Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

              ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ

Χρονια στην πλάτη σου με κουβαλάς
και, γη μου, αγόγγυστα με σεργιανίζεις.
Για με θερμίδες εσύ χαλάς
και α’ οξυγόνο σου χαλαλίζεις.

Μα η ώρα έφτασε τώρα κι εγώ
αυτά που μου ’δωσες να στα ξοφλήσω
κι άκοπα όσα τώρα τρυγώ
η ώρα ήρθε να πάρεις πίσω.

Όπου και να ’ναι απαρατώ
και σεργιανίσματα και οξυγόνο 
κι εγώ στην πλάτη θα σε κρατώ
και ανταλλάγματα δε θ’ αξιώνω.