ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ
(Εριλή)

Ό,τι η ψυχή εγνώρισε στο Θείο της ταξείδι
όταν εγύρισε στη γη στα μάτια σου το βρήκε
και σ' έρωτα για σένανε μεγάλον έναν μπήκε
γιατ' είσαι συ του κόσμου μας το μόνο θείο στολίδι.

Και γύρω από τα δέσμια ως τότε τα φτερά της
η θέρμη της αγάπης σου να! κάθε εμπόδιο λιώνει
και να! η ψυχή μου τα όλασπρα φτερά της ξεδιπλώνει
και λάμνει παίρνοντας και νου και λογισμό κοντά της.

 Και πού αλλού παρά σε σε κι αυτή θα μ' οδηγήσει;
Που αλλού παρά στο μόνο της μέσα στην πλάση ταίρι-
που αλλού παρά στα μάτια σου και κείνη θα με φέρει
να φτερακίσει πάνω τους και μέσα τους να σβήσει…