Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

                    ΦΟΒΙΕΣ

Πρωί ώρα πέντε κοιμάται η γάτα
κι εγώ συλλογιεμαι τα χρόνια φευγάτα.
Η μέρα να τρέχει δεν έχει αρχίσει
και ξύπνιονε μ’ έχει ο φόβος κρατήσει.

Σχεδόν έχουν φύγει οι σκιες-απομένει
μια μόνο-κυνήγι την έχω παρμένη.
Μα αυτή με γελάει. Μου κρύβεται, παίζει,
στον τοίχο ακουμπάει, πηδάει στο τραπέζι…

Φωνή βγάζω: "μαύρο πουλί, φύγε τώρα
ξεκούραση να ’βρω στoυ ύπνου τα δώρα..."
Μα όσο αν πασκίσω ξυπνόν θα μ’ αφήσει 
και μάτι θα κλείσω μονάχα ως φωτίσει.