Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

               ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Να λησμονώ το θάνατο δε θέλω
καμμιά στιγμή της νύχτας ή της μέρας.
Τον μαύρο όπως κατατρωγε Οθέλλο
της ζήλειας το αδηφάγο απαίσιο τέρας

έτσι και μένα θέλω να κατέχει
για πάντα η στιγμή η ευλογημένη
του τέλους, και η σκέψη μου να τρέχει
μόνο σ’ αυτήν- για τ’ άλλα να ’ναι ξένη.

Ποτέ δε θα θελήσω ν’ αποστρέψω
το νου από του θάνατου την ώρα.
Όταν τη δω μ’ αγάπη θα της γνέψω-
έχω καιρό σκοτώσει την Πανδώρα.

Κάθε ημέρα θέλω να μυρίζω
θανάτου ευωδιές εις τον αέρα.
Κάθε ημέρα θέλω να σαπίζω
και να πεθαίνω θέλω κάθε μέρα.