Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Ο ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΣ

V2-V18

ΙΕΡΕΜΙΑΣ
"Ζει Κύριος" λένε. Τι μ' αυτό αν ψεύτικο όρκο παίρνουν;
Κύριε, πάντα τα μάτια σου βλέπουνε την αλήθεια.
Εσύ τους εμαστίγωσες και κείνοι δεν πονέσαν.
Παιδέματα τους έδωσες κι αυτοί δεν διδαχτήκαν.
Από την πέτρα πιο σκληρή έγινε η καρδιά τους
Και πίσω δε γυρίσανε. Ίσως φτωχοί είναι, είπα,
Κι έτσι μη όντας δυνατοί, τον δρόμο του Κυρίου
Και την αλήθεια του θεού αυτοί δεν τη γνωρίσαν.
Ας πάω προς τους πλούσιους-σε κείνους ας μιλήσω
Γιατί αυτοί γνωρίσανε το δρόμο του Κυρίου
Και την αλήθεια του θεού. Μα να, με μία γνώμη
Σπάσαν κι εκείνοι τον δεσμό και τους αρμούς σύντριψαν
Γιατί όρμησε απάνω τους λιοντάρι από το δάσος,
Και λύκος ως το σπίτι τους τούς έχει αφανίσει
Και πάνω από τις πόλεις τους παραφυλάει παρδάλι.
Κι όλοι όσοι έρχονται από κει θα κατασπαραχτούνε.
Γιατί με την ασέβεια τους το ’χουνε παρακάνει
Κι οι αποστασίες πλήθυναν.

Ο ΚΥΡΙΟΣ
                                                 Γι αυτά που έχουν γίνει
Πώς να σε συγχωρήσω εγώ; Μ’ αφήσαν τα παιδιά μου
Και όρκο παίρνουνε σ’ αυτούς όπου θεοί δεν είναι.
Εγώ ψωμί τους χόρτασα και μοίχευαν εκείνοι.
Και πήγαιναν και μένανε μες στων πόρνων τα σπίτια.
Ακόλαστα άλογα έγιναν και πήγαιναν καθένας
Και στη γυναίκα τ’ αλλουνού χλιμίντριζε από πίσω.
 Λοιπόν ετούτα να τα δω δεν πρέπει; είπε ο Κύριος,
Κι εκδίκηση από λαό τέτοιονε να μην πάρω;
Πάτε στους προμαχώνες τους και ρίξετέ τους κάτω
Μα όχι ως το τέλος τους. Αφήστε τα θεμέλια
Γιατί στον Κύριο ανήκουνε. Γιατί, λέει ο Κύριος,
Του Ισραήλ απίστησε βαριά σε μένα ο οίκος
Κι ο οίκος Ιούδα ψέματα στον Κύριό του είπε.
Κι είπαν: Δεν είναι-όχι- έτσι αυτά. Κακά δε θα μας βρούνε.
Δεν πρόκειται να δούμε εμεις μαχαίρι ούτε πείνα.
Κενοί ήταν οι προφήτες μας και του Κυρίου ο λόγος
Μέσα τους δεν βρισκότανε. Γι αυτό ο Κύριος λέει 
Αυτά ο παντοκράτορας: Αυτά επειδή τα λόγια
Έχετε πει, γι αυτό εγώ τους λόγους μου έχω δώσει
Να ’ναι φωτιά στο στόμα σου κι ο λαός ετούτος ξύλα
Και να τον φάει η φωτιά. Και να! εγώ θα φέρω
Ένα έθνος από μακριά, επάνω να χιμήξει
Στον οίκο, λέει ο Κύριος, του Ισραήλ. Ένα έθνος
Που θα σας είναι άγνωστη η γλώσσα που μιλάει.
Και θα ’ναι όλοι δυνατοί. Και θα σας καταφάνε
Το θέρισμα και το ψωμί, τους γιους σας και τις κόρες,
Θα σας καταβροχθίσουνε πρόβατα και μοσχάρια
Θα φαν τους αμπελώνες σας, τα σύκα, τις ελιές σας,
Κι από μαχαίρι τις γερές πόλεις σας θα περάσουν
Που πάνω τους πιστεύατε. Μα και τις μέρες κείνες
Δε θα ’ρθει η συντέλεια σας, ο Κύριος θεός σου λέει.
(συνέχεια)