Καραμανλής: «Δεν πρέπει να καταστρέφουμε την πατρίδα»
Η απάντηση στο ερώτημα λοιπόν αν πρέπει κανείς να καταστρέφει την πατρίδα, εξαρτάται από το τι εννοεί κάποιος λέγοντας πατρίδα.
Τι είναι λοιπόν πατρίδα;
Ο τόπος των προγόνων μου;
Το μέρος όπου γεννήθηκα;
Το μέρος όπου μεγάλωσα;
Όχι λοιπόν, λάθος είναι όλα αυτά και ένα ένα, και όλα μαζί για να ορίσουν τι είναι πατρίδα.
Και ας πάρουμε ένα από τα τρία στην τύχη, ξέροντας από πριν, πως ό,τι θα πούμε για αυτό, ισχύει και για τα τρία αυτά μαζί, και ενδεχομένως και για άλλα.
Ας πούμε λοιπόν ότι πατρίδα λέγοντας,ο Καραμανλής εννοεί τον τόπο όπου έζησαν οι πρόγονοί μου.
Ένα παιδί λοιπόν που ζει σε έναν τόπο όπου εζούσαν και οι πρόγονοί του,δεν πρέπει να καταστρέφει την «πατρίδα» του, μας λέει ο Καραμανλής.
Ας πάρουμε λοιπόν ένα παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα από έλληνες γονείς και που μεγαλώνει στην Ελλάδα.
Το παιδί αυτό μεγαλώνει ζώντας μια δυστυχισμένη ζωή και χωρίς να μάθει γράμματα.
Μεγαλώνει.
Ζητάει δουλειά και δε βρίσκει.
Αρρωσταίνει και δεν μπορεί να πάει στο νοσοκομείο.
Πατρίδα λοιπόν κατά τον Καραμανλή, είναι για κάποιον το να έχει γεννηθεί στον τόπο των προγόνων του,να γεννηθεί και να μεγαλώσει εκεί,να ζει σα δούλος και να πεθαίνει σαν ζητιάνος,να υποφέρει σε όλη του τη ζωή,να του ρουφάνε το αίμα οι τρακόσοι της Βουλής και οι μπράβοι τους,να καίγεται στις πυρκαγιές,να σκοτώνεται στους δρόμους,να φηφίζει κάθε τέσσερα χρόνια και να λέει το ψωμί ψωμάκι (τη στιγμή που άλλοι μέσα στην ίδια «πατρίδα» ζούνε σαν βασιλιάδες.)
Για μένα λοιπόν,αυτή δεν είναι πατρίδα.
Πατρίδα είναι για κάποιον ό,που έχει δουλειά,, δεν του ρουφάνε το αίμα οι καραμανλοπαπαντρεομητσοτακικοτσιπρικές κλίκες και οι λακέδες τους,ό,που ζει με αξιοπρέπεια,ό,που αποφασίζει ο ίδιος για το παρόν του και για το μέλλον του και όχι τρακόσα παλιοτόμαρα,ό,που σβήνει τις πυρκαγιές χωρίς αυτές να τονε κάψουνε,ό,που κανείς δεν κλέβει τον άλλονε ατιμώρητα, ό,που συμμετέχει στην απόλαψη του πλούτου που παράγει,με λίγα λόγια δηλαδή,πατρίδα για κάποιον είναι το μέρος όπου γεννιέται ζει ανθρωπινά.
Και άραγε δεν έχει νόημα το ότι δεν πρέπει κανείς (έλληνας) να καταστρέφει την πατρίδα του, μιας και οι έλληνες δεν έχουνε πατρίδα.