ΣΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ

Θα ‘θελα ένας να 'μουνα απ' αυτους τους
μικρεμπόρους
που στις γιορτές πηγαίνουνε-που παν στα πανηγύρια
και τις σκηνές τους στήνουνε στους ακαλύπτους
χώρους.

Που έξη στο δεκάρικο πουλάνε τα ποτήρια
πoυ λουλουδιών παράξενων πουλάνε κάτι σπόρους
και μύρια όσα κρύβουνε τα ράφια τους μυστήρια.

Που λαμπερές κι αστράφτουσες λάμπες ασετυλίνης
κάνουν να φέγγουν πιο πολύ τα χαρωπά τους μάτια
που τ' αη-Γιανιού και τ' αη-Λια και της αγια-Ειρήνης

την τιποτένια διαλαλούν φτηνή τους την πραμάτεια
ενώ με χέρια τα φτερά μιας τέτοιας πλάνας δίνης
υψώνουν μες στη μνήμη μας μαγευτικά παλάτια.

Και θα 'θελα σα λείψουνε και οι στερνοί διαβάτες
και μετρηθεί και η στερνή δραχμούλα στο κανάτι
δίπλα εκεί, πίσω απ' τις δυο τις κρεμαστές φλοκάτες
με τη βοηθό μου τη μικρή και μαυροτσινοράτη
που τόσους μαγνητίσανε τα μάτια της πελάτες
γλυκό να στήσουμε χορό απάνου στο κρεβάτι.