Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Ο ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΣ

III14-ΙV2
Ότι άσεβεια έδειξες στον Κύριο και θεό σου
Κι ότι με ξένους εύφρανες τους δρόμους της ζωής σου
Σε κάθε δέντρου τη σκιά. Και ότι», λέει ο Κύριος,
"Σε μένα δεν υπάκουσες. Γυρίστε πάλι πίσω
Παιδιά μακριά μου που  είσαστε, γιατί», λέει ο Κύριος,
«θα σας εξουσιάσω εγώ. Κι από την κάθε πόλη
θα πάρω ένανε, και δυο από κάθε οικογένεια
Και θα σας μπάσω στη Σιών. Κι όπως εγώ τους θέλω
Ποιμένες που ’χουν σύνεση και γνώση θα σας δώσω
Αυτοί να σας ποιμένουνε.

Και όταν θα πληθύνετε, και όταν θ' αυξηθείτε",
Ο κύριος λέει, "πάνω στη γη, εκείνες τις ημέρες
Πια δε θα λένε η Κιβωτός Διαθήκης του Κυρίου
Του Ισραήλ.» Δε θα ’ναι πια σε κανενός τη σκέψη.
Δε θα της λένε τ’ όνομα. Σ’ αυτήν δε θα πηγαίνουν,
Και πάει, δε θα τη χτίσουνε. Και «Θρόνο του Κυρίου»
Θα πουν την Ιερουσαλήμ εκείνες τις ημέρες.
Κι όλα τα έθνη μες σ’ αυτήν τότε θα συναχτούνε
Και δε θα ξαναπάνε πια εκεί που η πονηρή τους
Θα τους μαυλίζει η καρδιά.
                                              Και τον καιρό εκείνο
Θα πάει στον οίκο Ισραήλ ο οίκος του Ιούδα,
Κι απ' το Βορρά θα ρθούν μαζί κι από τις χώρες όλες
Στη γη που στους πατέρες τους κληρονομιά έχω δώσει».
Κι είπα εγώ: «αφού το λες, έτσι ας γίνει Κύριε».
«Και θα σου δώσω γη εκλεκτή, θεία κληρονομία
Του Παντοκράτορα θεού, να ζεις με τα παιδιά σου".
Τότε «Πατέρα» είπα εγώ «και πάλι κάλεσε με
Και μη ποτέ μ’ αφήσεις πια». «Αλλά, καθώς γυναίκα
Είναι άπιστη στον άντρα της, έτσι ακριβώς σε μένα
Απίστησε του Ισραήλ ο οίκος», λέει ο Κύριος.

Φωνή απ’ των τέκνων του Ισραήλ ακούστηκε τα χείλη.
Και κλάμα ήταν και δέηση. Γιατί άδικη μια στράτα
Επήρανε, και ξέχασαν τον άγιο το θεό τους.
«Παιδιά μου ελάτε πάλι εδώ. Γυρίσετε σε μένα
Και τα συντρίμμια σας εγώ θα τα ξαναταιριάξω».
«Ναι! Δούλοι σου θα είμαστε γιατί είσαι ο Κύριός μας.
Γιατί ο θεός μας είσαι συ. Πράγματι ψέματα ήταν
Οι λόφοι, και η δύναμη που τάχα είχαν τα όρη.
Η σωτηρία του Ισραήλ ο Κύριος και θεός μας.
Ντροπή έχει των πατέρων μας τους μόχθους καταφάει
Απ’ όταν ήμασταν παιδιά: πρόβατα και μοσχάρια
Και γιους και θυγατέρες τους. Με τη ντροπή παρέα
Για ύπνο εξαπλώσαμε. Κι είχαμε για στρωσίδι
Την ατιμία την ίδια μας. Γιατί έχουμε αμαρτήσει
Και μεις και οι πατέρες μας απέναντι του θεού μας
Αφότου νεαροί ήμασταν κι ως την ημέρα ετούτη-
Του θεού και του Κυρίου μας αγνοήσαμε τα λόγια».


4. Προφητείες για την εισβολή
«Ας επιστρέψει ο Ισραήλ σε μένα» λέει ο Κύριος.
Κι αν γυμνωθεί απ’ τα αίσχη του, κι αν φοβηθεί μπροστά μου,
Κι αν με σωστή και δίκαια κρίση θα πάρει όρκο
Κι αληθινά «ζει ο Κύριος» θα πει, τότε τα έθνη
Θα ευλογηθούνε απ’ αυτόν, και το θεό μαζί του
Θα υμνήσουν στην Ιερουσαλήμ».
(συνέχεια)