Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

                         ΙΛΑΝΙ
(Στην Ιλανί, την Εβραιοπούλα
βοηθό του οδοντογιατρού μου στο L. A.)

Ιλανί Ίλανί! Τι ωραία!
Ισραήλ και Ελλάδα παρέα.
Η Ελλάδα στην πολυθρόνα
του Ισραήλ να τη λιώνει το γόνα…

Πρώτα σεις. Μετά εμείς. Μα κι αν η ώρα
της θρησκείας του Χριστού ήρθε τώρα,
κι αν επέρασε κι η σειρά μας
την αξιά του δε χάνει ο αδάμας.

Των Καιρών Λαμπροφόρων Μελλόντων
η αυγή, έργο θα ’ναι των όντων
που υφώσανε Παρθενώνες-
που οι Ψαλμοί τους ηχούν στους αιώνες.

Μα για τώρα ας υπηρετούμε
τους ανθρώπους του τόπου όπου ζούμε.
συ με νιάτα, πλούτο και κάλλος
κι εγώ άσχημος, πένης, μεγάλος.

Ιλανί έχεις τακτ και ευγένεια
και σωστή γιά τον άρρωστο έγνια-
τυχεροί όσοι εκεί σα θα ’ρθούνε
απο σένανε θα βοηθηθούνε.

Τυχεροί γιατί ό,που αγγίσει.
τη γιατρειά παρευθύς θα χαρίσει
τo χεράκι σου, και κανένα
γιατρικό δε χρειάζεται ουτ’ ένα.

Με κουβέντες σοφές και με λόγια
που ’ναι βαλσαμο, μάννα κι ευλόγια
ώρες δύσκολες γεφυρώνεις-
κι όταν πρέπει τα λόγια διπλώνεις.

Μες στο γράμμα του πόνου κρυμμένα
μυστικά δεν υπάρχουν γιά σένα.
Με ταχύτητα τα διαβάζεις
και σε φως κι απονία τ’ αλλάζεις.

Kαι δεν είναι καθόλου ένα ψέμα
τo ενδιαφέρον που έχεις στο βλέμμα-
όπως βρίσκεσαι κι όπως κινείσαι
και καλή έτσι αυθόρμητα είσαι.

Τα παιδιά σου, τ’ αγγόνια σου, τάχα,
θα ’χουν λίγη απ’ αυτήνε μονάχα
την ευγένεια που σε διακρίνει;
Ή της μέλλει να σβήσει κι εκείνη,

Ιλανί, στον καιρό μας ετούτο
της ψυχής που όλον παίρνει τον πλούτο
και τον ρίχνει μες στη χοάνη
κι απολαύσεις και χρήμα τον κάνει;

                                 L. A. 23-11-1989