Έζησα πολλά χρόνια στην Αμερική. Δέκα τέσσερα.
Νομίζω ότι ο Τραμπ είναι ο ορισμένος από την Ιστορία καταλύτης, που θα επιταχύνει εκείνο που ερχόταν αργά αργά: την αλλαγή της Αμερικής.
Δεν θα καθαιρέσουν τον Τραμπ. Γιατί τώρα πια φοβούνται να το κάνουν.
Ποιοι είναι οι εξεγερμένοι; Είναι οι φτωχοί. Όσοι έφτασαν στο Κοινοβούλιο είναι οι τολμηροί από αυτούς. Πίσω τους ακολουθούν το 42 τοις εκατό των Αμερικανών (όπως αποκάλυψε γκάλοπ μετά τα γεγονότα).
Η Αμερική ήδη διχάστηκε και δεν θα ενωθεί πάλι παρά κάτω από ένα δικαιότερο οικονομικο-κοινωνικό σύστημα διακυβέρνησης.
Η παγκοσμιοποίηση διαλύθηκε χτες, έξη του Γενάρη του 2021. Στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξε. Ποτέ ο αφροαμερικανός (ο μαύρος των ΗΠΑ) δεν ανέχτηκε και ποτέ δεν θα ανεχτεί τον λευκό. Και αντίστροφα. Ούτε οι κινέζοι ή όποια άλλη εθνότητα θα μπορέσει να συνυπάρξει ειρηνικά με κάποιαν άλλη. Ποτέ αυτό δεν έγινε εξάλλου. Μια ανοχή υπήρχε όλα αυτά τα χρόνια, βασισμένη στον πλούτο και στη μέχρι τώρα δυνατότητα του αμερικανικού κράτους να εγγυάται μια ανεκτή ζωή στο λαό.
Όμως ήρθε η ώρα για μεγάλες και ανεπίστροφες αλλαγές. ’Η ιστορία, ο μεγάλος καραγκιοζοπαίχτης του θεάτρου Γη, έφερε στη σκηνή του τον Τραμπ. Ο οποίος δεν γνωρίζει την «ξύλινη», την τυποποιημένη γλώσσα των όπου γης πολιτικών, και μιλάει ξεκάθαρα και επόμενα αντιληπτά από όλους τους ανθρώπους, χωρίς αυτοί να χρειάζονται μεταφραστή για να τον καταλάβουν. Και το ίδιο ισχύει και για τις πράξεις του-του Τραμπ. Ναι, ζήτησε απερίφραστα από τον κορυφαίο εκλογικό αξιωματούχο της Τζόρτζια να «βρει» επαρκείς ψήφους για να ανατρέψει την ήττα του στην πολιτεία, σε μια προσπάθεια του να αποδείξει την εκλογική εναντίον του νοθεία. Σε άλλες χώρες ή και στην Αμερική από άλλους ηγέτες, αυτό δεν θα ζητούνταν καν, γιατί ο αξιωματούχος θα το έκανε από «μόνος» του, επειδή για χρόνια θα ανήκε στη σφαίρα επιρροής του αιτούντος, θα ήταν ένα πιστό «κομματόσκυλο, και θα είχε εκ των προτέρων πληρωθεί με χρυσάφι από τα γραφεία του Κόμματος για ό,τι θα έκανε, και βέβαια θα εξακολουθούσε να πληρώνεται και στο μέλλον όμορφα και ωραία. Ο Τραμπ όμως, που δεν χρησιμοποιεί πλάγιες οδούς στην πολιτική, το έκανε ευθέως. (και εδώ δεν κρίνεται  ποιος ηγέτης θα είχε «δίκιο» να φερθεί έτσι ή αλλιώς).
Τέτοιοι ηγέτες μιλάνε στην ψυχή του λαού.