Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

       ΣΤΗΣ  ΕΡΗΜΟΥ

Κάπως έτσι θα  ’χει γίνει
κι ήρθα στη ζωή-
στης ερήμου το καμίνι
όπως πα’  η βροχή.

Έτσι εκείνη άσκοπα όπως
πίνεται απ’  τη γη
κι ο δικός μου τέτοια ο κόπος
έχει ανταμοιβή.

Κι όπως ’κείνη δεν ποτίζει
δέντρο ή ανθό
και για μένα η μοίρα ορίζει
έτσι να χαθώ.

Και θλιμμένη λογαριάζω
και χλωμή «γιατί-
α! γιατί μ’ αυτόν να μοιάζω;"
θα ρωτάει κι αυτή.