Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016

ΣΑ ΛΑΒΑ
(CAL L.A. ΕΡΙΛΉ)

Σα λάβα υγρή κι έτσι ζεστή
δεκαπεντάχρονη μικρούλα
βρίσκεσαι μπρος μου αιδώ μεστή
χωρίς ψυχή-χωρίς φωνούλα.

Κι ως με θωρείς γονατιστή
τόσο γλυκιά κι έτσι αγνούλα
λες άλλης είναι οι μαστοί
που σει’ του πόθου η τρεμούλα.

Και ’γω κεντρίζοντας βαθιά
τ’ άλογο που ’χω εντός μου
μ’ όσα η σβησμένη σου φωνή:
"πάρε μου", λέει και :"δος μου",

λύνω την άσπρη σου ποδιά
σε ντύνω με το φως μου
και λεηλατώ και τη σοδειά
και το δεντρί του κόσμου.