Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

             ΧΩΡΙΣ  ΣΚΟΠΟ
   
Ατέρμονη ρουτίνα στη δουλειά
κάποτε κάποτε μια αγκαλιά
αγώνας άγχος και φασαρία
η ίδια πάντοτε ιστορία.

Από το λίκνο κι ως τη θανή
χαρά κι ελπίδα δε θα φανεί
η ζήση πόνος-μονάχα πόνος
και μόνος ο άνθρωπος-μόνος-μόνος.

Μικρά μεγάλα όλα φθορά
κι όλα πουλιούνται στην αγορά
βιασύνη, ζήλεια, αιδώς, βλακεία
όλα στο κόστος-μικρή αξία.

Και προχωράμε χωρίς σκοπό
Προς δύο μέτρα χώμα νωπό
Όλη η πορεία μας μια οδύσσεια
από τη μήτρα στα κυπαρίσσια.