Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Φώτη ευχαριστώ και αντεύχομαι.  Σστην Ανάσταση δε θα πάω, αν και έχω φυλάξει βήματα προς και από την εκκλησία.
Για αυγά; Πέρσι εχα πάρει δυο αυγά και τσούγκρισα κρατώντας το ένα αυγό στο δεξιό και το άλλο στο αρισττερό χερι. Φέτος δεν πήρα αυγά γιατί φέτος δεν εχουν κανένα νόημα το δεξιό και το αριστερό: δεξιό η αριστερό ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙ;
Η Άννα πήγε στην πεθερά της για το Πάσχα, η Άντζελα δεν μπορεί να κάνει βήμα από τη δουλειά, η Βανέσα προσπαθεί να ξανακερδίσει το Βασίλη που της κάνει νερά, τη Ζέτα την έστειλα στο σπίτι μιας φίλης της.
Είμαι υπέροχα μόνος: σήμερα δεν πονάω πουθενά. Και χρήσιμα μόνος: η σπιτονοικοκυρά πήγε κι αυτή για διακοπές με τον άντρα της και την οικογένεια της κόρης της και φεύγοντας με παρακάλεσε να προσέχω το σπίτι τους. Είμαι χρήσιμος σε κάτι. Δυο όροφοι άδειοι-εγώ μόνον μέσα στο διαμέρισμά μου. Απόλυτη ησυχία. Νεκρική. Κατά τις δέκα χτύπησε το κουδούνι μου. Λάθος θα έγινε από κάποιον. Αύριο θα βλέπω από το μπαλκόνι να ψήνουν αρνί στον απέναντι κήπο.  Είμαι σίγουρος γι αυτό από την ακουστική κινητικότητα προετοιμασίας που έφτανε από το ανοιχτό παράθυρο το μεσημέρι. Κάθε χρόνο αυτοί συνεχίζουν το ψήσιμο αρνιού το Πάσχα. Άλλοι δυο που έψηναν, σταμάτησαν με την Κρίση.
Αλλά ήρθε η ώρα της Ανάστασης. Χριστός ανέστη Φώτη.