ΦΕΡ-ΦΕΡ-ΦΕΡΤΟΟΟΟ

Ο λόγος για το ΦΕΡΤΟ-
Το ελληνικό κονσέρτο 
Που ’βαλ’ η Ελλάδα φέτο
Γαρύφαλλο στο πέτο.

Μα ας ίδωμεν πως θα ΦΕΡθούν 
Αι χώραι της Ευρώπης.
Για ΦΕΡΤΟ θα ενδιαΦΕΡθούν;..
Θα γίνει ίσως «της Πόπης»;..

Δι αυτό σας λέγω: σφαιρικώς
Κοιτάξετε το πράγμα:
Κάλλιο το ηφαίστειο σβηστό, 
Παρά να βγάλει μάγμα…

Όλοι μαζί ας μεθύσουμε 
με χαρωπή μια μέθη
όταν το ΦΕΡΤΟ νικητής 
απ’ την Ευρώπη έρθει.

Όμως ας μη χανόμαστε 
Πριν το βραβείο έρθει,
Κι ας μη μεθούμε από πριν
Με αναίτια -φεύ- μια μέθη.

Βεβαίως εις την χώραν μας 
Μία ελπίς υΦΕΡπει
Και μία λίαν συμΦΕΡουσα
Νίκης οσμή μας τέρπει-

Όλοι βεβαίως ελπίζομεν 
Πως θα τα καταΦΕΡει
Κι ότι της νίκης κότινον
Ο Ακύλας θα μας ΦΕΡει.

Αλλ’ αν «ΦΕΡμπότεν» Γερμανοί
Κι «ανΦΕΡ» ειπούν οι Γάλλοι,
Και φέτος θ’ απομείνουμε 
Αβράβευτοι και πάλι.

Και εταιρίες βγήκανε
Και ΦΕΡτικές μας είπανε 
Όλες τους ότι είναι
Για το διαφημισθείναι.

Μα αν η Ελλάδα ΦΕΡεται
Λες κιόλας της προσΦΕΡεται
Το ακριβό βραβείο,
Δεν είναι λίγο αστείο;

Και λες δεν παραΦΕΡεται 
Πράσινα όταν ΦΕΡεται
Για δέντρο που ακόμα
Δεν έχει βγει απ’ το χώμα;

Το ΦΕΡΤΟ είναι ΦΕΡέγγυο;
Και ΦΕΡελπι, ή ΦΕΡέοικο;
Και θ’ ακουστεί ο Ακύλας
Να λέει: «Άρατε Πύλας!»;

Ή κι ίσως δεν θα ΦΕΡει
Στη χώρα να προσΦΕΡει
Το δάφνινο στεφάνι 
Που άνασσα θα την κάνει;

Η ελπίς βεβαίως υΦΕΡπει
Και των Ελλήνων τέρπει
Τας φρένας. Αλλ’ ας δούμε-
Μη προπετώς ΦΕΡθούμε!

Κι όταν ερθεί, ας τα σπάσουμε
Κι όλοι μαζί ας γιορτάσουμε,
Που η ένδοξη Ελλάδα μας,
Μη έχοντας να φάει,
Ξέρει τουλάχιστο-η χαζή-
Άδοντας να ζητάει.

         -----