Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ


ΥΠΕ
(στην αλήτισσα)
Πήγαινε έξω σε παρακαλώ. Δεν ήρθε η σειρά σου.

ΑΛΗ
Η σειρά μου δε θα 'ρθει ποτέ. Η δική σας σειρά θα 'ναι πάντοτε. Ο πολιτισμός για σας. Η πρόοδος για σας. Για μας η ανέχεια και η δύσκολη ζωή. Για μας...

ΥΠΕ
(διακόπτοντάς την, στο χωροφύλακα)
Πάρτην έξω. Θα σου πω πότε να τη φέρεις.

ΑΛΗ
(προχωρώντας αμέσως προς την πόρτα)
Βγαίνω μόνη μου. Δεν είμαι ανάγωγη. Ξεχασμένη είμαι.
(βγαίνει. Την ακολουθεί ο χωροφύλακας που κλείνει την πόρτα)

ΥΠΕ
Αυτά τραβάμε. Τη στέλνεις στον ψυχίατρο, σου λέει δεν υπάρχει λόγος να την κρατήσει εκεί. Είναι υγιής. Ύστερα πάει κι αλητεύει. Ζητιανεύει και βρίζει όποιον προφτάσει.

ΓΚΡ
(με κάποιο ενδιαφέρον στη φωνή του)
Πόσω' χρονών είναι;

ΥΠΕ
Κάποτε μας είπε πως είναι σαρανταοχτώ. Κανείς δεν ξέρει, κανέναν δεν συναναστρέφεται. Μόνο φωνάζει. Δεν της αρέσει λέει η κοινωνία μας όπως είναι φτιαγμένη. Βλέπεις Γκρέγκορυ ότι υπάρχουν κι άλλοι δυσαρεστημένοι. Όμως αυτή η γυναίκα ποτέ δεν αποπειράθηκε ν' αυτοκτονήσει.

ΓΚΡ
(ίδια)
Πώς τη λένε;

ΥΠΕ
Κανείς δεν ξέρει. Ταυτότητα δεν έχει. Ίσως να μην έχει και όνομα. Στην περιοχή μας βρίσκεται κάπου ένα χρόνο. Ποτέ δε μας έχει πει όνομα.
(φωνές της αλήτισσας απέξω χωρίς να ξεχωρίζουν λέξεις)
Έχουμε δουλειά λοιπόν απόψε. Κι έχω και να συμπληρώσω και τα χαρτιά για την περίπτωση του καθενός σας.
(μπαίνει ο Α' χωροφύλακας)

Α'ΧΩΡ
Κύριε αστυνόμε να την κλείσουμε μέσα; Δεν αντέχεται άλλο.

ΥΠΕ
(αποφασιστικά)
Φέρτην εδώ!

Α΄  ΧΩΡ
(γρήγορα)
Μάλιστα!
(στην αλήτισσα που περιμένει απέξω) Έλα μέσα!

ΑΛΗ
(μπαίνει. Δυνατά)
Έχουμε λέει κράτος. Και σκοπός του λέει είναι η ευτυχία των πολιτών. Ευτυχία να σου πετύχει…χωρίς φαγητό, χωρίς δουλειά, χωρίς φάρμακα για την αρρώστια σου. Πήγανε λέει στο φεγγάρι. Προόδεψε η ανθρωπότητα... Κι εγω δεν είμαι ανθρωπότητα; Στους εκατό μόνο οι δύο καλοπερνάνε. Οι άλλοι υποφέρουνε για να καλοπερνάνε αυτοί οι δύο. Α! Σούβλισμα που τους χρειάζεται...

ΥΠΕ
(που ως εκείνη τη στιγμή δείχνει ότι περιμένει να
τελειώσει η αλήτισσα για να μιλήσει αυτός)
Τελείωσες;

ΑΛΗ
(σα να μη τον άκουσε. Στον Γκρέγκορυ)
Κάπου σε ξέρω εσένα.
(συνεχίζει όπως πριν)
Σούβλισμα! Δικαιοσύνη λένε, δικαιοσύνη. Και κάνουνε πόλεμους για τη δικαιοσύνη. Και κλέβουνε για τη δικαιοσύνη. Γιατί; Γιατί είναι δυνατοί. Κι από πάνου μας κοροϊδεύουν. "Όλα για τη δικαιοσύνη! Μα εμείς άλλο ξέρουμε πως είναι δικαιοσύνη. Η ίδια λέξη έχει πολλές έννοιες;
(πιάνει τον Γκρέγκορυ από το βραχίονα και τον πηγαίνει πέρα δώθε ενώ συνεχίζει να μιλάει)
Η γλώσσα! Η γλώσσα μάς σκοτώνει! Η γλώσσα μάς δυναστεύει. Κόψε τις γλώσσες των ανθρώπων και τότε θα δεις δικαιοσύνη.  Αληθινή δικαιοσύνη!..
(αλλάζει απότομα ύφος. Στον Γκρέγκορυ, συλλογισμένη)
Κάπου σε ξέρω εσένα...
(σκέφτεται)
Ήσουνα στη Γκρενόμπλ παλιά;

ΓΚΡ
Ναι.

ΑΛΗ
Καλά το κατάλαβα ότι κάπου σε ξέρω.
(δείχνει τον υπστυνόμο και συνεχίζει επιθετικά)
Κι αυτός ο χαφιές αν δεν είχε γλώσσα δε θα μπορούσε να λέει τις βλακείες που λέει.

ΥΠΕ
(θυμωμένος)
Αρκετά! Αυτό είναι περιύβρισις Αρχής! Εάν είσαι
τρελή να πας στο τρελλοκομείο. Αν δεν είσαι τότε θα πληρώσεις για τις πράξεις και για τα λόγια σου.
Πές μου εδώ, πετροβόλησες τις λάμπες στο δρόμο ή όχι;

ΑΛΗ
Εσύ δε σβήνεις τα φώτα στο σπίτι σου πριν κοιμηθείς;

ΥΠΕ
Έβρισες το όργανο της χωροφυλακής που ήρθε να σου κάνει συστάσεις ναι ή όχι;

ΑΛΗ
Τον είπα πουλημένο τομάρι. Αυτό δεν είναι βρισιά. Η αλήθεια είναι. Και η αλήθεια δεν είναι βρισιά.
(ο Α' χωροφύλακας κάνει μια κίνηση συγκρατημένης αγανάκτησης)

ΥΠΕ
Ωραία! Θα μηνυθείς γι αυτό! Δεν μπορεί ο καθένας και η καθεμία...
(ανοίγει η πόρτα και εμφανίζεται ο Β' χωροφύλακας που χωρίς να ζητήσει άδεια, σιγά)

Β' ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ (Β' ΧΩΡ)
Κύριε υπαστυνόμε έχουμε έφοδο...

ΥΠΕ
(θορυβημένος, στον Α χωροφύλακα)
Πρόσεχέ τους!
(βγαίνει ακολουθώντας τον Β' χωροφύλακα)

ΑΛΗ
(πλησιάζει τον Γκρέγκορυ και τον κοιτάζει εξεταστικά)
Και ήσουνα φοιτητής της Ιατρικής-ναι;

ΓΚΡ
Ναι.

ΑΛΗ
Από τότε είχα καταλάβει πως είσαι κουτός.Δεν ήσουνα από κείνους που πολεμάνε στη ζωή. Δεν ήσουνα δυνατός. Μ' έβλεπες όλη την ώρα στη φιέστα της πρωτοχρονιάς, με ήθελες, αλλά δεν έκανες καμία προσπάθεια να με πλησιάσεις. Μα ο Έρικ ήταν έξυπνος. Μ' ένα κομπλιμέντο και με το γέλιο του με κέρδισε για όλους τους χορούς εκείνο το βράδυ. Κι εκείνο το βράδυ ήτανε η αρχή για το γάμο μας αργότερα. Εσύ περίμενες μέσα στη ζεστή φωλιά της φαντασίας σου. Περίμενες να γίνουν όλα μόνα τους όπως τα ήθελες: εγώ να μαγευτώ από σένα, ν' αρνηθώ όλους τους άλλους και να 'ρθω να πέσω στα πόδια σου ικετεύοντας τον έρωτά σου, Τότε συ θα έδειχνες πως αποδέχεσαι την προσφορά μου. Και σε κάθε ασυμφωνία της φαντασίας σου με την πραγματικότητα θα κλεινόσουν πάλι στον εαυτό σου και θα περίμενες να μεταποιηθεί πάλι η πραγματικότητα στα μέτρα της φαντασίας σου.
(σιγά, αναπολώντας)
Kι εγώ μάταια περίμενα μια σου λέξη... ένα σου βλέμμα...
(γυρίζει στο χωροφύλακα που παρακολουθεί)
Τι κοιτάς σα χάχας εσύ; (στον Γκρέγκορυ)
Μα φαίνεται πως ακόμα δεν έχεις παραδοθεί. Δεν έχεις μαδηθεί τελείως. Τι σε κρατάει;

ΓΚΡ
Έχω ένα γιο.

ΑΛΗ
Πόσω' χρονώ';

ΓΚΡ
Είκοσι.

ΑΛΗ
Πες ξόφλησες κιόλας και συ. Ο γιος σου δε σ' έχει πια ανάγκη.

ΓΚΡ
(σιγά)
Είσαι η Ηρώ...

ΑΛΗ
(σιγά)
Σιγά να μην ακούσουνε αυτά τα βρωμόσκυλα τ' όνομά μου-δεν το 'χω για κείνους. Ναι. Αυτή είμαι.

ΓΚΡ
Πώς βρέθηκες εδώ;

ΑΛΗ
Ωραία ερώτηση! Τραβώντας το δρόμο μου. Άκου
πώς βρέθηκα εδώ...

ΓΚΡ
Τι έκανες με τον Έρικ;

ΑΛΗ
Τίποτα. Αυτός έκανε με μένα. Περνώντας με το
μπουλούκι του από τα μέρη σας κλέφτηκε με μια
παντρεμένη.
(στο χωροφύλακα)
Αυτόν δεν τονε πιάσατε όμως. Αυτός δεν έσπασε καμιά λάμπα.

ΓΚΡ
Εσύ...

ΑΛΗ
Τι "εσύ";
(Ο Γκρέγκορυ δεν απαντάει)
Λέγε ντε!

ΓΚΡ
Ο άντρας σου κλέφτηκε με μια παντρεμένη από τα
μέρη μας; 

ΑΛΗ
Παράξενο σου φαίνεται; Πρώτη φορά ακούς για τετια;
(στρέφει στον χωροφύλακα)
Ελευθερία! Άλλη μεγάλη σας λέξη! Μπορεί να 'ναι κανείς ό,τι θέλει εκτός να κοιμάται στο παγκάκι. Μπορεί να λέει ό,τι θέλει κανείς, αρκεί να μη σας λέει την αλήθεια.
(στον Γκρέγκορυ και στη συνέχεια κοιτάζοντας πότε το χωροφύλακα πότε τον Γκρέγκορυ)
Κοίτα τώρα!
(στον χωροφύλακα που σε ό,τι ακούει δείχνει ότι δίνει τόπο στην οργή)
Παιδί μου είσαι ευχαριστημένος από τη δουλειά σου; (ο χωροφύλακς δεν απαντάει)
Απαντώ εγώ γι αυτόν. "Ναι, είμαι". Και αιστάνεσαι υπερήφανος που εφαρμόζεις το νόμο και κυνηγάς τους κακούς; "Ναι, αιστάνομαι". Τώρα ρώτησέ τον τι είναι κακό και τι είναι νόμος και θα σε κοιτάει σαν μπούφος. Α! Είναι θύμα κι αυτός αλλά δεν το ξέρει.
(σηκώνει ψηλά τα χέρια σε ένδειξη απορίας. Βηματίζοντας μέσα στο γραφείο)
Πώς μπορούν και αποβλακώνουν εκατομμύρια, δισεκατομμύρια ανθρώπους; Ποια τέχνη κατέχουν και κρατάνε στο σκοτάδι τόσα πλήθη; Που αν ξεσηκώνονταν αυτοί, εκείνοι δε θα 'ξεραν πού να κρυφτούν. Ποια μηχανή έχουν ανακαλύψει και κρατάει άπρακτους εκείνους που βασανίζονται; Αλλά κι εκείνοι τι τα 'χουνε τα μάτια αφού δε βλέπουν; Τ' αυτιά αφού δεν ακούνε; To μυαλό αφού δε σκέφτονται; Γιατί αν αυτοί άκουγαν, έβλεπαν, σκέφτονταν, τότε κι εγώ θα είχα σπίτι και τούτοι 'δώ οι χαραμοφάηδες και θα δούλευαν και θα 'ταν ευτυχισμένοι. Και κανείς άνθρωπος δε θα 'τανε δούλος στον άλλο. Ενώ τώρα... Πού είναι η σκέψη και η ορθή κρίση; Παντού υποταγή και δουλικότητα.
(στον χωροφύλακα)
Τι έχεις να πεις γυμνοσάλιαγκα;
(η πόρτα ανοίγει και ο υπενωμοτάρχης την κρατάει ανοιχτή για να περάσει ο επόπτης πρώτος. Ύστερα μπαίνει κι αυτός και κλείνει την πόρτα. Ο επόπτης είναι ένας σαραντάρης με ακριβό κοστούμι και με ένα ευγενικό χαμόγελο)

ΥΠΕ
(στον επόπτη)
Περάστε! Καθίστε κύριε επόπτα! Μπορείς να πηγαίνεις χωροφύλαξ!
(ο χωροφύλακας χαιρετάει και βγαίνει)

ΕΠΟΠΤΗΣ
Κύριε υπενωμοτάρχα βλέπω πως έχεις παρέα. Ποια
είναι η κυρία και ο κύριος;

ΑΛΗ
(στον Γκρέγκορυ)
Δηλαδή αυτό είναι πιο μεγάλο κεφάλι από τον αστυνόμο. Είδες ρεβεράντζες που του κάνει; Μεγαλεία έχουμε απόψε!..

ΥΠΕ
(στην αλήτισσα)
Σιωπή!
(στον επόπτη)
Κύριε επόπτα αυτή εδώ συνελήφθη για αλητεία. Εξύβρισε τα αστυνομικά όργανα που τη συνέλαβαν. Συχνά την έχουμε εδώ. Κάθε φορά τα ίδια. Έχω όλα τα στοιχεία για να συντάξω την αναφορά μου.

ΕΠΟ
Και ο κύριος;

ΥΠΕ
Προσήχθη προς εξακρίβωσιν στοιχείων. Πιθανή απόπειρα αυτοκτονίας.

ΑΛΗ
(γελάει)
Χα! Αυτός αυτοκτονία; Αυτός φοβάται που ζει και θ' αυτοκτονήσει; Χα!

ΕΠΟ
(στην αλήτισσα)
Κυρία μου γιατί έβρισες τους αστυνομικούς;

ΑΛΗ
Αν μ' ενοχλήσουνε πάλι, πάλι θα τους βρίσω.

ΕΠΟ
Δεν θα σε ξαναενοχλήσουν κυρία μου. Μπορείς  να πηγαίνεις στο καλό και σου ζητάμε συγνώμη για την ενόχληση.

ΑΛΗ
(στον Γκρεγκορυ)
Η γλώσσα! Η γλώσσα!
(δείχνει τον επόπτη)
Αυτός είναι ο χειρότερος! Η γλώσσα! Να η κατάρα του ανθρώπινου γένους! Όποιος ξεριζώσει τη γλώσσα από τους ανθρώπους τους έσωσε!
(σηκώνει τα χέρια σε απόγνωση πηγαίνοντας προς την πόρτα.)

ΓΚΡ
(στην αλήτισσα)
Έχω ένα δωμάτιο. Έλα να μείνεις απόψε.

ΑΛΗ
Μ' αρέσει εκεί που είμαι!

ΓΚΡ
Αν κάποτε χρειαστείς δικηγόρο ξέρω κάποιον...

ΑΛΗ
Δε χρειάζομαι δικηγόρο! τους τα ψέλνω και μόνη μου. Δε θέλω ούτε σπίτι ούτε δικηγόρο. Τότε δε θα 'μουνα παρά ένα ανθρωπάκι όπως αυτοί.
(βγαίνει)

ΕΠΟ
(στον Γκρέγκορυ)
Είναι αλήθεια ότι αποπειράθηκες ν' αυτοκτονήσεις κύριε...

ΓΚΡ
...Γκρέγκορυ.

ΕΠΟ
...κύριε Γκρέγκορυ;

ΓΚΡ
Όχι. Εξήγησα στον κύριο υπενωμοτάρχη. Είχα βγει για μια βόλτα.

ΕΠΟ
Μπορείς να πηγαίνεις κύριε Γκρέγκορυ.

ΓΚΡ
Ευχαριστώ. Χαίρετε.
(βγαίνει)

ΥΠΕ
Κύριε επόπτα, αύριο θα 'ναι πάλι εδώ αυτή η αλήτισσα και ίσως και ο Γκρέγκορυ να κάνει βόλτες στη γέφυρα στις τρεις η ώρα το πρωί…

ΕΠΟ
Και σεις θα τους πιάσετε και θα τους φέρετε εδώ. Αυτή είναι η δουλειά σας υπαστυνόμε. Και αν τύχει να κάνει έφοδο κανένας επόπτης στο Τμήμα σας, θα τους αφήσει ελεύθερους. Φίλε μου έχουμε να κάνουμε με πλήθος ανθρώπων κι είμαστε λίγοι. Μερικοί από μας πρέπει να δείχνονται καλοί. Έτσι διατηρούνται οι ελπίδες των ανθρώπων πως μια αλλαγή μπορεί να γίνει προς το καλύτερο. Ώστε κι αν ακόμα πετύχουν την αλλαγή, πάλι εμείς θα τους διαφεντεύουμε. Και εκείνοι θα είναι ευχαριστημένοι που άλλαξαν τα πράγματα και εμείς που δεν άλλαξαν.
Οι άνθρωποι είναι ηλίθιοι φίλε μου. Όποιος το καταλάβει αυτό μπορεί να τους κουμαντάρει. Στην υπηρεσία μας όποιος το καταλάβει παίρνει και προαγωγή επιπλέον. Κι έτσι προχωρεί η ζωή υπαστυνόμε. Άλλοι ηλίθιοι φεύγουν, άλλοι ηλίθιοι έρχονται. Κι εμείς εδώ. Στις επάλξεις. Να τους μαστιγώνουμε, να τους φυλακίζουμε, να τους κολακεύουμε.
Υπαστυνόμε πρέπει να πηγαίνω. Έχω άλλους δυο σταθμούς να δω απόψε. Μήπως υπάρχει λίγος καφές για το δρόμο;

ΥΠΕ
Βεβαίως κύριε επόπτα!
(βάζει καφέ σ' ένα κύπελλο και το προσφέρει στον επόπτη)
Ορίστε!

ΕΠΟ
Ευχαριστώ. Δεν είναι ανάγκη να με συνοδεύσεις. Καληνύχτα.
(κοιτάζει το ρολόϊ του) Ή μάλλον καλημέρα.

ΥΠΕ
Καλημέρα σας κύριε επόπτα!
(ο επόπτης βγαίνει. Ο υπενωμοτάρχης κάνει μερικές
βόλτες στο δωμάτιο σκεφτικός. Μετά)
Τι εύκολα που είναι όλα! Γιατί εγώ τα βλέπω
δύσκολα;

ΑΥΛΑΙΑ