ΜΙΑ ΔΥΣΗ

Μια δύση πέραθε αργογέρνει
πάνω απ' του λόφου με τα πεύκα
την απαλόκυρτη γραμμούλα
μια δυση πέραθε αργογέρνει.

Πορφυροντύνονται τα ουράνια
με τις αιμάτινες τις φλόγες
που πυρπολούν την Οικουμένη
πορφυροντύνονται τα ουράνια.

Αχτίδα μία μες στο λάμπος
το ερυθρό κι εγώ να ήμουν-
στο ερυθρό κι εγώ να ήμουν
το λάμπος μέσα αχτίδα μία...

Ή συννεφάκι πυρωμένο
ντυμένο κόκκινο μανδύα
να 'μουν εγώ μέσα στη δύση-
σύννεφο να 'μουν πυρωμένο…

Τώρα μια σκια μικρούλα είμαι
μες στου φωτός την πανδαισία-
μέσα στις λάμψεις των σελάτων
τώρα μια σκια μονάχα είμαι.