Ο ΙΣΘΜΌΣ ΣΤΗΝ ΚΌΡΙΝΘΟ

Τάχα κατάλαβα καλά; Ο Δήμος Λουτρακίου
θα περιλάβει τον Ισθμό; Η κάρα ποιου αχρείου
το σκέφτηκε; Και τώρα πια θα λέμε τον Ισθμό μας-
θου Κύριε-«του Λουτρακίου»; ή μη «της Περαχώρας»;

Τον Άϊφελ ο Σαρκοζί στη Λυών τον έχει πάει;
Το Κολοσσαίο ο Σίλβιο τον πήγε στη Βομβάη;
Ή μην οι αμερικανοί δώσαν της Βραζιλίας
της Νέας Υόρκης τ’ άγαλμα-το της Ελευθερίας;  

Δεμένοι άνθρωποι και γη, μα πιο δεμένα ακόμα
τα κτίσματα είναι που ‘χουνε ρίζες γερές στο χώμα.
Μα πιο κι από τα κτίρια, ρίζες οι λέξεις δένουν
που αιώνια σε Αγάλματα, Ισθμούς και κτίρια μένουν.

Κι αν τις χωρίσεις απ’ αυτά, εκείνες εκδικιούνται
καθώς ανέστιες, ξέριζες, χάνονται κι αποσβηούνται΄
κι οι ανθρώποι μένουν ορφανοί και η ζωή τους άδεια
κι ό, τι ωραίο στη ζωή κείτεται πια ρημάδια…

Αφήστε με την Κόρινθο τη λέξη «Ισθμός» δεμένη
και μη την κάνετε γι αυτόν σαν άγνωστη-σαν ξένη-
στη μνήμη την ανθρώπινη μη τη συνέχεια αρνείστε:
χιλιετηρίδων δέσιμο μη βάρβαρα έτσι λύστε.