Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

         ΠΟΙΗΣΗ
Ευλογημένο μου χαρτί
και άγιο μου μολύβι
θεούς σας λέω κι ακριβούς
φίλους κι αγαπημένους.
Μαζί σας λύπη δε χωρεί
και σκέψη οργισμένη-
χαρά μαζί σας, θαλπωρή,
κι η λύπη περασμένη.
Εσείς μητέρα κι αδερφός
και κόρη αγαπημένη
εσείς αέρας δροσερός
σε γη ηλιοκαμένη.

Εσείς δροσιά, εσείς πηγή,
στης έρημου τα πλάτη
σεις της ελπίδας η αυγή
στου σκότους τ’ άγρια βάθη.
Χαρτί μου και μολύβι μου
και τη ζωή χρωστώ σας
και το μικρό καλύβι μου
σας το χρωστώ δικό σας:
μπορείτε να ’χετε οίηση
και παίνεμα γιατί
χωρίς εσάς η ποίηση
δε θα ’ταν δυνατή.