ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΚΥΛΟΥ

Ησυχα. Οταν ο ήλιος βγει
Της τελευταίας του ημέρας
Τον βρίσκει κάτω ξαπλωτόν.
Κι ας προσπαθεί να τον ζεστάνει
Και να τον δει να σηκωθεί  
Μα τίποτα δεν καταφέρνει.

Το μεσημέρι η κυρά
Φαΐ του φέρνει μα εκείνος
Σα να μη τΌχει κάνει δει.
Μόνο κουνάει την ουρά του
Σαν να την αποχαιρετά.

Απόγεμα. Μάτια κλειστά.
Ακίνητος. Μα ζει ακόμα.
Βαριανασαίνοντας κι αργά .  
Τα τέσσερα του ισιώνει πόδια
Κι αμέσως ύστερα, ξανά
Στο χώμα πέφτει. Τώρα όμως
Αψυχο του είναι το κορμί.

Ετσι επέθανε ο σκύλος:
Ησυχα. Κι από κει ψηλά
Προτού στη δύση του να γείρει
Γύρισε ο ήλιος για να δει
Μιά σκύλα που σε μιάν αυλή
Τα κουταβάκια της γεννούσε.
Και φώναξε ερυθρωπός:
«Καλώς ορίσατε στο φως μου.
Καλό σας ύπνο. Θα σας δω
Αύριο πάλι… Αύριο… Αύριο…
12:41 πμ 15/12/2021