Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Ο ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΣ
(συνέχεια)

IV3-IV18
Αυτά λέει ο Κύριος
Σ’ αυτούς που στην Ιερουσαλήμ και στην Ιούδα ζούνε:
"Οργώστε τα χωράφια σας. Μη σπέρνετε στ’ αγκάθια.
Κάνετε την περιτομή που ’χει ο Θεός ορίσει
Και κάνετε περιτομή και στη σκληρή καρδιάς σας
Κι όσοι στην Ιερουσαλήμ ζούνε, κι οι Ιουδαίοι
Γιατί ο θυμός μου σαν φωτιά θα ’ρθεί και θα σας κάψει 
Κι άσβηστη θα ’ναι η φωτιά γιατί κακία μεγάλη
Μες στο μυαλό σας είχατε.
                                              Και μίλα στον Ιούδα
Ν’ ακούσει κι η Ιερουσαλήμ, κι η σάλπιγγα ας ηχήσει
Μέσα στη χώρα να του πεις. Βάλε φωνή μεγάλη.
Να μαζευτούνε και να μπουν, πες τους, στις πόλεις μέσα
Που ’χουνε τείχη γύρω τους. Ο, τι μπορούν μαζί τους
Να πάρουνε, και στη Σιών να πάνε να κρυφτούνε.
Γρήγορα. Μην καθόσαστε. Γιατί κακό θα στείλω
Απάνω εγώ από το Βορρά κι αφανισμό μεγάλο.
Ο λιόντας βγήκε απ’ τη μονιά και χαλασμό αρχίζει.
Εβγήκε από τον τόπο του τη γη για να ’ρημώσει
Κι οι πόλεις θα καταστραφούν και δε θα κατοικούνται.
Για όλα αυτά που θα σας βρουν μέσα σε σάκους μπείτε.
Και σκούξτε. Και χτυπιόσαστε. Γιατί ο θυμός δεν έχει
Περάσει του Κυρίου για σας. Και την ημέρα εκείνη
Οι βασιλιάδες κι οι άρχοντες το θάρρος τους θα χάσουν,
Θα εκπλαγούνε ιερείς, προφήτες θα θαυμάσουν.

ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Κι είπα «Ω! Κύριε! Δέσποτα!  Έχεις  εξαπατήσει
Και   την Ιερουσαλήμ, αλλά, και   το  λαό  τον   ίδιο
Λέγοντας  πως  θα έφερνες  ειρήνη. Όμως  τώρα
Να!  Το  μαχαίρι   έφτασε  ν’ αγγίζει   την  ψυχή   του.
Θα πω στην, Ιερουσαλήμ και στο λαό ετούτα:
«Είναι  παραπλανητικός  ο  αγέρας   της  ερήμου.
Ο   δρόμος  που  ακολουθεί  η  κόρη   του λαού  μου
Δεν είναι  ούτε καθαρός ούτε και  άγιος  είναι».
Κι   ένας  αέρας  εκδίκησης  πάνω  μου  θα φυσήξει
και   τότε   εγώ  την κρίση   μου  σ’ αυτούς  θ’ ανακοινώσω.

Ο ΚΥΡΙΟΣ
Όπως  το  σύννεφο  έρχεται. Σαϊτες τ’ άρματά του
Και τ’ άλογα του πιο λαφριά κι απ’ τους αητούς θα είναι.

Ο ΛΑΟΣ
Αλί  στους  δύστυχους  εμάς!

ΙΕΡΕΜΙΑΣ
                                                  Αν  σωτηρία γυρεύεις,
Απ’ το κακό, Ιερουσαλήμ, ξέπλυνε  την καρδία σου.
Ως πότε  θα κρατάς εκεί  τις  μάταιές σου  σκέψεις;

Ο ΚΥΡΙΟΣ
Γιατί φωνή κάποιου θα ’ρθεί που από τον Δαν φωνάζει.
Και θλίψη το βουνό Εφραίμ μεγάλη θα κηρύξει.
Θυμήστε το στα έθνη-να! έχουνε κιόλας φτάσει…
Και πέστε στην Ιερουσαλήμ πως από γη μακριά της
Στρατιώτες πολιορκητές φτάνουνε, κι η φωνή τους
Ξεσπάει συνέχεια σ’ απειλές στις πόλεις του Ιούδα.
Και την κυκλώνουν σαν αυτούς που τους αγρούς φυλάνε.
Γιατί, λέει ο Κύριος, μ' έχεις παραμελήσει.
(συνέχεια)