Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

ΑΝΑΣΤΑΣΗ

"…Εγώ!
Η πέτρα!
Η ταφόπετρα!
Φωτιάς δισέγγονο!
Βουνού αγγόνι!
Εργατιάς παιδί!
Εγώ!
Η αειπαγής εγώ!
Εγώ η δύσρηκτος!
Τ' ήταν αυτό που μου ’γινε;..
Εγώ! που ως κι ο σεισμός τρεις μέρες πριν
ούτε που μ’ έσεισε...
Εγώ που ως και το θάνατο τον φυλακίζω...
Εγώ!
Το σύνορο φωτός και σκότους!
Που δέκα ρωμαλέοι ρωμαίοι στρατιώτες
για να με σείσουν συνερύουν...
ξάφνω
κι ενώ φρουρούσα έναν Ναζωραίο
έτσι,
χωρίς να το θελήσω,
δίχως ν’ αφεθώ,
βρέθηκα απ’ το ’να μέρος στ’ άλλο στη στιγμή
αφήνοντας ολάνοιχτο τον τάφο…
Σα να 'μουν πούπουλο σου λέω...
ή σαν αέρας...
κι ούτε..."