Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

ΘΑΝΑΤΟΣ-3
Η πατρίδα. Έχουνε χωρίσει οι άνθρωποι τη γη σε πατρίδες. Και λένε να, αυτή είναι η δική μου πατρίδα. Μην τολμήσεις να έρθεις εδώ γιατί θα σε σκοτώσω. Και πρώτη φροντίδα τους είναι πώς να διαφυλάξουνε την ακεραιότητα της πατρίδας του καθένας.
Και κανείς δε λέει πως η αρχή του  ο χωρισμού σε πατρίδες στηρίζεται στη δύναμη που μια ομάδα ανθρώπων έχει να εξουσιάζει το χώρο αυτής της πατρίδας, και στο φόβο πως κάποια άλλη ομάδα ανθρώπων που διαθέτει δύναμη μεγαλύτερη από την δική της, μπορεί να κάνει δικόν τον χώρο που η πρώτη πατρίδα αποκαλεί πατρίδα της. Φόβος και τρόμος μιας πατρίδας για την κατάληψή της από άλλη πατρίδα. Και αυτή είναι ζωή!
Φόβος και τρόμος μιας χώρας μήπως φτιάξει κανένα ισχυρότερο όπλο η άλλη χώρα και καταλύσει τη δική της πατρίδα. Και αυτή είναι ζωή και όχι θάνατος!
Και ολόκληρες βιομηχανίες για την υπεράσπιση της πατρίδας δημιουργούνται, στρατοί σχηματίζονται, εργοστάσια παραγωγής όπλων φτιάχνονται, τα σχολεία κάθε πατρίδας διδάσκουν πόσο δίκιο έχει η πατρίδα αυτή στις διαφορές της με άλλες πατρίδες, πρόγονοι επικαλούνται σαν κίνητρο διαφύλαξης των οστών τους, πολυάνθρωπα υπουργεία και Υπηρεσίες δημιουργούνται για την προστασία του πληθυσμού μιας χώρας από εκείνον της διπλανής της. Και αυτό είναι ζωή και όχι θάνατος! 
Και πάνε και πεθαίνουνε οι άνθρωποι και σκοτώνουν ο ένας τον άλλο για το ποια πατρίδα είναι καλλίτερη. Και αυτό δεν είναι θάνατος! 
Και ποιήματα και μυθιστορήματα και εκατομμύρια βιβλία γράφονται για να εκθειάσουν τις χάρες, τις ομορφιές, τις ιδιαιτερότητες κάθε πατρίδας. Και  σημαίες ανεμίζουνε δακρύζοντας μάτια, και λόγοι πύρινοι εκφωνούνται, και γιορτές διοργανώνονται για να μην ξεχαστεί η προς την πατρίδα οφειλόμενη πίστη, αγάπη, αφοσίωση, λατρεία. Και πατρίδες μισούνται ή αγνοούνται όχι γιατί τους αξίζει το μίσος και η άγνοια, αλλά γιατί δεν είναι «η δική μας» πατρίδα. Και αυτά δεν είναι θάνατος λέει, είναι ζωή!
Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουν κάποιοι τις απόψεις τους;