Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2016

Φώτη
α.   Η Γιωργία είναι χάλια. Στο καροτσάκι μονίμως από προβλήματα της ΣΣ, νεφρά που οδηγούν σε αιμοκάθαρση, αναιμία που μόνο με μετάγγιση διορθώνεται προσωρινά. Ο γιατρός της λέει πως αν κάνει εγχείρηση για τη μέση, περισσότερες πιθανότητες έχει να πεθάνει στην εγχείρηση. Με ρώτησε τι να κάνει. Της είπα πως εγώ θα έκανα την εγχείρηση.
Αν πας προς τα εκεί δες την. Σε αγαπάει και θα θαρρέψει.

β. 
Η Α τις δυο τελευταίες μέρες αισθάνεται αδύναμη. Ζήτησε από την μητέρα της στη πατρίδα να την ξεματιάσει. Αυτή κάλεσε εξορκιστή για να λύσει τα μάγια και αυτός είπε ότι θα λυθούν μόνον αν η μητέρα ανάψει εξακόσα κεριά.
Δεν κοροϊδεύω, όλα είναι πιθανά και δυνατά σ’ αυτόν τον κόσμο.

γ. 
Πήγα στον πνευμονολόγο. Είχε πολλούς, έφυγα και ξαναπήγα σε μισή ώρα. Γεμάτος πάλι. Έφυγα οριστικά. Έκατσα στο γωνιακό, πήρα έναν καφέ και απόλαυσα την ημέρα με τον καλό της τον καιρό.
Το δεξί μου πόδι πονάει πάλι και φοβάμαι ότι όπως πέρσι θα μείνω και φέτος στο κρεβάτι για δυο μήνες. Εκτός αν έρθουν χειρότερα. 
Φιλιά στη Ζέτα
Χαιρετίσματα στα παιδιά.