ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ;

-Μακριά 'πο την Ελλάδα;
-Και λοιπόν;
-Μα η Ελλάδα είναι η πατρίδα σου…
-Και τί θα πει πατρίδα;
Οι εδώ οι πέτρες τώρα πίνουνε τα δάκρυα μας.
Σ’ αυτήν εδώ τη φυλακή σαπίζει τώρα η ψυχή μας.
Εδώ τώρα πεθαίνουμε την κάθε μέρα.
Ήθη και έθιμα… μα ποιος ακόμα τα τηρεί
έστω και στην "πατρίδα";
Γλώσσα… να ’λεγες τι; Και ποιος να εννοήσει…
Αν πεις και για θρησκεία… Το χρυσό σφυρί
θρύψαλα έκανε όλους τους θεούς.

Μακριά από την Ελλάδα.
Και λοιπόν;
Εκείνο τώρα που θα μέτραγε θα ήταν
Μακριά απ' την τωρινή τη φυλακή,
μακριά 'πο τούτες δω τις δακρυδόχες πέτρες,
μακριά ’πο τον σημερινό το θάνατο μας-
πώς τόσα ευλογημένα να σου λείψουν;..