Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

                TO ΠΑΛΑΙ ΝΕΟI

Λοιπόν οι υποσχόμενοι πολλά το πάλαι νέοι
να ’μαστε ολομόναχοι, μικροί και πικραμένοι
ν’ αναπολούμε μια ζωή που διάβηκε χαμένη
αφήνοντας ξοπίσω της συντρίμματα και χρέη.

Να ’μαι λοιπόν κι εγώ εδώ, το πάλαι ποτε νέος
που τόσα περιμένανε οι άλλοι από μένα
και που ποτέ μη κάνοντας εγώ απ’ αυτά ουτ’ ένα
σ’ άλλος το δρόμο άνοιξα για δόξα και για κλέος.

Να ’μαι λοιπόν κι εγώ εδώ μες στης ζωης το θάμα
την ευτυχία να ζητώ με πόνο και με κλάμα
τους αντιπάλους να μετρώ μ’ ένα μου μόνο βλέμμα
και σα σκουλήκια ενώ μπορώ άκοπα να τους λιώσω
να τους θωρώ που μ’ ηδονή μου πίνουνε το αίμα
τα παχουλά τα χείλια τους ρουφώντας κάθε τόσο.