ΤΥΧΕΡΟΊ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ

Το κύριο άρθρο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉΣ, με τίτλο «Να αλλάξει η ΕΛ.ΑΣ.», αρχίζει έτσι: «Κάτι πρέπει επιτέλους να αλλάξει στην ΕΛ.ΑΣ.»
Από την πρώτη γραμμή μια διαπίστωση-μαχαίρι!
Η σοβαρή εφημερίδα φτάνει ως τη ρίζα του προβλήματος που πρώτη αυτή, στο άρθρο της αυτό παρουσιάζει.
 Μας λέει κάτι που κανένας ως τώρα δεν είχε υποψιαστεί-ότι η αστυνομία όπως είναι δεν κάνει καλά τη δουλειά της και κάτι πρέπει επιτέλους να αλλάξει σ’ αυτήν!
Μεγάλες στιγμές της Δημοσιογραφίας!
Και μόνο αυτό να ήτανε όλο κι όλο το κύριο άρθρο της εφημερίδας, θα έφτανε για να την διατηρήσει στην κορυφή των εντύπων όπου από δεκαετίες βρίσκεται!
Όμως ας δούμε, ας δούμε…
Αυτό το «πρέπει» στην αρχή της πρότασης δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το ότι πράγματι κάτι πρέπει να γίνει.
Μετά από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας μας, τον πρωθυπουργό μας, τους υπουργούς και βουλευτές μας, τους δημάρχους, νομάρχες και γενικά μετά από όλους τους κλέφτες του δημόσιου χρήματος (εξαιρείται ο Πρόεδρός μας της Δημοκρατίας μας από τον χαρακτηρισμό), να και μια εφημερίδα και μάλιστα η σοβαρή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ που μπαίνει πανηγυρικά στη λίστα των Πρεπολόγων.
Ο Θεός να την έχει καλά.
Η επόμενη πρόταση: «Η σημερινή κατάσταση ανεπάρκειας και έλλειψης επαγγελματικού προσανατολισμού δεν μπορεί να συνεχιστεί.»
Να λοιπόν και η εξήγηση του γιατί πρέπει επιτέλους κάτι να γίνει. Η σοβαρή εφημερίδα ό,τι λέει το αιτιολογεί με σαφήνεια όπως πάντοτε.
Τα πράγματα πλέον σοβαρεύουν. Ώστε σήμερα η αστυνομία μας είναι ανεπαρκής και πάσχει από έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού! Αποκάλυψη βόμβα! Η πολύτιμη για το λαό εφημερίδα κάνει τη διάγνωση. Μεγάλη προσφορά, γιατί αν δεν μπει η διάγνωση πώς θα υπάρει θεραπεία; Ένα ελληνικό γουοτεργκέϊτ-ένα αστυνομογκέϊτ; Πιθανό. Έτσι αρχίζουν όλα τα σημαντικά πράγματα, από ένα εξονυχιστικά ελεγμένο και τεκμηριωμένο ρεπορτάζ…
Όμως ακόμα πιο κατάπληκτοι και περιδεείς θα νιώσουμε αν προσέξουμε το νέο απρόσωπο ρήμα που κάνει την εμφάνισή του στη δεύτερη αυτή πρόταση του άρθρου: «(δεν) μπορεί»!
«Δεν μπορεί» λοιπόν να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση.
Τι κρύβει η νέα αυτή περιεκτική σε έννοιες λέξη-«μπορεί»; Απειλή μήπως προς τον αόρατο για την κατάσταση αυτή φταίχτη; Την αλλαγή όλων των στραβών στην αστυνομία; Απλά μια βαρυσήμανη  διαπίστωση; Οπωσδήποτε όμως, αυτό το ρήμα δείχνει πως δεν υπάρχει περιθώριο άλλης αναμονής.
Η επόμενη πρόταση: «Η χώρα αντιμετωπίζει μια νέα και άκρως επικίνδυνη τρομοκρατική απειλή και έντονο πρόβλημα δημόσιας ασφάλειας.»
Οι πρωτοφανείς και συνταρακτικές διαπιστώσεις συνεχίζονται!!.. Πόσα καινούργια μέσα σε μια μέρα! Πόσα νέα μαθαίνει κανείς από ένα χώρο λίγων τετραγωνικών εκατοστών, όταν αυτά στοιχειοθετούν μέρος της πρώτης σελίδας μιας εφημερίδας σαν την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ…
Παρακάτω: «Η ΕΛ.ΑΣ. εμφανίζεται ανοργάνωτη, χωρίς εκπαίδευση, πειθαρχία και ικανότητα επικοινωνίας με την κοινή γνώμη.»
Δεν είναι εκπαιδευμένοι καλά οι αστυνομικοί μας; Τρομερό!
Δεν έχουν πειθαρχίας Τρομερότερον!
Χείμαρρος νέων κάθε φορά αποκαλύψεων σε κάθε πρόταση, που κανένας  έλληνας δεν υποψιαζόταν καν μέχρι τώρα!
«Αυτά τα προβλήματα πρέπει να λυθούν άμεσα με αλλαγές προσώπων και δομών.»
Εδώ πια το κορύφωμα της βοήθειας που προσφέρει η εφημερίδα για τη λύση του προβλήματος. Αποκαλύπτει όλο το παγόβουνο κι όχι μόνοτην κορυφή του. Και εμμέσως πλην σαφώς υποδεικνύει στους ιθύνοντες τη λύση και τον τομέα στον οποίο αυτή πρέπει να στρεψει την προσοχή της.
Εδώ, μ’ ένα δεύτερο αλλά εξίσου πρώτιστο σε βαρύνουσα σημασία «πρέπει», δίνεται στον αρχηγό της αστυνομίας η μέθοδος που έχει να ακολουθήσει αν θέλει να λύσει τα προβλήματα που αναφέρθηκαν από την δαιμόνια εφημερίδα πιο πάνω.
Φαντάζομαι έναν αρχηγό της Αστυνομίας μαζί με τον υπουργό να αποφασίζουν ότι για να δουλέψει όπως πρέπει η αστυνομία, αρκεί να αλλάουν το ωράριο, ή να αγοράσουν καινούργια πηλίκια στους αστυνομικούς. Πώς να πήγαινε το μυαλό τους ότι εκείνο που θέλει αλλαγή είναι οι δομές και τα πρόσωπα;
Έχω ένα δεκατριάχρονο γειτονόπουλο. Χτες που συζητούσαμε για την αστυνομία μού έλεγε τα ίδια πράγματα με αυτά που διαβάζω σήμερα στο κύριο άρθρο της εφημερίδας.
Ψάχνω από χτες να βρω ποιες είναι οι διασυνδέσεις του γαυριά μου με τη διεύθυνση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉΣ, μιας και τέτοιες σοφές διαπιστώσεις, φυσικά και είναι αδιανόητο να έχει κάνει από μόνο του ένα παιδί...
Διαβάζοντας για πρώτη φορά το άρθρο και φτάνοντας ως εδώ, είπα από μέσα μου με μια ξαφνική λαχτάρα: « Καλά πάμε. Δύο «πρέπει» μέσα σε λίγες γραμμές!..» Και συνέλαβα τον εαυτό μου, πριν προχωρήσω στο διάβασμα, να προσεύχομαι να υπάρξει ένα τουλάχιστον ακόμα «πρέπει», ώστε η ελπίδα για την αλλαγή της αστυνομίας να γίνει πεποίθηση, πράγμα που αυτόματα σημαίνει (καθώς μας διδάσκει ο Απόστολος Παύλος) ότι η πίστη ήρθε. Και όλοι ξέρουμε ότι πίστη μικρή όσο κόκκος άμμου, μετακινεί όρη.
Και αλήθεια, ο θεός φαίνεται εισάκουσε την προσευχή μου και μετά από την πρόταση «Δεν υπάρχει χρόνος για συμβιβασμούς και ισορροπίες.», να και το τρίτο «πρέπει», που σφράγισε μια για πάντα την τύχη της αστυνομίας και που ήρθε να λύσει ένα πρόβλημα που ταλανίζει από της ιδρύσεώς του το κράτος των Ελλήνων: «Οι αρμόδιοι υπουργοί ΠΡΈΠΕΙ να επιλέξουν τα καλλίτερα στελέχη που έχει η ΕΛ.ΑΣ. και να τους αναθέσουν την εκ βάθρων αναδιοργάνωσή της.»
Το Μεγάλο λέχτηκε!
Αλληλούια!
Αγοράζετε την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ. Δύο ευρώ μόνον έχει η «γυμνή» κυριακάτικη έκδοσή της. Και όπως σήμερα είδατε να ξεδιπλώνεται μπροστά σας το θαύμα της αναμόρφωσης της αστυνομίας, έτσι άλλη μέρα θα δείτε να διορθώνεται η Παιδεία, να επανιδρύεται το Κράτος, να πάψουν να κλέβουν οι πολιτικοί, να σταματάει η διαφθορά και λοιπά και λοιπά.