ΝΑ ΧΑΘΩ

Κάπως έτσι θα ’χει γίνει
Κι ήρθα στη ζωή-
Στης ερήμου το καμίνι
Όπως παει η βροχή.

Άσκοπα και κείνη όπως
χάνεται στη γη
κι ο δικός μου τέτια ο κόπος
θα ’χει ανταμοιβή.

Κι όπως κείνη δεν ποτίζει
δέντρο ή ανθό
κι η δική μου μοίρα ορίζει
έτσι να χαθώ.

Και θλιμμένη λογαριάζω,
και  χλωμή,«γιατί-
α! γιατί μ’ αυτόν να μοιάζω»
θα ρωτάει κι αυτή.