Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

ΛΙΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ

Η Ασία είναι ο παππούς.
Η Ευρώπη το παιδί.
Η Αμερική το εγγόνι. 
Ο παππούς, σοφός στο παραγώνι του, με τον πανάρχαιο πολιτισμό του, με κατασταλαγμένες απόψεις και συνήθειες, ήρεμος και σοβαρός ζει τη ζωή του.
Η Ευρώπη, άντρας τριαντάρης πάνω στο άνθος της ηλικίας του, ρίχνεται σε περιπέτειες, θέλει να κατακτήσει το σύμπαν, σπάει τα μούτρα του κάθε φορά, ξαναρχίζοντας πάλι από την αρχή. 
Το εγγόνι, νήπιο ακόμα, τριγυρνάει εδώ κι εκεί χοροπηδώντας, παίζοντας μ’ ένα μαχαίρι που κρατεί στο χέρι και χτυπώντας εδώ κι εκεί, χωρίς να ξέρει ακόμα το κακό που  αυτό μπορεί να κάνει, με τον πατέρα του να μην μπορεί να του το πάρει, λέγοντας «παιδί είναι» και περιμένοντας να μεστώσει και να καταλάβει.
Η Αφρική είναι το πατρικό σπίτι στο χωριό, που πατέρας και γιος το έχουνε ρημάξει πηγαίνοντας σαββατοκύριακα και φεύγοντας από κει με τα ζαρζαβατικά τους, τα κρέατα και τα τυριά, αλλά και ότι χάλκωμα ή πανάκριβο τιμαλφές έχει μείνει  από αμνημόνευτα χρόνια στο σπίτι.
Η Αυστραλία είναι ακόμα η ιδέα ενός σπερματοζωάριου στους ανενεργούς ακόμα όρχεις του εγγονού, που ποιος ξέρει τι τέρας κι από αυτήν θα γεννηθεί.