Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

                    ΝΙΩΘΕΙ

Νιώθει στη γη να πέφτει σάμπως
πια τα φτερά του δεν πετάνε. 
Το σώμα του σε λίγο ο κάμπος
κι η χλόη του θα το κρατάνε.

Νιώθει τις ρίζες του να έλκονται κάτω
μες στο βαθύ και μαύρο χώμα
και λέει θα φύγει πριν τη Μάτω
με το στραβό λοξό το στόμα.

Νιώθει να ωθείται προς τον πάτο-
καθώς ναυάγιο-της θαλάσσης
όπως βουλιάζει μες στον κάδο
χάρτινες βάρκες ο Θανάσης.

Κι α! νιώθει σαν ψυχή που φεύγει
και που χωρίζει από το σώμα.
Θεέ μου αχ! γιατι δε βγαίνει
και βασανίζεται ακόμα...