Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

                    ΣΤΗ ΜΠΛΟΥΖΑ 
Τo καλοκαίρι που έφυγε ήταν πολύ ζεστό
και κάθε μέρα ήτανε μια νέα ευκαιρία
να μαζευτούμε στην "Πηγή" (δρόσιζε εκεί γι αυτό)
εγώ, ο Γιάννης, ο Φωκάς, ο Πέτρος κι η Μαρία.

Και μια θυμάμαι ξαφνική που έπεσε βροχή
καθώς τα ούζα πίναμε αμέριμνοι ένα βράδυ
κι όπως ακάλυπτοι ήμασταν στην αίθρια εξοχή
το ’βλογημένο το νερό μας έβρεξε ομάδι.

Απ’ τη θεσπέσια του υγρού χώματος ευωδιά
γλυκομεθύσαμε όλοι μας το βράδυ αυτό τ’ ωραίο
και σαν μικρά να ημασταν κι ανέμελα παιδιά
το κάθε τι μας φαίνονταν παλιό, σα να ’ταν νέο.

Κι ενώ η Μαρία ύστερα απ’ την μπόρα της στιγμής
απ’ την αρχή μας πρόσφερε τα νερωμένα ούζα,
αθώους τάχα γράφοντας κύκλους τριγύρω εμείς
τα στήθη της κοιτάζαμε που κόλλαγαν στην μπλούζα.