ΕΡΩΤΟΠΛΟΙΑ

Φορές τα βάζω με τον εαυτό μου:
Γιατί,χαζέ, ζητάς τον ερωτά της;
Γιατί αφού μόνο η γλυκεία θωριά της
τα όρια σπάει όποιου της γλύκας νόμου;

Το θαύμα του ολοστρόγγυλου της ώμου,
τα μάτια,η μιλιά,το βάδισμα της,
το ολάπαλο κυμάτισμα της πλάτης
καθώς στο βάθος χάνεται του δρόμου,

του έρωτα αυτά τη γλύκα δε σου δίνουν;
Νους σου,καρδιά,ψυχή,ξέπνοα δεν πίνουν
σε ηδονής το νέκταρ της ποτήρι;
Δεν είσαι ολόκληρος δικό της κάτι;
Τι πιο θα κέρδιζες αν θα σου γείρει
εκτός απ' τ' αλλά σου,και στο κρεββάτι;