Τα φυλλαράκια
            (παιδικό)

Πέστε, πέστε φυλλαράκια.
Πέστε, αφήστε τα κλαδάκια.
Τα παιδάκια καρτερούν
να σας δούνε να χαρούν.

Ποταμάκι τα νερά σου
κύλα, κύλα τα γοργά σου.
Δίνε χάρη και δροσιά
στην καμπίσιαν απλωσιά.

Ποταμάκι κύλα, κύλα.
Πέστε φύλλα, πέστε φύλλα
Κάντε χείμαρρο χρυσό
το ποτάμι το μικρό.

Φύσηξε γλυκό αγεράκι
κι ένα πάρε φυλλαράκι
και αφού το παν ψηλά
τα φτερά σου τα τρελά

ύστερα άφηστο να πέσει-
απαλά, να μην πονέσει-
για να παίξουμε τα δυο
να χαρεί κι εγώ κι αυτό.

Πέστε-πέστε φυλλαράκια.
Σας προσμένουν τα παιδάκια
και η γη η καρπερή
το χαλί της καρτερεί.

Κι αν στο κόκκινο ηλιογέρμα
τα κλαδάκια μείνουν έρμα,
Θα ’ρθει η Άνοιξη, και να!
Γέννα κι άλλη αρχινά.