Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

             ΚΑΤΙ ΜΑΥΡΟΙ

Είναι κάτι μαύροι απ’ την Αφρική
που στο απέναντί μας πανδοχείο μένουν-
που σαν κάτι πάντα λες και περιμένουν
δεν κινούν να φύγουν-μένουν πάντα εκεί.

Στου πεζοδρομίου τις λερές τίς πλάκες
σιγοπερπατάνε και βροντογελούν
δύο δυο με λέξεις άγνωστες μιλούν
και τραγούδια λένε που μιλούν γι αγάπες.

Με τους μαύρους μοιάζω: περιμένω κάτι
που ποτέ δε θα ’ρθει και να καρτερώ
τόσο έχω μάθει, που για να το δω
θα ’χω και νεκρός ανοιχτό το μάτι.