Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017


       ΛΥΠΗΤΕΡΗ

Λυπητερή έτσι μια μοίρα
τον έχει αλύπητα μοιράνει
κι όλα της ζήσης του τα μύρα
δάκρυα πικρά τα έχει κάνει.

Ο,τι κι αν έπιασε να χτίσει
κομμάτια κείτεται στο χώμα.
Ό,τι επάσκισε να κλείσει
μένει ανοιχτό σα δράκου στόμα.

Και μιαν αγάπη που ’χε δέσει
με πασχαλόκλαδα και κρίνα
μες στο βυθό τού έχει πέσει
κι αυτή και πάνω της εκείνα.

Και τη χαρά που ’χε σταυρώσει
με της λεβάντας το κλωνάρι
τα χέρια η θλίψη έχει απλώσει
κι από αυτόν την έχει πάρει.

Α! Λυπηρή έτσι μια μοίρα
τον έχει αλύπητα μοιράνει
κι όλα της ζήσης του τα μύρα
δάκρυα πικρά τα έχει κάνει.