Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

                                 ΟΙ ΜΥΓΕΣ

Νύχτωσε. Πάψαν να πετούν στο δωματιό μου οί μύγες.
Κρυφτήκανε στα μυστικά μέρη που εκείνες ξέρουν΄
στα μέρη που τις οδηγεί της μοίρας τους ο δρόμος.

Μα σαν το φως ανάψω, να! οι μύγες ξεγελιούνται
μέρα πως έφτασε θαρρούν και τριγυρίζουν πάλι
στου δωματίου μου τον θολό και πνιγηρόν αέρα.

Έτσι κι εμάς μας ξεγελάει κάποιας ελπίδας λάμψη
και βγαίνουμε από τα κρυφά και ήσυχά μας μέρη
και κύκλους κάνουμε πολλούς που άσκοπα μας κουράζουν.

Και η πανάρχαια φωνή που νέοι δεν την ακούμε
τώρα τ’ αυτιά μας τα τρυπά καθώς φωνάζει: "αυτό ναι- 
ξεγέλασμα ένα η ζωή καινούργιο κάθε τόσο..."