Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

Η ΟΡΝΙΘΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

To βλέπω το μαχαίρι που κρατάς. 
Άνθρωπε σκότωσέ με να με φας.
Το θάνατο αυτόν μου τον χρωστάς.

Κάθε κι εγώ που βγαίνω απ’ το κατώι
χορταίνω απ’ το σκουλήκι που σε τρώει
κι απ’ τη δροσάτη που λιπαίνεις χλόη.

Ζωή κι οι τρεις που ζούμε αληθινά
το θάνατο ο ένας τ’ άλλου να πεινά…
Ζωή κι οι τρεις που ζούμε αληθινά...