Η ΤΑΞΗ

Θέλω την ηρεμία μιας γυναίκας
παραιτημένης πλάι μου
τη μέρα όπου θα πεθάνω.

Να με ρωτάει ευγενικά
αν θέλω τσάι ή γιατρικό κανένα
κι αθόρυβα να κάνει ό,τι ζητώ.

Να είναι η σταθερότητα μες στη ροή,
κι η απάντηση σε όλα τα ρωτήματα.

Κι η σιγουριά να είναι.

Κι όταν θα πάρω το πιστόλι
και το ακουμπήσω στο μηνίγγι μου,
με απαλές αυτή κινήσεις
την κάννη του να οριζοντιώσει
«εκεί!» ικανοποιημένη ψιθυρίζοντας,
για την ορθότητα
που η τάξη γύρω μου
μέχρι το τέλος μου θα τηρηθεί.