Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Ο ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΣ
XVI19-XVII19

Η δύναμη μου είσαι συ Κύριε κι η βοήθεια μου
Kαι στις ημέρες τις κακές η προστασία μου είσαι.
Σε σε απ’ της γης τα πέρατα θα έρθουνε τα έθνη
Kαι θα σου πουν πως "ψεύτικους θεούς είχανε φτιάξει
οι προγονοί μας και σ’ αυτούς μέσα καλό δεν ήταν".
Μπορεί να φτιάξει ο άνθρωπος θεούς για τον  εαυτό του
Που να μην είναι αυτοί θεοί; "Γι αυτόν εγώ το λόγο
Σαν έρθει εκείνος ο καιρός το χέρι μου θ’ απλώσω
Για να γνωρίσουνε αυτοί τη δύναμη που έχω
Και για να μάθουνε καλά πως "Κύριος" τ’ όνομά μου.

17. Η απατηλή καρδιά

Καταραμένος ο άνθρωπος που σ’ άνθρωπο ελπίζει
Και σ’ άνθρωπο στηρίζεται και μακριά η καρδιά του
Βρίσκεται από τον Κύριο. Σαν άγριος θάμνος θα ’ναι
Που βρίσκεται στην έρημο. Και τα καλά όταν έρθουν
Δε θα τα δει. Και σ’ άγονο κι έρημο ένα μέρος
μιας γης θα μένει αρμυρής που δε θα κατοικείται.
 Κι ευλογημένος ο άνθρωπος που πίστεψε στον Κύριο
 Κι έχει τον Κύριο ελπίδα του. Θα είναι σαν το δέντρο
Που έχει δίπλα του νερά και που μες στη ζωντάνια
Εβύθισε τις ρίζες του. Κι όταν το κάμα θα ’ρθει
Εκείνο δε θα φοβηθεί και πράσινο όλο θα ’ναι
Κι ούτε αβροχιά θα φοβηθεί και όλο θα καρπίζει.
Βαθύτερο είναι η καρδιά στον άνθρωπο απ’ όλα-
Και ποιός θα τήνε γνώριζε; Εγώ ο Κύριος είμαι,
Που δοκιμάζω τις καρδιές και τα μυαλά ’ξετάζω
Και δίνω στον καθένανε αυτό που του αξίζει
Ανάλογα ποιους διάλεξε να περπατήσει δρόμους
Και με τ’ αποτελέσματα που ’χουν αυτά που κάνει.

Η πέρδικα μαζεύει αυγά που αυτή δεν τα ’χει κάνει
Και κελαηδάει δυνατά. Έτσι και κείνος είναι
Που άδικα επλούτισε-στη μέση της ζωής του
 Θα χάσει όλα τα πλούτη του και θα φανεί στο τέλος
Πως ήτανε ανόητος.
Κύριε, ελπίδα του Ισραήλ και η καταφυγή του
Θρόνε ψηλέ τρισδόξαστε, όλοι εκείνοι Κύριε
Που θα σ’ εγκαταλείψουνε θα ’χουν ντροπή μεγάλη.
Όσοι από σε θα φύγουνε στη γη γραμμένοι θα ’ναι,
Γιατί τον Κύριο αφήσανε πηγή ζωής που είναι.

Σώσε με Κύριε να σωθώ. Γιάνε με για να γιάνω
Γιατ’ είσαι καύχημά μου εσύ.

Να που αυτοί λένε σε με "ο λόγος του Κυρίου
Που είναι; Εμπρός! Ας έρθει εδώ!" Όμως εγώ από πίσω
Να ’ρχομαι από σένανε δεν έπαψα κι ούτε έχω
Ζητήσει εγώ τ’ ανθρώπινα. Εσύ καλά το ξέρεις-
Τα λόγια που απ’ τα χείλη μου βγαίνουν, δικά σου είναι.
Μη ξένός γίνεις συ για με και τις κακές ημέρες
Το έλεός σου δείξε μου. Ας κατατροπωθούνε
Εκείνοι που με κυνηγούν κι όχι εγώ. Εκείνοι
Να ’ναι που θα τρομάξουνε κ ι εγώ να μην τρομάξω.
Κακές ήμερες στείλε τους και κατασύντριψέ τους.

Μήνυμα για το Σάββατο.

Αυτά λέει ο Κύριος: "Περπάτησε και στάσου
(συνέχεια)