Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

OΙ ΣΧΕΣΕΙΣ

Μετά το βραδυνό το χειρουργείο
το έκτακτο
έπαψαν πια να υφίστανται οι σχέσεις
οι τυπικές ιατρού και αδελφής.

Τα φώτα είχαν μισοσβήσει
και τελευταίοι είχαν μείνει οι δυο τους.
Την πράσινη τη βαρετή τη μπλούζα
την πέταξε σε μια γωνιά
της αίθουσας που άσπριζε στο σκότος απ’ τους γύψους.

Αυτή να τη μαζέψει αμέσως έτρεξε
αμίλητη
ιαθώς  την είχαν μάθει με γιατρούς να κάνει.
Κι όταν σηκώθηκε
τα βλέμματα ανταμώσανε
κι οι μυρωδιές της Άνοιξης
οι ποθοπλάστρες
οι χρυσές
οι μυρωδιές της Άνοιξης οι ωραίες
που αυτό το βράδυ σπάζαν τις καρδιές
μεμιάς γινήκανε φιλιά και σπάνια χάδια
κι η αίθουσα
που αρρώστους δέχονταν κάθε ημέρα
τον έρωτά των δέχθηκε τον βίαιον-
τον έρωτα που τόσον ήταν μεγαλύτερος
όσον μεγάλη η ανομία ήταν
σε τέτοιο ένα μέρος να κατακλιθούν.
Έτσι, ίσως γιατί ξαφνικά
η καινούργια γνωριμία έγινε,
ίσως γιατί το περιβάλλον ήταν άπρεπο
για τέτοιες πράξεις,
ίσως γιατί κι οι δυο
μονάχοι θα ’μεναν το βράδυ εκείνο,
ίσως-ποιος ξέρει το γιατί
έπαψαν πια να υφίστανται οι σχέσεις
οι τυπικές ιατρού και αδελφής.