Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Ο ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΣ
(συνέχεια)

 VI4-VI15
ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ
Ενάντια τους για πόλεμο-εμπρός-ετοιμαστήτε.
Σ’κωθείτε κι ας ανέβουμε πάνω της μεσημέρι.

Ο ΛΑΟΣ
Αλίμονό μας. Έγειρε το πρόσωπο της μέρας.
Οι σκιές της πάνε- χάνονται.

ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ
                                                 Εμπρός λοιπόν, σ’κωθείτε
Κι ας την ξεθεμελιώσουμε ορμώντας της τη νύχτα.
Γιατί έτσι λέει ο Κύριος.

Ο ΚΥΡΙΟΣ
                                          'Ρημώστε  τη  από  δέντρα.
Ορμήστε στην Ιερουσαλήμ μ'   όλη  τη  δύναμή  σας.
Ψεύτικη  πόλη.   Πάνω  της  όλη  η   τυράγνια πέφτει.
Όπως ο λάκκος  το  νερό κρυώνει, έτσι και κείνη
Την κρυώνει  η  αμαρτία της. Η  δυστυχία κι  η  ασέβεια  Παντοτινοί της σύντροφοι.

Με  βούρδουλα Ιερουσαλήμ και  πόνους  συμμορφώσου
Γιατί   θα πάρω  μακριά από   σένα την  ψυχή   μου.
Πρόσεχε  μη  ακατοίκητη  κι   έρημη   γη   σ’   αφήσω.
Γιατί   έτσι  λέει   ο Κύριος: καθώς  όσοι   τρυγάνε
Γυρίζουνε  τα χέρια τους πάνω από  το καλάθι
Το   ίδιο κάνοντας και  σεις, ως κι απ’  τ’   αποτρυγίδια
Το Ισραήλ  γυμνώστε   το.

ΙΕΡΕΜΙΑΣ   
                                              Σε  ποιόνε  να μιλήσω;
Σε  ποιόν  να παραπονεθώ κι   εκείνος  να μ’   ακούσει;
 Γιατί αυτιά έχουν άπιστα και   δεν  μπορούν ν'  ακούνε.
Μια κατηγόρια είναι  γι  αυτούς ο λόγος  του Κυρίου-
Δε  θέλουνε  να τον ακούν.

Ο ΚΥΡΙΟΣ
Κι έχω γεμίσει από θυμό, γιατί τόνε κρατάω
Και δεν τους εκατάστρεψα ν’ αφανιστούν τελείως.
Σε νέους και σ’ ανήλικα όμως θα τον ξεχύσω
Και θα πιαστεί απ' αυτόν μαζί κι ο άντρας κι η γυναίκα,
Μεσόκοποι και γέροντες. Και σπίτια και χωράφια,
Και οι γυναίκες τους μαζί, σε άλλους θα δοθούνε.
Γιατί το χέρι μου εγώ-να!-πάνω απ' τους ανθρώπους
Που κατοικούν σ’ αυτή τη γη θ’ απλώσω, είπε ο Κύριος.
Γιατί από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο
Όλοι ανομίες κάνανε. Μια απάτη ήταν όλοι.
Ψευτοπροφήτες κι ιερείς. Στον άρρωστο λαό μου
φέρονταν σαν ασήμαντη να ’ταν η αρρωστιά του.
Και, "ειρήνη.. ειρήνη…», έλεγαν. Μα που ’ναι η ειρήνη;
Ντράπηκαν γιατί αστόχησαν. Αλλά και η ντροπή τους
Πραγματική δεν ήτανε. Το αίσχος τους δεν το ξέρουν
Γι αυτό και όταν πέσουνε για τα καλά θα πέσουν.
Κι όταν εγώ θα ’ρθώ εκεί, εκείνοι θα χαθούνε,
Είπε  ο Κύριος.

Κι είπε ακόμα ο Κύριος: Σταθείτε και κοιτάξτε
Ποιοι είναι οι αιώνιοι οι δρόμοι του Κυρίου.
Βρείτε το δρόμο τον καλό και πάνω του βαδίστε.
(συνέχεια)