THE GIRL WITH THE GRAIN

“This is my land!”
We knew it. This you may say no matter where you are on Earth.
Polar nights moan at your breath, daughter.
Your breath evaporates the ice.
Your body
Being as tall and whole and sure
Is the bridge where earth and sky connect.
Girl, you, the ether of all centuries!
Girl, honey of flowerfield of Ideas!
Girl, who when others mumbled you spoke!
Who when others crawled you already flew!
Who when others drowned in the crowd of their gods you with the true god spoke. Who first found the true path and since then unwavering you follow - The path of man’s destiny - The path that ends to Immortality.
Girl you
That based progress to faith!
That killed the fear of mankind to the unknown!
That paved firm soil for the world to step!
Girl, mother of all goods!
Who grabbing the torch of History you rushed into the dark and lit it!
Who put order to disordered chaos
With brainpower, with faith, with patience and blood!
Girl who holds grain at the hands Like conscience holds the keys Unlocking rotten drawers!
Girl who if we search in the pocket of your vest We’ll find the world’s oldest identity!
You, modest virgin of acacia, eucalyptus and tamarisc That in your line of sight no earthly object has a place So far, so far ahead, so deep, so high as it sees!
Modest virgin made of water of the Gihon Spring And of earth from site Ophel It is on you that God blew - And it’s from then that men started Measuring Before and After.
We gaze upon you
And see. from your lips leave alive the words of God.
We gaze upon you
And a happiness overcomes us as if we had returned to our source.
We gaze upon you
And all close to you are like a friendship and an agreement.
And all are fitting to our soul
(How does so much responsibility not break you?)
Ah! And if your mouth were to open in a kiss!
The Universe would then shiver And the whole earth would shake And armies would come from within The thousand thousands angels of Daniel - Like they did come.
Like they now come
Covering all colors
And only their pure white remains;
And now one surely sees that black doesn’t exist - That has never existed.
Because the Light is the only Truth.
And the only Truth is your form.
But girl, nothing comes from fate.
Everything has its purpose Under God’s watchful eye.
Even if your image fell into my hands Even if your shape came into my life It was because I need you.
Because here girl
Eleven years the sun is black.
Eleven years I haven’t seen the green of Spring.
They took it all and fit it into a small Square hard paper.
And hide it from me.
And they do not give it to me.
Who? You know them: Those that tortured you for centuries.
When, girl, half-naked I too Before the crowd shall dance of joy?
Eleven years I work for Rachel’s father.
When shall Rachel be mine?
You, daughter, can do all and know all:
Raab in Jericho was a prostitute;
And yet you made her name immortal.
(The prostitutes... blessed sometimes...But who shall save us from the narrow-minded?) Me, guilty? How, if your eyes mirror me?
There was, yes, once, bread, before my moans dried it.
There was definitely wine before my tears clouded it.
And now what? The days will be trite and hungry?
No! No! Nothing was lost.
My verse is as free as my life.
And my life free like the wind.
No girl. Nothing was lost.
Because poetry cannot be beaten - it lives beyond the world.
Because in your hands you hold the grain that with farmers like me Will become wheat and bread again.
Because in your hands you hold the vines that With me as the vinekeeper Will again produce sweet wine.
And let them call me liar and con-artist.
The river Jordan will answer to this blame And let me restrain my tongue.
...But this poem became too long...
However not without a purpose, because here!
Now your picture smiles at me.
Now your hidden hand you bring forward And extend it to me.
Now your lips move and promise me That with you to your parts you’ll take me - Where those who suffer much go;
Where those who deserve it much go;
Where those go that have felt
That a soft touch must go where humans place a knife.
 

PASSOVER 1997
When we turn our heads into the dome mirror And see within the crystal Israel looking at us;
When all Space shall be the Ark of the Testimony
And all Time shall be Sabbath
Only then will our soul rest within our chest.
And it is coming... the awaited moment is coming...
Already the trumpets sound that will tear down the walls.
And it is coming... the awaited moment is coming...
The Red Sea has closed behind us like a door that leaves darkness outside.
Bitter Merrha has sweetened with the wood, like the heart sweetens with God’s word. And fighting under the shadow of two old, pure hands, we had defeated uncouth Amalec.
And from fire, sweat and blood
And from the heart of the Chosen People’s pain
And from the lamentations of mother Earth for the injustice that struck her most pure children
The Ten Commandments came heavy and ripe, man’s only law.
And the Ark came,and the Tableland the Candlestick - man’s holy of holies.
And it is coming... the awaited moment is coming...
Already the trumpets sound that will tear down the walls.
And it is coming.., the awaited moment is coming...
And then we shall shout David! and all men will turn.
And we shall shout Sarah! and all women will answer.
And Judith will lie down the knife - what will she do with it! - an entry in the centuries archives.
And Ruth’s devotion would have then become the double-u of Worship to God.
And if we took and wrote all these,
It is not to hear any praise.
It is not to blacken another sheet of paper.
It is not to try our strength in man’s big problem.
But it is to give way to the current that drowns us.
It is to enable us to take a few more steps - as many as are left for redemption.
It is because, many times in the supermarket where we work putting groceries in bags
Before us,between other things
We see suddenly a package that writes on it “Matzos”
And when we see it
Our eyes do not move from it.
And our hands solidify; and we do not dare touch it.

And from within the package comes a light that blinds ns.
And a Quake continuously shakes it.
And a people’s hurtful mourns are heard That reach, loud as then, to our ears - Mourns for lost human lives - Mourns for lost human generations.
And a people’s heated hymns are heard That reach, loud as then, to our ears - Hymns to the Eternal God’s glory - Hymns for the Powerful God’s pity.
And how can I, ignorant, touch the Idea?
And how can I, fallen, reach the Height?
And small me, how can I reach the Grand?
(Lord, how rabbis touch your holy objects and are not destroyed?
How rabbis’ sacerdotal vestments do not crush them?
They must be made of Your substance.)
And like a seed of wheat in its cover
In the same way the box of unleavened bread seems like a seed of wheat Wrapped in its golden paper. And we think That if we plant it in the ground It will restart Genesis’ drama again.
But we do not plant it.
Because, Lord, we cannot bear more Exiles.
Because, Lord, we cannot bear more unjust persecutions.
And because, Lord, now that we have met Now that we have learned with blood and tears Now that sniffing like hounds we approach you,
Now
We cannot, Lord, await again so long
At the time when at the dome
Mirror turning cur head
We shall see in the crystal Israel looking at us,
Whose appearance of the skin of his facr is glorious.
Because
Lord,
It is coming... the awaited moment is coming...
 

SHAME!
Until when, people, will you kill us?
Until when will your evil spirits flourish?
And until when each of you will pretend That he’s not at fault but others?
Until when will you have in your pillow Hidden a two-edged knife And until when in your anger and dmnkenness Will you hold it against us in your hand?
And until when will your weakness’ sense Have as a target our strength?
And until when will your inhuman violence Have as a reward our life?
Until when men will you destroy Whatever you cannot reach?
Until when will you postpone
The birth of the responsibility you do not possess?
You chased us from our countries And you made us a gift in all countries You chased us from your hour And you made us a gift in all hours
And not even an accusation you could find That you didn’t bestow upon us;
A cause of harm has not been tied But with us in your wronged thought
When you wanted to stone us
How many new accusations did you find...
Wanting seemingly to defame us
How many ideas you produced...
You ruined our holy
And our eternal laws you betrayed
You burned our clothes... our books...
You even set us on fire...
And why? Because we first rose From mud man’s soul.
Because we alone drove away the darkness From every comer of our earth.
And why? Because when unsurpassed,
Even today, we write epics You with everything human See your mind crawling down
And why? Because wherever we were limited By your chase and push Each of us went beyond you Leaving behind every one of you.
And today, in our own country We receive your unholy fire.
Yes! Today! In out own country!
Even here we are your prey!
Some will say: “How disgusting!”
Others will say: “How dirty! How awful!”
Yes. With the words all humanity Will again condemn the violence.
But the same ones that now like us Are the ones who yesterday burned us;
And the same tomorrow may find it easy To forget what they now say.
Well, hit us. But you know well- Noone kicks a dead dog.
Hit us. You will suffer more- Your hate will hit you more.
We gave you light. Well, kill us.
We have given you our spirit.
We caressed you, and you gave us a knife.
But our light knows no setting...
You have been killing us for thousands of years And yet look! We are full of life Building what you annihilate And bringing humanity all over the earth.
Really, we deserve it. How illogical For us to bring the blessing Where chaos reigns all-powerful And atheism grows for ever...
But tell me - have you thought If someday the roles reverse All you have done to us How will that be repayed?
I will tell you so that you know And so that you do not wonder.
All that will happen to you is Peace, Justice and Freedom.
 

YAEL

 Jerusalem 09/04/97
 

God, let no more Jews be killed;
Enough - we have understood it well:
To do what You have planned
You show no pity at your own people -
You have no pity at your own self.
God, let no more Jews be killed;
Each a drop of your blood
And no matter how tough you made us
We, God, cannot stand it,
To see our God bleed.
What, I wonder, is your plan And you give them so much pain so often? Do you want to make them gods like you? Because like this only gods hurt.
We don’t want them gods, no God - We just want them to show us God’s way.
But even if this is Your plan Change it; let the shuddering path Of their victims stop here.
All-mighty, change Your plan.
Let Yael be the last victim And let the dead men’s following End with her sweet small body.
Our heart pains by the sight
Of a girl tragically lost In her innocent and delicate youth
When full of impatient happiness
She looked to find a birthday gift
To give to a loved friend.
Ana let us doubly suffer, God,
In her death’s memory
Rather than to see another Jewish body
Follow Yael’s divine shadow.
Let the last link be Yael In the Great Evil’s chain.
Let the page of the Jewish book Now turn to the Great Good.
Let us see them ahead
Not just in religion, wisdom, and spirit,
But also in all material and earthly.
And if they ever erred sometime, God, Must they up to now pay?
How does time count for you?
One of your moments is One thousand of our years?
Or does your anger never wane?
Again maybe... a disgusting just now For human measures suspicion Pierces my poor mind:
Is it that God’s loved people Must always suffer on earth?
Is it that God’s Pain is Glory And with it His loved ones He weds?

 

 
Λούλα (πρώτην Πρόεδρος της Βραζιλίας) 5-5-22:
-«Οι ΗΠΑ έχουν μεγάλη πολιτική επιρροή και ο Μπάιντεν θα μπορούσε να αποτρέψει τον πόλεμο αντί να τον υποκινήσει»,
-«Ο Μπάιντεν θα μπορούσε να πάρει το αεροπλάνο και να ταξιδέψει στη Μόσχα για να μιλήσει στον Πούτιν. Αυτού του είδους τη συμπεριφορά περιμένεις από έναν ηγέτη».
-«Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσαν να είχαν αποτρέψει τη ρωσική εισβολή, καθιστώντας σαφές ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ».
- «Ο Πούτιν δεν έπρεπε να εισβάλει στην Ουκρανία. Αλλά δεν είναι μόνο ο Πούτιν που είναι ένοχος. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ είναι επίσης ένοχες».
Είναι η πρώτη φωνή που ακούω κάποιον να μην καταφέρεται εναντίον του Πούτιν.
Όλη η Ευρώπη και όλη η Αμερική λέει και πράττει σαν να μην υπάρχει και άλλη εκδοχή υπαιτιότητας για τον πόλεμο αυτόν.
Ο Λούλα είπε αυτά που υποστηρίζω κι εγώ.
Και αναρωτιέμαι και ρωτώ: Είναι συνεισφορά στην αλήθεια η τέτοια συμπεριφορά λαών που αυτοαποκαλούνται δημοκρατικοί;
Είναι δικαιοσύνη να μην μιλάς για το «ποιος φταίει» αλλά να στρέφεσαι εναντίον ενός από τους εμπλεκόμενους, χωρίς να δικαιολογείς με λογικά επιχειρήματα τις πράξεις και τα λόγια σου;
*
Αφού επιτρπέεται σε κάποιον να ζήσει σε όποια χώρα επιθυμεί, και να μεταναστεύει σε αυτήν, γιατί έγιναν τα κράτη με σύνορα «σταθερά και απαραβίαστα»; Τι κατορθώθηκε με την (προ διακοσίων περίπου χρόνων) δημιουργία των κρατών, πλην του καθορισμού των ανθρώπων που θα εκμεταλλεύονται οι ισχυροί κάθε κράτους;
Αν είχαν πάψει οι ανταγωνισμοί και οι πόλεμοι έτσι, θα ήταν αυτό ένα υπέρ του χωρισμού της γης σε κρατικά οικόπεδα.
Μα δεν συμβαίνει αυτό.
Και αφού λαοί διάφοροι κατοικούν στο ίδιο κράτος μέσα, που θέλουν να έχουν καθένας το δικό του κράτος, σε τι ουσιαστικά διαφέρει η κρατική διαίρεση του κόσμου από την μέχρι προ δύο αιώνων  χωρίς σύνορα διαβίωση των ανθρώπων πάνω στη γη;
*
Επιτέλους, όσοι πια αναφέρονται σε αυτόν ή αυτήν που έδωσε την κεταμίνη στο κοριτσάκι, δεν λένε «η μητέρα» αλλά «ο δράστης» ή «η δράστις».
Είναι μια πρόοδος.
*
Απαγορεύτηκε στις γυναίκες του Αφγανιστάν να οδηγούν αυτοκίνητο.
Φοβερό!
Πώς θα πηγαίνουν να κουτσομπολέψουν με τις φιλενάδες τους στα καφενεία;
Πώς θα βγαίνουν τσάρκα για να ψωνίσουν καινούργιο γκόμενο κάθε φορά;
Πώς θα πηγαίνουν να ψωνίζουν νέα συνολάκια;
(Γιατί για όλα τα του οίκου φροντίζει ο άντρας της οικογένειας.)
*
Κυρώσεις, κυρώσεις, κυρώσεις…
Ο τρίτος παγκόσμιος έχει αρχίσει.
Γιατί όσο σκοτώνονται άνθρωποι μόνον, δεν πολυνοιάζεται κανένας, και ένας πόλεμος που σκοτώνει μόνον ανθρώπους, είναι μια συνήθεια των ανθρώπων.
Όταν μπλέκονται όμως οικονομικά συμφέροντα, τότε αγριεύουν τα πράγματα.
Ο Τρίτος παγκόσμιος άρχισε κύριοι!
*
Σάλος στην Αμερική.
Πάνε να βάλουν φρένο στις εκτρώσεις οι ιθύνοντες.
Και οι γυναίκες ξεσηκώθηκαν.
Και ζητάνε να μην αλλάξει ο νόμος που απαγορεύει να σκοτώνει κανείς ανθρώπους εκτός μήτρας, ενώ επιτρέπει να σκοτώνει ανθρώπους εντός μήτρας.
*
Άλλαξαν οι καιροί.
Μέχρι τώρα ξέραμε πως για να βρεις δουλειά ή θα πρέπει να έχεις κάποιο μέσον, ή, αν ήσουν γυναίκα, να «κάτσεις» στον εργοδότη, ή να ανήκεις στο κόμμα που κυβερνάει, ή να γλύφεις από το πρωί μέχρι το βράδυ το υποψήφιο αφεντικό σου, η να το «κρατάς» από κάτι ή για κάτι.
Σήμερα για να βρεις μια θέση να δουλέψεις αρκεί να είσαι ομοφυλόφιλος, ή, το πιο σίγουρο, να έχεις μια ιδιαιτερότητα στην εκφορά του σίγμα ή του ρο.
Συμπαθέστατοι όλοι αυτοί και καλώς, φυσικά, εργάζονται.
Όχι όμως να προτιμούνται εις βάρος των υπόλοιπων.

Τι μας είπε ο Λαβρόφ;
Ο Χίτλερ εβραίος!

Επιτέλους, ήρθαν τα πράγματα στη θέση τους. Επειδή μέχρι τώρα δεν μπορούσα να εξηγήσω γιατί ο Χίτλερ έκλεβε και μισούσε τους Εβραίους. Τώρα εξηγούνται όλα: ήτανε αδερφός τους.
 

Γατάκι στη θάλασσα.
Ελαφρυντικά του τύπου που το έκανε: 1. Είχε πιει.  2. Δεν το έριξε στη θάλασσα, αλλά σε χαλίκι της παραλίας όπως λέει ο ίδιος ο δράστης. 3. Το ύψος όπως λέει ο ίδιος ο δράστης ήτανε είκοσι εκατοστά. 4. Από ότι βλέπουμε στο βίντεο, δεν κλότσησε άγρια κα δυνατά όπως λένε το γατάκι, αλλά του έδωσε μια ώθηση ίσα για να πέσει.
Και λοιπόν; Καλώς το έκανε; Χίλιες φορές όχι. Και σας μιλάει ένας που λατρεύει τα γατιά.
Αν ήτανε εγκληματίας ή διεστραμμένος βασανιστής ζώων, τα παραπάνω τέσσερα θα ήσαν αντίστροφα: θα το κλοτσούσε με δύναμη, θα το έριχνε από πολλά μέτρα ύψος (θα μου πείς πού θα έβρισκε εκείνη τη στιγμή τόσο ύψος;!), θα διάλεγε να το πετάξει σε νερό για να πνιγεί, και όσο γα το ότι είχε πιεί, χειρότερα θα ήταν γι αυτόν να μην ήταν πιωμένος.
Να τιμωρηθεί ο φταίχτης; Ναι αν αυτό λέει ο νόμος.
Μη θέλεις όμως να μου τον παρουσιάσεις και για  δολοφόνο ή βασανιστή. Ύστερα ξέρουμε όλοι ότι η γάτα, και από μεγάλο ύψος να πέσει, δεν παθαίνει τίποτα.
Μικροί όταν ήμασταν, κάτι που έκανε ένας πιτσιρίκος από εμάς στον άλλο, ήτανε να του βάζει τρικλοποδιά και αυτός να πέφτει.
Ανάλογο το βλέπω αυτό που έγινε με το γατάκι.
Οι κατήγοροι του δράστη όμως, διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον (και ας μην μπορούν να πουν ακόμα οι ερμηνευτές της Βίβλου τι σημαίνει το «κάμηλον»).
Δεν βλέπουν δηλαδή τους εκάστοτε πρωθυπουργούς της Ελλάδας που ανεμίζοντας για δόλωμα ένα μεροκάματο δέκα πέντε ευρώ την ημέρα, αυτοί διασκεδάζουν καθισμένοι στα αρχοντικά τους και τρωγοπίνοντας τον αγλέουρα.   
Και που τους φέρνουν στο χείλος του γκρεμού της ύπαρξης, διασκεδάζοντας και γελώντας δίπλα τους στις «καρέκλες» τους.
Και που μέσα στο κέφι τους, για να διασκεδάσουν, σπρώχνουν τελικά με μια κλοτσιά τους ταλαίπωρους πολίτες, και αυτοί πέφτουν όχι είκοσι εκατοστά κάτω στα χαλίκια κάποιας παραλίας, αλλά αγύριστα στα αιχμηρά βρόχια της δυστυχίας, από που επιστροφή δεν υπάρχει.
Μίλησε κανένας για τους υπαίτιους αυτής της κακοποίησης; Όχι, γιατί στην περίπτωση αυτή θα τιμωρηθεί ο καταγγέλων ομιλών και όχι οι διεστραμμένοι βασανιστές και δολοφόνοι.
Είμαι σίγουρος ότι αν μπορούσε να μιλήσει το γατάκι , αυτά θα μας έλεγε και κείνο.