(Ας γράψω και ένα ροντέλο)
Η ΣΑΥΡΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

Η σαύρα της ερήμου η κακομοίρα
 που μέρες νηστική μένει η καημένη,
για να τραφεί μονάχα περιμένει
μέσα στου καύσωνα τη λαύρα πύρρα,
από μιας θύελλας την αμμοπλημμύρα.
Γιατί με όλα τ’ άλλα είναι ξένη
η σαύρα της ερήμου η κακομοίρα
που μέρες νηστική μένει η καημένη.
Κι έτσι αφού να ζει της γράφει η μοίρα,
Στην έρημο, απ’ την πείνα ρημαγμένη,
Με ζωντανά ζωύφια όντας ξένη,
τρώει νεκρά κορμιά-της ζήσης φύρα-
η σαύρα της ερήμου η κακομοίρα...