα του Κνουτ. Μα ναι! Στο νησί! Κατευθείαν στο νησί με ένα ελικόπτερο ιδιωτικό που του δάνεισε ο ιδιοκτήτης του νησιού. Όταν έφτασε εκεί είδε πως όλα τα σπίτια είχανε πάνω τους το σφυροδρέπανο, βαμμένο κόκκινο από το αίμα του δοντιού του. Πήγε προς το σπίτι με τον τεράστιο κήπο, που εκεί παλιά είχε γεννηθεί ένας ανίκανος πολιτικός. Μπήκε μέσα φωνάζοντας το όνομα του γιατρού. Ο οικοδεσπότης του έδειξε μια πόρτα από την οποία ακούγονταν μουσικές και τραγούδια. Μπήκε και είδε τον οδοντογιατρό του να χορεύει χασάπικο με ένα ποτήρι κρασί στο κεφάλι του επάνω. «Περίμενε», του είπε αυτός, «όταν τελειώσει το γλέντι θα φύγουμε. Θα προλάβουμε. Το αυτοκίνητό μου περνάει από μέσα από τα άλλα αυτοκίνητα χωρίς να βρίσκει αντίσταση.»
Ο Κνουτ πήρε μια καρέκλα, έκατσε και περίμενε. Ξημέρωσε κι ακόμα ο γιατρός του χόρευε.
«Ανεπίτρεπτο να περνάει η ενέργεια στα χέρια ξένων»
Γλέζος
Το είπε και ησύχασε.
Κουτός μα την αλήθεια
να μην την έχει από μικρός
αυτήνε τη συνήθεια,
και να ’λεγε «ανεπίτρεπτο
ναζιστική σημαία
να κυματίζει στο σεπτό
κτίσμα του Περικλέα»,
και ύστερα να ησύχαζε
στον φτωχικόν του οίκον
αντί να κρύπτεται έως ου
οι σύμμαχοι ενίκων…
«Δεν θα υπογράψω για το δημοψήφισμα για τη μικρή ΔΕΗ»
Ψαριανός
Είτε υπογράψεις είτε μη
ποιος σε ρωτάει ρε βλάκα;
Χαμπάρι δεν επήρες πως
ψηφίζει μόνο η κλάκα;
Κι αυτή γραμμένονε και σε
κι όλους τους άλλους έχει
αφού ό,τι θέλει κανει αυτή
είτε χιονίζει ή βρέχει…
«Υπό εξέταση νέα μείωση των ασφαλιστικών εισφορών»
Βρούτσης
Ναι. Ξαναεξετάστε τη
κι αφού την εξετάστε
ξαναξαναεξετάστε τη
και έτσι ώσπου να φτάστε
που με χρυσό θα βλέπετε
ξέχειλο το πανέρι
που του λαού εγέμισε
το ηλίθιο το χέρι.
Κι ύστερα σεις πια φύγετε
κι άλλος τη θέση ας πάρει.
Αρκεί να είναι όπως εσείς
ίδιο κι αυτός τομάρι…
Το ΦΕΚ της επιστράτευσης της ΔΕΗ
στην εφημερίδα της κυβερνήσεως
Αυτό γυρεύανε κι αυτοί.
Μας γδάραν τόσα χρόνια
και ξέροντας ότι αυτό
δεν θα κρατεί αιώνια
είπαν «τα εματσώσαμε
γερά από τους χαχόλους
ας πούμε πως φροντίζουμε
τώρα για κείνους όλους.
Ας απεργήσουμε λοιπόν
τάχα ότι νοιαζόμαστε
κι όταν μας ντύσουν στο χακί
ως και ήρωες γινόμαστε!»
«Η κυβέρνηση δεν απειλείται και δεν εκβιάζεται»
Ασημακοπούλου
Βρε μωρό τι πας και μπλέκεσαι
μ’ εκβιασμούς και κυβερνήσεις
και δεν πας στην κουζινίτσα σου
πιπεριές να τηγανίσεις;
Άντε μπράβο γιατί λίγο
βλέποντάς σε θέλω ακόμα
για Νου Δου λόγος εγκάρδιος
να μου βγει από το στόμα…
«Η πολιτική της κυβέρνησης προκαλεί κοινωνικά ρήγματα»
Κουβέλης
Μωρέ πώς το κατάλαβες;
Θεέ μου! Τι ευφυία!
Αυτού Ηρώδη Αττικού
του πρέπει κατοικία.
Τότε σε κάποια αναλαμπή
μπορεί να ξεστομίσει
πως: «ΠΡΕΠΕΙ σύντομα ο λαός
να βγει από την Κρίση»!...
«Δύσκολη αλλά αναγκαία η απόφαση για την επιστράτευση»
ΠΑΣΟΚ
Δύσκολη κι η απόφαση
ουρά Νου Δου να γίνεις
και ό,τι κλάνει ο Σαμαράς
εσύ να καταπίνεις
αλλ’ αναγκαία για να μη
στο εδώλιο καθίσεις
και σ’ αναγκάσουν για γερτά
υποβρύχια να μιλήσεις…
Γ. Σoύρλας: «Η Αργώ παγκόσμιο έμβλημα της ναυτιλίας»
Και η Ελλάς παγκόσμιο έμβλημα μωρίας.
«Αντισυνταγματικό πραξικόπημα η επιστράτευση»
Στρατούλης
Δώστε του παρακαλώ ένα γλυφιντζούρι
που τα έχει στην κυβέρνησή μας σούρει!
Σήμερα έδωσα κι εγώ στον ανηψιό μου
που τα ίδια είπε σε μένα-το καλό μου.
Κι όλοι οι έλληνες θα γλύφουν σε λιγάκι
γλυφιντζούρι ο καθένας με ξυλάκι
υπερήφανοι γυρνώντας δω και κει…
και ας ειν’ όλοι ντυμένοι στο χακί…
«Με "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" δεν λύνονται τα προβλήματα»
Κουτσούμπας
Τι ωραίες όπου βρίσκουν όλοι εκφράσεις
της Νου Δυο να επιτιμούν τις αποφάσεις!
Ως κι οι λάτρεις του Ίλιτς Λένιν και του Στάλιν
παραβλέποντας των τάξεων την πάλην
με την πάλην της ΔΕΗ γίνονται ένα
και προβλήματα να λύσουν θέλουν ξένα…
«Όσοι δεν παραλάβουν τα φύλλα πορείας θα απολυθούν»
Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νου Δου
Αυτός μάλιστα! Τα είπε όλα δια μιας!
Τι πολίτευμα καλό η Δημοκρατία!
Δέκα γνώμες εναντίον μιας βρωμιάς,
μια υπέρ, και γίνεται ό,τι θέλει η μία!
Ζήτω! ο κοινοβουλευτισμός!
που δεν τον κουνάει ούτε σεισμός.
Που κουμάντο κάνουν λόγω οι πολλοί
αλλά έργω του ενός μόνο η βουλή…
Ο Τέρενς Κουίκ για την επίταξη των εργαζομένων στη ΔΕΗ
Δεν έλειψε, εμίλησε και ο βλαξ!
Και είπε: βρεκεκέξ κοάξ κοάξ
ή μάλλον αφού λέγεται Κουίκ
θα είπε βρεκεκέξ κουίκ κουίκ.
Τι άλλο να ειπείς γι αυτόν αφού-
ο τάλας-δεν διαθέτει φαιά ουσία
Τι άλλο να ειπείς για κείνον που
κάθε του πρόταση και μαλακία…
ΑΛΕΞΗΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΝΑ ΧΤΥΠΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΦΤΑΝΕΙΣ
(μεσαιωνικόν ασμάτιον)
Ο καλαμοάλογος και ο σπερματοπότης
και ο μπαστουνοκαταπιωτής
ο καθείς τους μεσαιωνικός οικτρός ιππότης
νικημένος πάντα και κιοτής,
προχωράνε στης Ευρώπης για να παν το κάστρο
δώρο ενώ στα χέρια τους κρατούν
της υπεροψίας τους το κρύο και μαύρο τ’ άστρο
απ’ τον τρόμο ενώ τα δόντια τους κροτούν.
…………………………………………………….
Νάτους που γυρνάνε τώρα πάλι νικημένοι,
με τον θολωμένο τους το νου
νίκης παραμύθια ενώ σκαρφίζονται οι καημένοι
για να πούνε των παροίκων-του κοινού.
-------
Αναρτήθηκε από Γιώργης Χολιαστός στις 3:10 π.μ.
ΑΝΑΝΔΡΙΑ!..
Ο υπουργός δικαιοσύνης χαρακτήρισε άνανδρη δολοφονία την δολοφονία του φρουρού των φυλακών Δομοκού.
Οι φασίστες όλων των κυβερνήσεων του παρελθόντος χαρακτήριζαν άνανδρες τις παρόμοιες δολοφονίες ή επιθέσεις σε στόχους από τη 17 Νοέμβρη ή άλλες οργανώσεις και ομάδες. Φασίστες ήτανε, αγράμματοι ήτανε. Μα ο κουμουνιστής υπουργός να συμπεριφέρεται σαν αυτούς-σαν αγράμματος δηλαδή;
Τα λέω αυτά γιατί μία δολοφονία πάντοτε είναι «άνανδρη» εξ ορισμού. Το συνθετικό «δόλος» σημαίνει ότι η λέξη έχει τα χαρακτηριστικά του τεχνάσματος, της πανουργίας, του στρατηγήματος, της παρανομίας.
Λέγοντας άνανδρη δολοφονία είναι σαν να λέμε θαρραλέο θάρρος, άφωνη σιωπή και τέτοια. Υπάρχει αντρίκια δολοφονία; Ανδρεία δολοφονία; Λεβέντικη δολοφονία; Δηλαδή τι θα ήθελαν όσοι χαρακτηρίζουν μια δολοφονία άνανδρη; Η Οργάνωση που σχεδίασε μία δολοφονία να βγάλει μια τέτοια ανακοίνωση;:
«ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΑΔΕ
Ανακοίνωσις δολοφονίας Σαμαρά (πχ)
Προς την ΕΛΑΣ
Κοινοποίηση: ΓΕΣ, ΓΕΑ, ΓΕΝ και προς πάντα ενδιαφερόμενο.
Την δεκάτην τετάρτην του μηνός Μαϊου ενεστώτος έτους και ώραν ενδεκάτην πρωινήν θέλει επιχειρηθεί υπό της Οργανώσεώς μας δολοφονία του τέως πρωθυπουργού Σαμαρά.
Ο τόπος που επελέγη είναι η διασταύρωσις των οδών Δ και Ε της περιοχής Κολωνακίου, από όπου καθημερινώς διέρχεται ο κύριος Σαμαράς.
Θα επιχειρήσουν δύο άτομα, άρρενες. Ο εις εξ αυτών θα φέρει περούκαν πλουσίας κόμης και θα φορεί χακί τζάκετ. Ύψος ένα μέτρο και εβδομήκοντα τρία εκατοστά, αδύνατος. Αυτός θα φέρει το περίστροφον με το οποίον σκοπεύεται η δολοφονία του Σαμαρά. Ο έτερος επιχειρών θα ευρίσκεται εις τζιπ εσταθμευμένον περί τα είκοσιν μέτρα μακράν της τοποθεσίας της δολοφονίας ίνα μετά ταύτην φυγαδεύσει τον δολοφόνον.
Εφιστώμεν την προσοχήν των αρχών εις το κάτωθι: Εις την διασταύρωσιν υπάρχουν δύο περίπτερα. Ο υποψήφιος δολοφόνος θα κρύπεται όπισθεν του δυτικώς ευρισκομένου περιπτέρου. Δια τους αγνοούντας τον τοιούτον-γεωγραφικόν- καθορισμόν της θέσεως του περιπτέρου, διευκρινίζομεν .ότι το δυτικόν περίπτερον είναι το φέρον έξωθι αυτού ταμπέλαν ένθα ευκρινώς αναγράφεται «ΑΕΡΙΟΥΧΑ ΠΟΤΑ»
Ευελπιστούντες δια μίαν έντιμον αντιπαράθεσιν μετά της ΕΛΑΣ και ενδεχομένως των στρατιωτικών δυνάμεων άτινας η κυβέρνησις ήθελεν διατάξει έναντι ημών κατά την διάρκειαν της αποπείρας μας, διατελούμεν μετά τιμής
(ακολουθούν σφραγίδες και υπογραφές της Οργάνωσης)»
Αυτό θα περίμενε ο κύριος υπουργός ώστε μία δολοφονία να μην είναι «ανανδρος»;
Ε πια!
Κάθαρμα
Πέντε μήνες δεν έβγαινες να ενημερώσεις τον ελληνικό λαό για τις «διαπραγματεύσεις» σου, αφήνοντάς τον στο έλεος των εμφραγμάτων, της υπέρτασης και των ηρεμιστικών. Και τώρα βγήκες πολύ καταδεχτικός, πολύ προσηνής, πολύ ενδοτικός, για να πλασάρεις την άλλη μάσκα σου, των επόμενων εκλογών, του καλού και μετανοημένου.
Μπορεί να βρεθούν ηλίθιοι και να σε ξαναψηφίσουν.
Για να κυβερνήσεις τι;
Η Ελλάδα ψυχομαχάει από τα χτυπήματά σου καθοίκι (ή καθίκι, ή καθήκι, ή όπως διάολο γράφεται έτσι που κατάντησες μαζί με τους άλλους διακόσους ενενήντα εννιά και τη γλώσσα.)
Θέλεις να πεθάνει και στα χέρια σου;
Φτιάξε αμέσως μια κυβέρνηση να σώσει τη χώρα και παραιτήσου
Αύριο κιόλας.
Αλήτη.
Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015
Σ’ ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε, Μέγα Αρκουδιάρη, που χόρεψες τις Αγορές με τα νταούλια σου.(μόνο που το παράκανες: τις εξουθένωσες ω! Μέγα!)
Σ΄ ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που αμέσως όταν έγινες πρωθυπουργός κατάθεσες νομοσχέδια κατά της φοροδιαφυγής, μάζεψες χρήματα από τους πλούσιους και τα μοίρασες στους φτωχούς ω! Ρομπέν των Χαζών!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που επανίδρυσες την ΕΡΤ και αυτή μπορεί αντικειμενικά να σε λιβανίζει, ω! Πρωθυπουργέ όλων των Ελλήνων!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που αύξησες την κατώτερη σύνταξη στα 751 ευρώ.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που παράλληλα με τη σωτηρία της Ελλάδας φρόντισες να σώσεις- και έσωσες-και την Ευρώπη, το κοινό μας σπίτι-ω! που ο Δίας σε ευγνωμονεί.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που έκοψες όχι μόνο το φακελάκι αλλά και το μεροκάματο των μαιευτήρων-γυναικολόγων έστω για πέντε μήνες: Δεκέμβρη του 2015 και Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη και Απρίλη του 2016. Για την σημαντικότητα της πράξης σου αυτής και για το παράδειγμα που δίνει, σου συγχωρούμε πως πλούτισες τους νευρολόγους στους μήνες Μάρτη, Απρίλη, Μάη, Ιούνη και Ιούλη 2015.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που σε όλο το διάστημα της πεντάμηνης διακυβέρνησής σου ενημέρωνες το λαό για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης ώστε να μην αυτός αγωνιά.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που η συμπεριφορά σου σε όλες τις ομιλίες και δηλώσεις σου ήταν ανάλογες της σοβαρότητας της κατάστασης στην οποία βρέθηκε η χώρα, δείγμα της πλήρους κατανόησης και του πλήρους ενστερνισμού του κάθε Αριστερού: σοβαρότητα, όχι ανεύθυνες υποσχέσεις, όχι παιχνίδι εν ου παικτοίς, ντόμπρα εξήγηση, όχι φρούδες ελπίδες, όχι αταίριαστα γέλια ω! Μέγα Ταρτούφε!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που δεν άφηνες κανένα μέλος της κυβέρνησής σου να λέει ό,τι του κατέβει στο λαό.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας έμαθες ότι η ζητιανιά είναι αξιοπρέπεια και η ουρά στα ει τι εμ είναι περηφάνια.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας δίδαξες ότι όσοι μας ζητάνε πίσω τα δανεικά που μας δώσανε είναι εκβιαστές και το κάνουν γιατί θέλουν να μας ταπεινώσουν.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας έμαθες πως πριν από κάθε διαπραγμάτευση πρέπει να βρίζουμε και να ειρωνευόμαστε τους μέλλοντες διαπραγματευτές μας αν θέλουμε να φέρουμε ένα καλό αποτέλεσμα.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας έμαθες πως για να μας ψηφίσει ο λαός δεν πρέπει να τον κοροϊδεύουμε με ψέματα, αλλά να του λέμε την αλήθεια και να του υποσχόμαστε ό,τι μόνον είμαστε σίγουροι πως μπορούμε να του το παρέξουμε.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε γιατί «Έξι μήνες τώρα έχω πράξει ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν σε δύσκολες συνθήκες, πολλές φορές σε συνθήκες απειλών και εκβιασμών, όμως σε αυτές τις συνθήκες ανέλαβα ρίσκα, δεν το έβαλα κάτω, δεν λογάριασα το πολιτικό κόστος, δεν συμφιλιώθηκα με την ιδέα των εύκολων συμβιβασμών»,και πράττοντας έτσι έσωσες την Ελλάδα ω Σκεντέρμπεη!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε γιατί «Πολλοί θα πουν ότι έφτασα μέχρι εκεί που κάνεις δεν είχε φαντασθεί ότι θα φτάσει ένας πρωθυπουργός και όλα αυτά προσπαθώντας να μιλάω τη γλώσσα της αλήθειας και με μοναδική δύναμη την απλοχέρη στήριξη της πλειοψηφίας του ελληνικού λάου. Εδώ θα διαφωνήσω κάπως. Νομίζω ότι για το καλό του λαού θα μπορούσες να πάρεις ένα πιστόλι και να τους πεις εκεί, στην απολίτιστη Ευρώπη: «Καθάρματα, ή μου λύνετε όλα τα προβλήματά μου ή πεθαίνετε.» Αλλά δεν το έκανες. Και αυτό δείχνει τη μεγαλοψυχία σου-τους συγχώρησες που δεν τους δίνεις πίσω τα δανεικά ω! Μεγαλόψυχε!
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που έσκισες τα μνημόνια την επόμενη της εκλογής σου. Αν αυτά είναι φτιαγμένα να ανασυντίθενται από τις στάχτες τους, δεν είναι δικό σου φταίξιμο ω! λαοπρόβλητε Ηγέτη.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που «Έξι μήνες τώρα μπήκαμε σε έναν πόλεμο, δώσαμε μάχες δύσκολες, με άνισες δυνάμεις. Είχαμε απώλειες, κερδίσαμε όμως έδαφος. Τώρα φτάσαμε στη διακεκαυμένη ζώνη. Από δω και μπρος υπάρχει ναρκοπέδιο. Ναι κάναμε λάθη. Ουδείς αλάθητος και πρώτος εγώ».
Ω! Μεγάλε! Τι θαυμάσια αυτοκριτική! Σύντομη αλλά όμορφη και σταθερή!
Όμως γιατί δεν τραβάς και μια συγνώμη όπως έκανε ο ισοϋψής σου Πάπας και όλα τα εγκλήματα των Σταυροφοριών πάπαλα;
Αμέ ο Κλίντον δε ζήτησε συγνώμη που έδωσε την Κύπρο στους τούρκους;
Πες και συ «συγνώμη που έσβησα την Ελλάδα από το χάρτη και κατάστρεψα τον ελληνικό λαό» και είσαι εντάξει. Ο ελληνικός λαός είναι ο λαός που σε επέλεξε-θα σε συγχωρήσει. Δε θα συγχωρήσει το αριστερό του;
«Είχαμε απώλειες»… καμία απώλεια αγαπητέ Αρχηγέ. Στο όνομα του λαού θα μπορούσες και να οπισθοχωρήσεις ακόμα-που λέει ο λόγος.
Θα σε μαλώσω όμως. Πόσες φορές σου έχω πει να μην αναφέρεις τα πασιφανή, όπως «Κάναμε λάθη»! Πες, αν υπάρχει κάτι τέτοιο, πού δεν «κάνατε» λάθη!
Και «Από δω και μπρος υπάρχει ναρκοπέδιο»! Χαρά στο πράγμα! Εσύ, ο ριζοσπάστης αριστερός θα έχεις νταούλια και για ναρκοπέδια.
(Απροπό, τώρα που γράφω αυτά, βλέπω στην τηλεόραση τον διαλεγμένο από σένα για να βαφτίσει στα νάματα της ανεξαρτησίας την ΕΡΤ, να υποδέχεται τον πρέσβη της Γουατεμάλας ο οποίος δήλωσε ότι μας συμπονάει. Ως και την Εξωτερική μας πολιτική πρόλαβες να αναπτερώσεις σε πέντε μόνο μήνε ω! Ταλεϋράνδε!)
«...Δεσμεύθηκα και προσωπικά να κάνω ότι περνά από το χέρι μου για να φέρω το συντομότερο δυνατό μια καλύτερη συμφωνία. Και δεν θα έρθω σήμερα να παριστάνω κάτι άλλο από αυτό που υποσχέθηκα. Αυτό που υποσχέθηκα πράττω».
«Αυτό που υποσχέθηκα πράττω» Πάλι τα ίδια. Ποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι δεν πράττεις αυτό που υποσχέθηκες ω! αστέρι της Αλήθειας μέσα στον ωκεανό του Ψεύδους! Και προσθέτεις και «σήμερα». Μα από τη μέρα που εκλέχτηκες πρωθυπουργό!- πράττεις αυτό που υποσχέθηκες.
«Εξέλαβα το "όχι" ως εντολή για μια καλύτερη λύση, για μία συμφωνία ως επιλογή αξιοπρέπειας…»
Αξιοπρέπεια! Από δω και πέρα όταν ακούμε τη λέξη «αξιοπρέπεια» εσένα θα φέρνουμε στο μυαλό και στα χείλη μας ω! Πηγή Αξιοπρέπειας!
Αλλά, ω! Παντοδύναμε!, τι θα πει όχι και τι ναι για σένα; Δυο λεξούλες που μπορείς να τις μεταχειρίζεσαι τη μία αντί της άλλης, γιατί για τη Μεγαλοσύνη σου αυτές αλλάζουν όπως οι ερωτευμένοι αλλάζουν πρόσωπα ολοένα μεταξύ τους έτσι που δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο καθένας τους.
Σε ευχαριστούμε Χαζοχαρούμενε που μας έμαθες ότι και αν σε λοιδορούν και γελάνε πίσω από την πλάτη σου οι εταίροι, οι Αγορές, ο Μεϊμαράκης, εσύ αρκεί να σφίγγεις πιο γερά το καλάμι σου.
Λένε Χαζοχαρούμενε ότι η Αριστερά είναι για τα δύσκολα. Στην περίπτωσή σου για να τα φέρνει.
Χαζοχαρούμενε, φύγε το γρηγορότερο από την πρωθυπουργία πριν σε μας φέρεις τα χειρότερα και πριν και σένα σε βρει κάτι κακό.
Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015
Αν ψηφιζόταν στην Ελλάδα ένας νόμος που να επιτρέπει σε δεκάχρονα να γίνονται πρωθυπουργοί, τότε μπορεί η κόρη μου να έβγαινε πρωθυπουργίνα.
Θα έβαζε Πρόεδρο Δημοκρατίας το γιο του Καραμανλή, θα έκανε καμιά δεκαπενταριά πουτανάκια σαν τα μούτρα της φιλενάδες της υπουργούς και θα έβριζε πατόκορφα τους ευρωπαίους. Θα μίλαγε για δημοκρατία που μόλις ήρθε στην Ελλάδα, θα ονόμαζε αξιοπρέπεια την πεολειχία στους ευρωπαίους για μερικά δισεκατομμύρια ευρώ, θα βάφτιζε περηφάνια την ντροπή και ύστερα θα πήγαινε να διαπραγματευτεί και θα γύριζε με ένα Μνημόνιο-καταστροφή.
Τότε για να μην έρθει η δραχμή στη χώρα θα τη στήριζαν όλα τα κόμματα και όλοι οι αρχηγοί κρατών της οικουμένης, ενώ αυτή θα καυχιόταν ότι έσωσε τη χώρα, ότι έκανε περήφανους τους έλληνες και γενικά θα έλεγε και θα έκανε ότι αυτοϊκανοποιητικά λέει και κάνει και ο σημερινός πρωθυπουργός. Και μπορεί στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση να ξαναεκλεγόταν με τις ψήψους παστρικών, οπαδών του θεάτρου του παράλογου, ευεργετηθέντων και ευεργετηθεισών από αυτήν, τύπων και τυπισών του «ποιαν άλλη να ψηφίσουμε», του «έκανε ό,τι μπορούσε», του «κουράστηκε δεκαεφτά ώρες».
Ρώτησα την κόρη μου πού της φαίνεται απίθανο το σενάριο και μου είπε «μα είναι δυνατό να γίνονται δεκάχρονοι πρωθυπουργοί;» Συμφώνησα μαζί της πως αυτό μόνον είναι το εξωπραγματικό στο σενάριο αυτό.
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015
Άγιος ο θεός άγιος ισχυρός άγιος αθάνατος ελέησον ημάς.
Άγιος ο θεός άγιος ισχυρός άγιος αθάνατος ελέησον ημάς.
Άγιος ο θεός άγιος ισχυρός άγιος αθάνατος ελέησον ημάς.
Μέγας ει Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου και ουδείς λόγος εξαρκέσει προς ύμνον των θαυμασίων σου.
Θαύμα! Ο Σαύλος έγινε Παύλος!
Εν μια νυκτί!
Μια λάμψη και ένας κεραυνός άρκεσαν. Και ήταν αυτά, τα λόγια που ο καλός θεός ψιθύρισε τόσο βροντερά στο ευήκοον στις θεϊκές εντολές ους του τέως Σλαύου και νυν Παύλου: «Κωλόπαιδο, άσε τις «δημοκρατίες», τις «αξιοπρέπειες» και τα νταούλια κατά μέρος και υπόγραψε απόψε κιόλας ότι σου πούνε, ή αλλιώς αύριο το πρωί έχεις φύγει και συ και οι αλήτες σου.»
Και από κείνη την ώρα, όπως τελείωσε ο Χριστιανισμός (γράφε: κουμουνισμός) και άρχισε ο Παυλιανισμός (γράφε: δικτατορία του χρήματος), έτσι τελείωσε και ο Τσιπρισμός (γράφε: αριστερή ηλιθιότητα) και άρχισε ο καπιταλισμός (γράφε: ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ).
Μεγάλη η χάρη σου θεέ μου!
ΑΔΥΝΑΜΙΑ
Κουράστηκα μ’ αυτή τη διαπραγμάτευση
Πάω ανυπέρθετα για μετανάστευση.
Αντί να έχω πάλι ένα μνημόνιο
Καλλίτερα να πιω ένα κιούπι κώνειο.
Αντί ν’ αρχίσουν πάλι για κουρέματα
Πιο ήρεμος θα είμαι μες στα ρέματα.
Και από το ν’ ακούω για φι πι α
Λέω στη χώρα μου πως φτάνει πια.
Ν’ ακούω δε θέλω όλο για ευρώ.
Άλλον πιο ελαφρύ θα βρω σταυρό.
Αντί τo «ναι» απ’ τη γριά δραχμή
μωρό ένα κάλλιο να μου λέει «αχ! μη!...»
Θα φύγω μακριά απ’ την κοινωνία
Να μη με φτάνει μείωση καμία
Σύνταξης ή μιστού ήδη μειωμένου
Ή όποια εθνικίλα του Καμένου.
Βαρέθηκα ν’ ακούω στο δημοψήφισμα
αν «ναι» ή «όχι» υπερτερεί στο ζύγισμα.
Εμπούχτισα ν’ ακούω για ανεργία.
Και το ει τι εμ μου φέρνει πια αλλεργία.
Γι αξιοπρέπεια και για περηφάνια
Που στην Ελλάδα αμφότερα είναι σπάνια
Βαρέθηκα ν’ ακούω πως αφθονούν
Ενώ γιατί μας λείπουν μας πονούν.
Πρωθυπουργούς λαούς που κοροϊδεύουν
Βαρέθηκα το νου μου να παιδεύουν.
ΥΠΟΙΚ που την Ευρώπη λοιδωρούν
Τα μάτια μου δεν θέλουν να θωρούν.
Πρωθυπουργό καβάλα σε καλάμι
Πρωθυπουργό ο θεός ας τονε κάμει.
Για μένα αίσχος είναι και ντροπή-
Αλλιώς δεν πάει η πένα να το πει.
Σουλάτσα στην Ευρώπη δε μ’ αρέσουν
Τάχα πως συμφωνία παν να δέσουν-
Ουσία κοροϊδεύουν το λαό τους
Και κάθε όσιο μιαίνουν κι ιερό τους.
Ν’ ακούω δεν μπορώ υποσχέσεις φρούδες
για Ισημερινό να ζουν αρκούδες
και ύστερα να παίρνουνε-το είδες!-
του Ισημερινού ως και τις καρύδες.
Κι αγανακτώ να βλέπω να επαιτούνε
Και να ισχυρίζονται πως απαιτούνε.
Περφάνια κι αξιοπρέπεια ένας ζητιάνος;
Ναι, όσο αέρα ο φουσκωτός ο διάνος.
Να κλέβουν τα λεφτά δεν το αντέχω
Κι ύστερα «δώστε-τα ’φαγα-δεν έχω»,
Και να μιλάνε γι αποζημιώσεις
Αυτοί που αγγίζοντάς τους θα λερώσεις.
Δεν το μπορώ η Ευρώπη να δανείζει
Και την Ευρώπη ο που χρωστάει να βρίζει.
Δεν το μπορώ για το άθλιο ριζικό μας
Να μην είναι αίτιο τίποτα δικό μας.
Δεν το μπορώ σαν χάχες να γελάνε
Την ώρα που τη χώρα τους χαλάνε.
Δεν το μπορώ για πέντε όλους μήνες
Με δάκρυ οι έλληνες να βρέχουν κλίνες.
Δεν το μπορώ ο λαός ν’ αποφασίζει
Κι όχι το φως μα σκότος να ψηφίζει.
Δεν το μπορώ το λαό οι λαοπλάνοι
Ανδράποδό τους να τον έχουν κάνει.
Οι αναξιοπρεπείς δεν το αντέχω
Και να θαρρούν πως διόλου δεν κατέχω,
Και να μου λεν πως είναι αξιοπρέπεια
Η ιταμότητα κι η δουλοπρέπεια.
Δεν το μπορώ να βλέπω στο ψητό
Να παίρνουν όλοι πρωθυπουργό
Και –ναι, πιστέψτε το, είναι αλήθεια!-
Εκείνος να γελάει μόνον ηλίθια.
Κυβέρνηση που όλη είν’ ένα τσίρκο
Και κυβερνάει τη χώρα μου με ρίσκο
Καταστροφή μόνον αυτή θα φέρει
Σε όποιον έβαλε λαό στο χέρι.
Δεν το αντέχω αναξιοπιστία
Να μας χρεώνουν απ’ την Εσπερία
Και πιότερο που αυτό αλήθεια είναι
Και δεν το λένε για το θεαθήναι.
Πρωθυπουργό που δεν ενημερώνει
Λαό, για κείνο που του ξημερώνει
Άλλο αδυνατώ να τον αντέξω.
Θα φύγω από δαύτονε. Θα τρέξω.
Οι ευρωπαίοι ενώ με τόσους τρόπους
Ζητούνε να μας κάνουνε ανθρώπους
Αρνούμαι με οδηγούς μεις αρχιζώα
Να μένουμε στα ζωώδη τα πατρώα.
Δεν το μπορώ ανθρώπους ν’ απειλούμε
Που απ’ αυτούς υπάρχουμε και ζούμε.
Αηδία νοιώθω κι εμετού έχω τάση
Που μερικοί εκεί μας έχουν φτάσει.
Δεν το μπορώ πρωθυπουργό να γλύφει
με σάλιο που ελλήνων είναι ψήφοι
εκεί που με το ίδιο πρώτα σάλιο
έφτυνε-εκατάβρεχε πες κάλλιο.
Δεν το μπορώ να βλέπω έναν χαμένο
Πρωθυπουργό, με ύφος τονισμένο
Να λέει η ήττα του πως είναι νίκη
Και στην παράταξή του αυτή ανήκει.
Δεν το μπορώ με στόμφο να μιλάει
Αντί σε μοναστήρι ένα να πάει
Και μέσα κει για πάντα να κλειστεί
Ενός λαού ελπίδων το ληστή.
Και δεν μπορώ πως είναι αριστερός
Να λέει δεξιόστροφος κοχλιός
Και την Αριστερά να δυσφημίζει
Πολιτική σε όποιον δε γνωρίζει.
Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015
Με την Άντζελα σήμερα.
Να μην πάμε σπίτι, μου λέει, γιατί έχω μόνο μισή ώρα ελεύθερη. Ώσπου να παρκάρουμε, να μαζέψουμε τα πράγματα…
Έχεις δίκιο, της λέω. Πάμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο μέχρι την Ζα….
Πάμε, λέει.
Στο δρόμο: είχα πάει μια φορά στην Ζα…., μου λέει, με… και σταματάει απότομα την κουβέντα της σαν ένοχη.
Ξέρω πότε και με ποιαν και γιατί είχε πάει. Για να έδινε στη φίλη της ένα δέμα από την πατρίδα. Όμως ξέρω ακόμα ότι αυτό το χαριτωμένα αδέξιο κόψιμο της κουβέντας, έγινε για να με κάνει να ζηλέψω.
Αρπάζω την ευκαιρία να ακούσω το κελαρυστό κρυστάλλινο γέλιο της και να λάμψει μπροστά μου με όλη της τη μεγαλόπρεπη απλότητα η λυτρωτική αθωότητα που ποτίζει κάθε ίνα, κάθε ιδέα, κάθε χτυποκάρδι αυτού του σπάνιου πλάσματος.
Πατάω απότομα φρένο, παίρνω θυμωμένη έκφραση και σκυθρωπός της λέω «με ποιον;»
Απόλαυσα ό,τι περίγραψα πιο πάνω.
Λίγος Παράδεισος μέσα στην Κόλαση των ημερών.
Θαυματουργός.
Ζωογόνος.
Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015
Ότι πάμε γραμμή για δραχμή, το έχει πια καταλάβει ο κάθε έλληνας.
Ο Χαζοχαρούμενος δεν ακούει κανέναν. Ούτε τους ευρωπαίους ηγέτες, ούτε τον Ομπάμα.
Το καλάμι που καβαλάει όλο και μεγαλώνει.
Ερώτημα: πού πατάει ο Χαζοχαρούμενος για να πηγαίνει για δραχμή;
Πολλές σκέψεις περνάνε από το μυαλό των ελλήνων.
Μήπως όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί συμφωνούν για το γκρέξιτ και δουλεύουν όλοι τον ελληνικό λαό; Πιθανόν. Αλλιώς γιατί δεν κάνουν κάτι;
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα φτάσει σε παραίτηση έγκαιρα;
Φαντάζομαι τον Χαζοχαρούμενο να διερωτάται θυμωμένος: «Πόσο θα αντισταθούν ακόμα; Ποτέ δε φανταζόμουν πως θα ήτανε τόσο δύσκολο να πάω στη δραχμή…»
Πάλι δεν θα μπορούσε να το κάνει αυτό πιο σοβαρά; Να μη γελάει χαζοχαρούμενα κάθε τόσο και με πρώτη ευκαιρία, τη στιγμή που η πατρίδα του χάνεται; Να υποκρινόταν έστω τον σοβαρό; Και όταν βγήκε από τη διάσκεψη όπου όλοι τον είχαν φτύσει να μη γελάει σαν να είχε πετύχει να διαγραφεί ολόκληρο το χρέος;
Ο Κύριος μωραίνει πράγματι όποιον θέλει να χάσει; Ή μήπως δεν ασχολείται με αλλοδαπούς;
Πού πατάει ο Χαζοχαρούμενος;
Το ερώτημα αναπάντητο.
Ερωτήματα άλλα:
Κρύβει κάποιον μεγάλο άσο στο μανίκι; Αν ναι πότε θα τον φανερώσει;
Ο Μεϊμαράκης θα δράσει ή μόνον θα φοβερίζει;
Στο μεταξύ έχουν κάνει τη φανερή παρουσία τους τα κομματόσκυλα του ΣΥΡΙΖΑ-σε Τράπεζες, σε εργοστάσια, σχολεία, σε υπουργεία.
Δεν μπορούσε ο Χαζοχαρούμενος να πει από την αρχή την επιθυμία του και να μη το προσπαθεί με τόσες περιστροφές, τόσες παλινδρομήσεις;
Όχι, επειδή αν το έκανε οι αντιδράσεις δε θα τον άφηναν να προχωρήσει στο δραχμικό του έργο.
Καλώς. Έπρεπε όμως να μην είναι τόσο προκλητικός, τόσο αδιάφορος για την αγωνία των ανθρώπων για των οποίων τη σίτιση φροντίζει.
Πού πατάει ο Χαζοχαρούμενος;
Όποιος ξέρει ας μας το πει.
Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015
24-6-15
Τσίπρας: «Η μη αποδοχή ισοδύναμων μέτρων δεν έχει ξαναγίνει. Ούτε στην Ιρλανδία ούτε στην Πορτογαλία. Πουθενά!
Αυτή η περίεργη στάση δύο ενδεχόμενα μπορεί να κρύβει. Είτε δεν θέλουν συμφωνία είτε εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα στην Ελλάδα».
Τσίπρα η Πορτογαλία και η Ιρλανδία είναι κράτη. Η Ελλάδα οίκος ανοχής.
Μην κάνεις πως δεν το ξέρεις.
Πώς, με την προϊστορία μας μπορεί να πιστέψουν οι εταίροι ότι θα κάνουμε ό,τι υποσχόμαστε; Εσύ ο ίδιος είσαι το παράδειγμα της ασυνέπειας για πράγματα που υποσχέθηκες και δεν έκανες για τον ίδιο το λαό σου.
Και το παράδειγμα είναι τωρινό, φρέσκο φρέσκο μπροστά στα μάτια τους.
Ο λόγος λοιπόν που ζητάνε όχι «ισοδύναμα» (γράφε: σίγουρα) μέτρα είναι αυτός.
Και αν τους πεις την αλήθεια ότι είσαι μισός αλβανός (μπέσα) και μισός βούλγαρος (αληθινή θέληση για πρόοδο) και πάλι δεν θα κάνεις τίποτα γιατί μπέσα και πρόοδος δεν βρίσκονται στο λεξιλόγιο του ελληνικού λαού.
*
«Ο Τσίπρας δεν κάνει μαγειρέματα πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού»
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΥΡΙΖΑ
Δίκιο έχει. Ο Τσίπρας τα κάνει μπροστά στα μάτια τους τα μαγειρέματα. Γι αυτό και τον αγαπάει ο λαός. Είναι θέμα αξιοπρέπειας και καλής εξήγησης. Ο έλληνας δε δέχεται να μιλάνε γι αυτόν χωρίς να είναι μπροστά αυτός. Τους λέει ο Τσίπρας: «έλληνες, θα σας λιώσω. Θα σας πατήσω κάτω σαν αποτσίγαρα. Θα μετανιώστε που με ψηφίσατε.»
Τα λέει στα ίσα.
Αυτό είναι λεβεντιά.
Λεβεντιά!
Άλλη μία λέξη που όπως το «φιλότιμο» δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα.
Λεβεντιά και φιλότιμο. Αυτά να μην τους πάρει κανείς και όλα τα άλλα οι έλληνες τα δέχονται χωρίς συζήτηση: ανεργία, λουκέτα στα μαγαζιά, διαφθορά, διαλοκή, εθνικές απώλειες, απαιδευσία, ανυπαρξία εκπαίδευσης, απραξία της κυβέρνησης.
Έλληνες.
ΛΕΣ;
Λες το παιδί αυτό
με μόνο το καθάριο βλέμμα του
να γυρίσει ανάποδα την οικουμένη;
Λες στην ηρεμία του
να απαγκιάζει τόση ακμαιότητα
που εμπόρων πάγκους να γκρεμίσει;
Λες η αποφασιστικότητά του
χωρίς δρεπάνι και σφυρί
λαιμούς να πάρει άκοπα
και είδωλα χρυσά να θρυμματίσει;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ;
Μ’ ένα πόδι δεξιό
κι ένα πόδι αριστερό
πώς μπορεί πάνω στη γη
μια πατρίς να περπατεί;
Μ’ έναν πρόεδρο δανδή
Και πρωθυπουργό παιδί
Τι χαϊρι να ιδεί
Η πατρίδα η καψερή;
Κι είναι πρόοδος μια τέτοια
Που μας μέλει περιπέτεια;
Τι ο πρωθυπουργός φοβάται
Και τα τέτοια μηχανάται;
Αλλά έτσι Τσίπρα έρμε
Είτε θέλουμε ή δε θέμε
Ούτε πίσω ούτε μπροστά
Η Ελλάς θα προχωρά,
Παρά ακίνητη θα μένει
Σαν να είναι πεθαμένη
Αφού λίγο αν κινηθεί
Σωριασμένη θα βρεθεί.
Κρίμα στην αριστερή
Που πρεσβεύεις τακτική.
Την πατρίδα θες τ’ ανέμου;
Άλλαξε όνομα κανέμου,
Και σε όλους φώναξέ το
Να σε λέμε από φέτο
Όχι όπως ήσουν: ΣΥΡΙΖΑ
Μα όπως θα ’χεις γίνει: ΣΥ-ΝΔ-ΡΙΖΑ.
Ο ΚΑΠΝΙΣΤΉΣ
(του έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει)
Για βρογχίτιδα ψοφώ!
Λαχταρώ καρκίνο!
Το τσιγάρο φίλοι μου
όχι-δεν το σβήνω!
Καθαρός αέρας στοπ!
Τέρμα η ευεξία!
Σύνθημά μου σταθερό:
Κάτω η υγεία!
Άγιο μου τσιγάρο εσύ!
Λατρευτέ μου Χάρε!
Έλα και καπνίζοντας
τη ζωή μου πάρε!
Κάλλιό ’χω δέκα χρόνια
ζωή καπνιστική
παρά σαράντα χρόνια
καθάρια αναπνοή!
ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ
Ένας λοχαγός μπήκε στο μαγειρείο ενώ δεν τον περίμενε κανείς και περισσότερο ο μάγειρος-ο Κνουτ. Οι στρατιώτες έξω περίμεναν το φαγητό. Ο λοχαγός έβγαλε ένα αστέρι από τον ώμο του και το έριξε στο καζάνι με το ρύζι που έβραζε. «Έτσι μαγειρεύουν», είπε, «η κρυφή μου ιδιότητα είναι μάγειρος». Οι στρατιώτες άρχισαν να μπαίνουν μέσα στο μαγειρείο ένας πίσω από τον άλλον. Καθώς πλησίαζαν στο καζάνι, μια κουτάλα σε σχήμα αστεριού έριχνε στην καραβάνα τους την ανάλογη σούπα. Ο Κνουτ βρήκε ευκαιρία και άναψε μια μπαλαντέζα φέρνοντάς την να φωτίζει το μάγουλό του. Ο λοχαγός τον ρώτησε: «Πονάει το δόντι σου; Έλα να με βρεις στο ιατρείο μου στις έξη. Είμαι και οδοντίατρος.» Ο Κνουτ βρέθηκε αμέσως στο οδοντιατρείο του λοχαγού. Ο λοχαγός κοίταξε το ρολόι του. «Ακριβώς στην ώρα σου. Αλλιώς δεν θα σου εγγυόμουν πλήρη θεραπεία.»
Έβαλε τον Κνουτ σε μια άδεια μπανιέρα, κάθισε ιππαστί πάνω της με το πρόσωπό του προς τον Κνουτ και φώναξε τη νοσοκόμα να του φέρει τα εργαλεία του. Η νοσοκόμα ερχόμενη ψιθύρισε στο αυτί του Κνουτ «Φύγε, θα σε σακατέψει» Τότε κατάλαβε ο Κνουτ πως αυτό το ήξερε πριν του το πει η νοσοκόμα, γιατί ο λοχαγός ούτε καλός στρατιωτικός ήτανε ούτε καλός μάγειρος. Και τώρα οι ενέργειές του σαν οδοντογιατρού του φαίνονταν πολύ παράξενες. Κα πρώτα η μπανιέρα. Πού ήταν η ωραία οδοντιατρική πολυθρόνα; Η καρέκλα του γιατρού που ανεβοκατεβαίνει; Το φως που εστιάζεται στα δόντια του άρρωστου; Και όλο το ιατρείο έμοιαζε σαν αποδυτήριο αθλητών στη χειρότερη ώρα του. Μα ούτε λόγος να φύγει γιατί ο λοχαγός θα τον τιμωρούσε όπου τον έβρισκε. Κάθε φορά που έβλεπε λοιπόν το λοχαγό να πλησιάζει, μέσα του έτρεμε. Να τώρα που ερχόταν πάλι κοντά του με ένα παράξενο εργαλείο στα χέρια του και ποιος ξέρει με ποιο σκοπό. «Είσαι τυχερός που ήρθες σε μένα. Δε θα σου σφραγίσω ούτε θα σου βγάλω κανένα δόντι. Θα αλλάξω τη θέση όλων σου των δοντιών ώστε να μην σε ξαναπονέσει ποτέ κανένα. Αυτό το μηχάνημα θα κάνει τα κάτω δόντια σου προς τα μέσα. Εν μέρει θα ακολουθήσουν και τα ούλα. Με το ίδιο μηχάνημα θα στρέψω τα πάνω δόντια σου προς τα έξω. Αυτό δεν θα σε δείχνει άσχημο γιατί κανείς δε θα καταλάβει τη διαφορά.» Και άρχισε να δουλεύει. Συχνά στεκόταν αναποφάσιστος για το τι έπρεπε να κάνει μετά. Γρήγορα όμως συνέχιζε λέγοντας : συγκαταβατικά «δεν πάει στο διάολο…»
Κάποια στιγμή άφησα τον εαυτό μου στον γιατρό και ένα άλλο μου είδωλο πήγε στην τουαλέτα. Η τουαλέτα του ιατρείου ήταν ασυνήθιστα καθαρή. Όταν γύρισα στη θέση μου, από την άλλη πόρτα έμπαινε ένα παιδί δέκα οχτώ χρόνων περίπου. Παραμέρισε το γιατρό και μου είπε με ένα ύφος που δεν ήταν σοβαρό αλλά ούτε και αστείο: «Προτίμησε εμένα. Δε θα αλλάξω τη θέση των δοντιών, μόνο στο πονεμένο δόντι σου θα χαράξω ένα σταυρό μπροστά και πίσω του στα ούλα. Όλα θα πάνε καλά εκτός αν σε λίγες μέρες το στόμα σου γεμίσει από ένα βάτραχο που ούτε να τον φτύσεις δεν θα μπορείς ούτε να τον καταπιείς». Ο Κνουτ μπήκε στο σώμα του, είπε ένα ευχαριστώ και σηκώθηκε από την μπανιέρα που τώρα ήταν γεμάτη με αίμα. Ο λοχαγός τον κοίταξε κουρασμένος από τη δουλειά που είχε κάνει και παρακλητικά του είπε: Μην πεις πουθενά ό,τι έγινε εδώ μέσα. Ο Κνουτ έγνεψε ναι με το κεφάλι και βγήκε. Πρώτη του δουλειά να ψάξει για τον οδοντίατρό του, να του διηγηθεί τι έγινε και να του ζητήσει να διορθώσει ό,τι στραβό είχε γίνει στα δόντια του.
Ο οδοντογιατρός πέρασε από μπρος του συνοδηγός σε ένα φορτηγό αυτοκίνητο που το οδηγούσε η γυναίκα του. Του φώναξε, του έκανε νοήματα. Ο οδοντογιατρός τέλος τον είδε και του είπε: «Πάω εκεί που ξέρεις.» Άλλο κι αυτό. Ο Κνουτ δεν ήξερε τίποτα. Ή δεν μπορούσε να θυμηθεί. Έβγαλε το τηλέφωνό του από την τσέπη να ρωτήσει αλλά αυτό ήτανε γεμάτο αίματα και δεν λειτουργούσε. Περπατούσε ανάμεσα στον κόσμο προσπαθώντας να θυμηθεί. Μια κοπέλα που πέρασε δίπλα του τού ψιθύρισε: «Πάει στο νησί». Η κοπέλα ήταν η κόρη του λοχαγού, παλιά φιλενάδα του Κνουτ. Μα ναι! Στο νησί! Κατευθείαν στο νησί με ένα ελικόπτερο ιδιωτικό που του δάνεισε ο ιδιοκτήτης του νησιού. Όταν έφτασε εκεί είδε πως όλα τα σπίτια είχανε πάνω τους το σφυροδρέπανο, βαμμένο κόκκινο από το αίμα του δοντιού του. Πήγε προς το σπίτι με τον τεράστιο κήπο, που εκεί παλιά είχε γεννηθεί ένας ανίκανος πολιτικός. Μπήκε μέσα φωνάζοντας το όνομα του γιατρού. Ο οικοδεσπότης του έδειξε μια πόρτα από την οποία ακούγονταν μουσικές και τραγούδια. Μπήκε και είδε τον οδοντογιατρό του να χορεύει χασάπικο με ένα ποτήρι κρασί στο κεφάλι του επάνω. «Περίμενε», του είπε αυτός, «όταν τελειώσει το γλέντι θα φύγουμε. Θα προλάβουμε. Το αυτοκίνητό μου περνάει από μέσα από τα άλλα αυτοκίνητα χωρίς να βρίσκει αντίσταση.»
Ο Κνουτ πήρε μια καρέκλα, έκατσε και περίμενε. Ξημέρωσε κι ακόμα ο γιατρός του χόρευε.
«Ανεπίτρεπτο να περνάει η ενέργεια στα χέρια ξένων»
Γλέζος
Το είπε και ησύχασε.
Κουτός μα την αλήθεια
να μην την έχει από μικρός
αυτήνε τη συνήθεια,
και να ’λεγε «ανεπίτρεπτο
ναζιστική σημαία
να κυματίζει στο σεπτό
κτίσμα του Περικλέα»,
και ύστερα να ησύχαζε
στον φτωχικόν του οίκον
αντί να κρύπτεται έως ου
οι σύμμαχοι ενίκων…
«Δεν θα υπογράψω για το δημοψήφισμα για τη μικρή ΔΕΗ»
Ψαριανός
Είτε υπογράψεις είτε μη
ποιος σε ρωτάει ρε βλάκα;
Χαμπάρι δεν επήρες πως
ψηφίζει μόνο η κλάκα;
Κι αυτή γραμμένονε και σε
κι όλους τους άλλους έχει
αφού ό,τι θέλει κανει αυτή
είτε χιονίζει ή βρέχει…
«Υπό εξέταση νέα μείωση των ασφαλιστικών εισφορών»
Βρούτσης
Ναι. Ξαναεξετάστε τη
κι αφού την εξετάστε
ξαναξαναεξετάστε τη
και έτσι ώσπου να φτάστε
που με χρυσό θα βλέπετε
ξέχειλο το πανέρι
που του λαού εγέμισε
το ηλίθιο το χέρι.
Κι ύστερα σεις πια φύγετε
κι άλλος τη θέση ας πάρει.
Αρκεί να είναι όπως εσείς
ίδιο κι αυτός τομάρι…
Το ΦΕΚ της επιστράτευσης της ΔΕΗ
στην εφημερίδα της κυβερνήσεως
Αυτό γυρεύανε κι αυτοί.
Μας γδάραν τόσα χρόνια
και ξέροντας ότι αυτό
δεν θα κρατεί αιώνια
είπαν «τα εματσώσαμε
γερά από τους χαχόλους
ας πούμε πως φροντίζουμε
τώρα για κείνους όλους.
Ας απεργήσουμε λοιπόν
τάχα ότι νοιαζόμαστε
κι όταν μας ντύσουν στο χακί
ως και ήρωες γινόμαστε!»
«Η κυβέρνηση δεν απειλείται και δεν εκβιάζεται»
Ασημακοπούλου
Βρε μωρό τι πας και μπλέκεσαι
μ’ εκβιασμούς και κυβερνήσεις
και δεν πας στην κουζινίτσα σου
πιπεριές να τηγανίσεις;
Άντε μπράβο γιατί λίγο
βλέποντάς σε θέλω ακόμα
για Νου Δου λόγος εγκάρδιος
να μου βγει από το στόμα…
«Η πολιτική της κυβέρνησης προκαλεί κοινωνικά ρήγματα»
Κουβέλης
Μωρέ πώς το κατάλαβες;
Θεέ μου! Τι ευφυία!
Αυτού Ηρώδη Αττικού
του πρέπει κατοικία.
Τότε σε κάποια αναλαμπή
μπορεί να ξεστομίσει
πως: «ΠΡΕΠΕΙ σύντομα ο λαός
να βγει από την Κρίση»!...
«Δύσκολη αλλά αναγκαία η απόφαση για την επιστράτευση»
ΠΑΣΟΚ
Δύσκολη κι η απόφαση
ουρά Νου Δου να γίνεις
και ό,τι κλάνει ο Σαμαράς
εσύ να καταπίνεις
αλλ’ αναγκαία για να μη
στο εδώλιο καθίσεις
και σ’ αναγκάσουν για γερτά
υποβρύχια να μιλήσεις…
Γ. Σoύρλας: «Η Αργώ παγκόσμιο έμβλημα της ναυτιλίας»
Και η Ελλάς παγκόσμιο έμβλημα μωρίας.
«Αντισυνταγματικό πραξικόπημα η επιστράτευση»
Στρατούλης
Δώστε του παρακαλώ ένα γλυφιντζούρι
που τα έχει στην κυβέρνησή μας σούρει!
Σήμερα έδωσα κι εγώ στον ανηψιό μου
που τα ίδια είπε σε μένα-το καλό μου.
Κι όλοι οι έλληνες θα γλύφουν σε λιγάκι
γλυφιντζούρι ο καθένας με ξυλάκι
υπερήφανοι γυρνώντας δω και κει…
και ας ειν’ όλοι ντυμένοι στο χακί…
«Με "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" δεν λύνονται τα προβλήματα»
Κουτσούμπας
Τι ωραίες όπου βρίσκουν όλοι εκφράσεις
της Νου Δυο να επιτιμούν τις αποφάσεις!
Ως κι οι λάτρεις του Ίλιτς Λένιν και του Στάλιν
παραβλέποντας των τάξεων την πάλην
με την πάλην της ΔΕΗ γίνονται ένα
και προβλήματα να λύσουν θέλουν ξένα…
«Όσοι δεν παραλάβουν τα φύλλα πορείας θα απολυθούν»
Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νου Δου
Αυτός μάλιστα! Τα είπε όλα δια μιας!
Τι πολίτευμα καλό η Δημοκρατία!
Δέκα γνώμες εναντίον μιας βρωμιάς,
μια υπέρ, και γίνεται ό,τι θέλει η μία!
Ζήτω! ο κοινοβουλευτισμός!
που δεν τον κουνάει ούτε σεισμός.
Που κουμάντο κάνουν λόγω οι πολλοί
αλλά έργω του ενός μόνο η βουλή…
Ο Τέρενς Κουίκ για την επίταξη των εργαζομένων στη ΔΕΗ
Δεν έλειψε, εμίλησε και ο βλαξ!
Και είπε: βρεκεκέξ κοάξ κοάξ
ή μάλλον αφού λέγεται Κουίκ
θα είπε βρεκεκέξ κουίκ κουίκ.
Τι άλλο να ειπείς γι αυτόν αφού-
ο τάλας-δεν διαθέτει φαιά ουσία
Τι άλλο να ειπείς για κείνον που
κάθε του πρόταση και μαλακία…
ΑΛΕΞΗΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΝΑ ΧΤΥΠΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΦΤΑΝΕΙΣ
(μεσαιωνικόν ασμάτιον)
Ο καλαμοάλογος και ο σπερματοπότης
και ο μπαστουνοκαταπιωτής
ο καθείς τους μεσαιωνικός οικτρός ιππότης
νικημένος πάντα και κιοτής,
προχωράνε στης Ευρώπης για να παν το κάστρο
δώρο ενώ στα χέρια τους κρατούν
της υπεροψίας τους το κρύο και μαύρο τ’ άστρο
απ’ τον τρόμο ενώ τα δόντια τους κροτούν.
…………………………………………………….
Νάτους που γυρνάνε τώρα πάλι νικημένοι,
με τον θολωμένο τους το νου
νίκης παραμύθια ενώ σκαρφίζονται οι καημένοι
για να πούνε των παροίκων-του κοινού.
-------
Αναρτήθηκε από Γιώργης Χολιαστός στις 3:10 π.μ.
ΑΝΑΝΔΡΙΑ!..
Ο υπουργός δικαιοσύνης χαρακτήρισε άνανδρη δολοφονία την δολοφονία του φρουρού των φυλακών Δομοκού.
Οι φασίστες όλων των κυβερνήσεων του παρελθόντος χαρακτήριζαν άνανδρες τις παρόμοιες δολοφονίες ή επιθέσεις σε στόχους από τη 17 Νοέμβρη ή άλλες οργανώσεις και ομάδες. Φασίστες ήτανε, αγράμματοι ήτανε. Μα ο κουμουνιστής υπουργός να συμπεριφέρεται σαν αυτούς-σαν αγράμματος δηλαδή;
Τα λέω αυτά γιατί μία δολοφονία πάντοτε είναι «άνανδρη» εξ ορισμού. Το συνθετικό «δόλος» σημαίνει ότι η λέξη έχει τα χαρακτηριστικά του τεχνάσματος, της πανουργίας, του στρατηγήματος, της παρανομίας.
Λέγοντας άνανδρη δολοφονία είναι σαν να λέμε θαρραλέο θάρρος, άφωνη σιωπή και τέτοια. Υπάρχει αντρίκια δολοφονία; Ανδρεία δολοφονία; Λεβέντικη δολοφονία; Δηλαδή τι θα ήθελαν όσοι χαρακτηρίζουν μια δολοφονία άνανδρη; Η Οργάνωση που σχεδίασε μία δολοφονία να βγάλει μια τέτοια ανακοίνωση;:
«ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΑΔΕ
Ανακοίνωσις δολοφονίας Σαμαρά (πχ)
Προς την ΕΛΑΣ
Κοινοποίηση: ΓΕΣ, ΓΕΑ, ΓΕΝ και προς πάντα ενδιαφερόμενο.
Την δεκάτην τετάρτην του μηνός Μαϊου ενεστώτος έτους και ώραν ενδεκάτην πρωινήν θέλει επιχειρηθεί υπό της Οργανώσεώς μας δολοφονία του τέως πρωθυπουργού Σαμαρά.
Ο τόπος που επελέγη είναι η διασταύρωσις των οδών Δ και Ε της περιοχής Κολωνακίου, από όπου καθημερινώς διέρχεται ο κύριος Σαμαράς.
Θα επιχειρήσουν δύο άτομα, άρρενες. Ο εις εξ αυτών θα φέρει περούκαν πλουσίας κόμης και θα φορεί χακί τζάκετ. Ύψος ένα μέτρο και εβδομήκοντα τρία εκατοστά, αδύνατος. Αυτός θα φέρει το περίστροφον με το οποίον σκοπεύεται η δολοφονία του Σαμαρά. Ο έτερος επιχειρών θα ευρίσκεται εις τζιπ εσταθμευμένον περί τα είκοσιν μέτρα μακράν της τοποθεσίας της δολοφονίας ίνα μετά ταύτην φυγαδεύσει τον δολοφόνον.
Εφιστώμεν την προσοχήν των αρχών εις το κάτωθι: Εις την διασταύρωσιν υπάρχουν δύο περίπτερα. Ο υποψήφιος δολοφόνος θα κρύπεται όπισθεν του δυτικώς ευρισκομένου περιπτέρου. Δια τους αγνοούντας τον τοιούτον-γεωγραφικόν- καθορισμόν της θέσεως του περιπτέρου, διευκρινίζομεν .ότι το δυτικόν περίπτερον είναι το φέρον έξωθι αυτού ταμπέλαν ένθα ευκρινώς αναγράφεται «ΑΕΡΙΟΥΧΑ ΠΟΤΑ»
Ευελπιστούντες δια μίαν έντιμον αντιπαράθεσιν μετά της ΕΛΑΣ και ενδεχομένως των στρατιωτικών δυνάμεων άτινας η κυβέρνησις ήθελεν διατάξει έναντι ημών κατά την διάρκειαν της αποπείρας μας, διατελούμεν μετά τιμής
(ακολουθούν σφραγίδες και υπογραφές της Οργάνωσης)»
Αυτό θα περίμενε ο κύριος υπουργός ώστε μία δολοφονία να μην είναι «ανανδρος»;
Ε πια!
