Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

ΟΥΤΕ ΑΥΤΟ

Ισορροπεί σαν ακροβάτης χρόνια τώρα
πάνω στο σχοινί,
ανάμεσα ζωής και θάνατου,
τη βέργα του ζυγιάζοντας-
’πιδέξια, μιας και ’κει πάνω ακόμα βρίσκεται.

Να κοιτάξει κάτω δε γίνονταν
χωρίς τον κίνδυνο να πέσει.
Μόνο τώρα
που καλός ισορροπιστής ένιωσε
έσκυψε κι είδε: ούτε ζωή ούτε θάνατος.

Τώρα περπατεί στο τεντωμένο σχοινί πάνω,
σαν σε πλατεία στέρεα και συμπαγή,
χωρίς την άσκοπη, οδυνηρή
φροντίδα αποφυγής της πτώσης.

Κι έτσι θα σεργιανίζει πέρα δώθε
απ’ του σκοινιού τη μια άκρη ως την άλλη,
ώσπου να δει
πως ούτε αυτό υπάρχει.