Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

ΠΟΘΟΙ ΚΑΙ ΠΟΘΟΙ


To μικρό το παραθύρι
η καλή μου το ’χει γείρει
δεν ανοίγει να τη δω
και σα ρόδο αργομαδώ.

Όλη νύχτα θα κρατήσει
το μαρτύριο που ’χει αρχίσει
σαν εικόνα μαγική
ναν’ αυτή κρυμμένη εκεί.

Να ’χα ένα αεροπλάνο
και ν' ανέβω εκεί πάνω
και να κάνω γης Μαδιάμ
το κονάκι της μαντάμ.

Παραθύρι να μη μείνει
και να μην μπορεί πια εκείνη
απ’ τα τζάμια τα θολά
μετ’ εμένα να γελά.