ΚΑΛΈ ΜΟΥ ΚΎΡΙΕ ΣΑΜΑΡΆ

Καλέ μου κύριε Σαμαρά
δεν έχετε άλλους πόρους
και θέτε κι άλλονε παρά;
Ιδού! Βάλετε φόρους!

Κοιτάξτε πώς οι έλληνες
αντέχουνε το βάρος
όσων τους στέλνετε δεινών,
και αποκτήστε θάρρος,

κι αμέσως προχωρήσατε
εις νέαν φορολογίαν
κι ας είναι αυτή ασήκωτος
και βαρυτάτη λίαν.

Φορολογείστε το κρασί,
το σέλινο, το κρέας,
φορολογείστε το τουρσί,
τον τσίρο, τας ελαίας.

Και την ανάπνια μας-κι αυτήν
βαριά φορολογείστε
ώστε ασφυξία να πάθουμε
και μόνο εσείς να ζήστε.

Ακόμα φόρον βάλετε
βαρύν στην νεολαίαν,
ήτοι εις κάθε νέον μας
και εις την κάθε νέαν,

από μικροί να εθίζονται
στους φόρους και αυτοί
να μην μπορεί κανείς μετά
καν ούτε να κλαφτεί.

Φορολογείστε τη βροχή,
τον κεραυνό, το χιόνι,
το χώμα, την αγράμπελη,
το νυφικό σεντόνι.

Φορολογείστε τα μωρά,
το γάλα τους, τις πάνες,
τις που σα μεγαλώσουνε
θα παίζουνε αλάνες.

Βάλε μας φόρους επαχθείς
στη σκέψη, στις σαρδέλες,
στη λύπη, στη λαχτάρα μας,
στη σκάφη, στις αβδέλες…

Αλλά μαζί με όλ’  αυτά
κάνε κι ακόμα κάτι:
Άραγμα φορολόγησε.
Και ξάπλα. Και ραχάτι.

Αυτό τον γνήσιο έλληνα
τόσο θα εξοργίσει,
στη ΔΥΟ θα μπει φουλαριστός
και θα φορολογήσει

τόσο τη ζωή σου, που εσύ,
μη έχοντας να πληρώσεις,
σαν πινακίδα γιώτα χι
θα τήνε παραδώσεις.